વડતાલમાં વાસણ સુથારની કોઢમાં શ્રીહરિએ ભવિષ્યવાણી કરેલી કે અહીં માનવ જીવન ઘડતરનું કાર્ય થશે, જે કાળક્રમે સાંખ્યયોગી બહેનોની હવેલી બનીને સાચી પડી.
સંવત ૧૮૬૫ના પોષ માસમાં પરબ્રહ્મ શ્રીજીમહારાજ પોતાના અનન્ય ભક્ત બાપુભાઈ આદિકના પ્રેમવશ થઈ વડતાલ પધાર્યા હતા. તે વખતે શ્રીહરિએ પરમ ભક્ત વાસણભાઈ સુથારની ડેલીએ પધરામણી કરી.
વાસણભાઈ સુથારના ઘરની કોઢ (વર્કશોપ) માં સુથારી કામ સારુ લાકડાં પડેલાં હતાં અને ત્યાં લાકડાં ઘડવાનું કામ ચાલતું હતું. તે સ્થળે બિરાજીને શ્રીજીમહારાજે ત્રિકાળજ્ઞ વાણી ઉચ્ચારતાં ભવિષ્યવાણી કરી: “આ વાસણભાઈ સુથારની કોઢમાં અત્યારે તો લાકડાં ઘડવાનું કામ થાય છે, પરંતુ ભવિષ્યમાં એક દિવસે અહીં મનુષ્યના જીવન ઘડતરનું દિવ્ય કાર્ય થશે, અને અહીં અખંડ પ્રભુનું ભજન-કીર્તન થશે!”
શ્રીહરિએ તે દિવસે વાસણભાઈના ઘેર પ્રેમપૂર્વક થાળ જમ્યા અને પરિવારના તમામ સભ્યોને પંચવર્તમાન ધરાવી સત્સંગી બનાવ્યા.
કાળક્રમે જ્યારે વડતાલમાં શ્રી લક્ષ્મીનારાયણ દેવનું ભવ્ય શિખરબદ્ધ મંદિર નિર્માણ પામ્યું, ત્યારબાદ વાસણભાઈ સુથારના આ પવિત્ર સ્થાનનો ઉપયોગ ત્યાગી સાંખ્યયોગી બહેનોના રહેઠાણ અને ભજનસ્થાન તરીકે થવા લાગ્યો.
આચાર્યશ્રી વિહારીલાલજી મહારાજે શ્રીહરિના એ પ્રાચીન આશીર્વાદ-વચનને ચરિતાર્થ કરતાં તે જ સ્થાને એક ભવ્ય હવેલીનું નિર્માણ કરાવ્યું. શ્રી રઘુવીરજી મહારાજનાં ધર્મપત્ની પરમ ભગવતી વિરજયાદેવી જે શ્રીહરિના સાક્ષાત પ્રસાદીના ચરણારવિંદ પોતાની નિત્યપૂજામાં રાખતાં હતાં, તે પવિત્ર ચરણારવિંદ આ હવેલીમાં વિરાજમાન કરવામાં આવ્યાં, જે આજે પણ હજારો ભક્તો માટે પરમ ઉપાસનાનું દિવ્ય સ્થાન છે.
સદગુરુ નિષ્કુળાનંદ સ્વામીએ ભક્તચિંતામણીના પ્રકરણ ૧૨૨ની કડી ૧૦ માં વડતાલના ભક્તો સાથે વાસણ સુથારને સંભારતાં લખ્યું છે: ‘રઘો બેચર વાસણ ઠાર, બાઇ કંકુએ તજ્યો સંસાર..! ઠક્કર ઉકા આદિ બહુ કહીએ, શુદ્ધ સવાદિ વરતાલે લહીએ…!!’
- શ્રીભક્તચિંતામણીમાંથી…
Hindi
वड़ताल में वासन सुथार की हवेली की भविष्यवाणी और सांख्ययोगी बहनों की भक्तिमयी हवेली
संवत १८६५ पौष मास में श्रीजीमहाराज वड़ताल पधारे और भक्त वासन सुथार के घर पधरामणी की। वासनभाई की कार्यशाला (कोढ़) में लकड़ियाँ गढ़ी जा रही थीं। वहाँ बैठकर श्रीहरि ने भविष्यवाणी की: “इस कार्यशाला में आज भले ही लकड़ियाँ गढ़ी जा रही हैं, किंतु भविष्य में यहाँ मानव-जीवन गढ़ने का दिव्य कार्य होगा और अखंड भजन-कीर्तन होगा!”
प्रभु ने वहाँ भोजन किया और परिवार को सत्संगी बनाया। कालांतर में वड़ताल मंदिर के निर्माण के बाद यह स्थान सांख्ययोगी बहनों का साधना-स्थल बना।
आचार्य विहारीलालजी महाराज ने प्रभु की भविष्यवाणी को साकार करते हुए वहाँ एक भव्य हवेली बनवाई, जहाँ आचार्य रघुवीरजी महाराज की पत्नी विरजादेवी द्वारा पूजित श्रीहरि के प्रसादी के चरणारविंद पधराए गए, जो आज भी वंदनीय हैं।
भक्तचिंतामणि में निष्कुलानंद स्वामी लिखते हैं: ‘रघो बेचर वासन ठार, बाइ कंकुए तज्यो संसार..!’
- श्रीभक्तचिंतामणि से…
English
Prophecy of the Sacred Haveli at Vadtal and the Sanctified Residence of Sankhyayogi Women
In the month of Posh, Samvat 1865, Supreme Lord Shreeji Maharaj arrived in Vadtal, drawn by the earnest devotion of Bapubhai and local devotees. During this visit, Shreehari sanctified the residence of His dedicated disciple, Vasan Suthar (a carpenter).
Seated in Vasan’s workshop (kodhya) where timber was stacked and carpentry tools were actively shaping wood, Shreeji Maharaj uttered a profound prophetic revelation: “In this workshop of Vasan Suthar, wood is being carved and shaped today; however, a day will come when human lives and spiritual character will be molded here, and continuous devotional singing will echo through this sacred ground!”
Shreehari dined at Vasan’s home and initiated the entire family into the Satsang fold.
Years later, following the construction of the magnificent pinnacled shrine of Shri Lakshmi-Narayana Dev at Vadtal, this sanctified site was allocated as a residence and devotional hermitage for the ascetic Sankhyayogi women.
Acharya Viharilalji Maharaj fulfilled Shreehari’s sacred prophecy by constructing a grand Haveli on this exact ground. The holy sanctified footprints (charanaravind) of Shreeji Maharaj, which were worshiped daily by Virjayadevi (consort of Acharya Raghuvirji Maharaj), were consecrated within this Haveli, where they continue to inspire reverence to this day.
In Chapter 122 of the holy Bhakta Chintamani, Sadguru Nishkulanand Swami commemorates Vasan Suthar: ‘Ragho Bechar Vāsaṇ ṭhār, bāī Kaṅkue tajyo sansār… Ṭhakkar Ukā ādi bahu kahīe, shuddha savādi Varatāle lahīe!’
— From Shree Bhakta Chintamani