વડતાલમાં જોબન પગીની મેડીએ શ્રીહરિ એક માસ ગુપ્ત રહ્યા; ગઢપુરવાસીઓના વિરહથી નાજા જોગીયાએ અન્ન-જળ ત્યાગી વડતાલમાં જગમલ પગીના નોકર રહી પ્રભુને શોધ્યા.
પરબ્રહ્મ શ્રીજીમહારાજે એક માસ સુધી એકાંત સાધવા સારુ ગુપ્તવાસ કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. તેમણે વડતાલના મુક્તરાજ જોબન પગીને કહ્યું: “જોબન! અમને તમારી મેડીએ એક મહિનો ગુપ્ત રાખો, કોઈને ખબર ન પડવી જોઈએ!” જોબન પગીએ હર્ષભેર આજ્ઞા સ્વીકારી. રસ્તામાં ભાઈરામદાસ સ્વામીને દર્શન થતાં મહારાજે તેમને પણ આ વાત ગુપ્ત રાખવા આજ્ઞા કરી.
એક દિવસ ઈંટોલાના નારાયણભાઈ પટેલ પોતાની વાડીમાંથી તાજાં રીંગણાં અને ગલકાં લઈને ભાઈરામદાસ સ્વામી પાસે આવ્યા અને રડતાં રડતાં બોલ્યા: “સ્વામી! જો આજે મહારાજ હોત તો હું એમને આ શાકભાજી પ્રેમથી જમાડત!” એમનો નિષ્કપટ પ્રેમ જોઈ સ્વામીએ મહારાજ જોબનની મેડીએ હોવાનો સંકેત આપ્યો. નારાયણભાઈએ જોબન પગી મારફત શાકભાજી મેડીએ મોકલ્યાં, અને શ્રીહરિએ પ્રસન્ન થઈ દર્શન આપ્યાં.
બીજી બાજુ ગઢપુરમાં શ્રીહરિના કોઈ સમાચાર ન હોવાથી દાદાખાચર, લાડુબા, જીવુબા અને સર્વે સંતો-ભક્તો દર્શન વિના અન્ન-જળ ત્યાગીને વિરહમાં રડતાં હતાં. આ જોઈ પાર્ષદ નાજા જોગીયાએ ઘેલા નદીના કાંઠે પ્રતિજ્ઞા લીધી: “જ્યાં સુધી શ્રીહરિને શોધીને ન લાવું ત્યાં સુધી ગઢપુરનું અન્ન-જળ લઈશ નહીં!”
નાજા જોગીયા ઘોડી પર સવાર થઈ સારંગપુર, કારિયાણી, અમદાવાદ, જેતલપુર, ડભાણ શોધતા ફર્યા. મુસાફરીના ખર્ચ માટે પોતાની પ્રિય ઘોડી પણ વેચી દીધી! આખરે વડતાલ આવ્યા. ભાઈરામદાસ સ્વામીએ પ્રભુની આજ્ઞાથી કશું ન કહ્યું. પરંતુ નાજા જોગીયાને અંતરમાં પ્રતીતિ થઈ કે મહારાજ વડતાલમાં જ છે!
નાજા જોગીયાએ ગામના જગમલ પગીના ઘેર જઈ વિનંતી કરી: “મને કેવળ અન્ન-વસ્ત્ર આપજો, હું તમારી ઘોડશાળમાં ચાકરી કરવા તૈયાર છું!” જગમલ પગીએ તેમને નોકરીએ રાખ્યા. ભક્તની આવી પરાકાષ્ઠાભરી શોધ અને પ્રેમ આગળ અંતર્યામી શ્રીહરિ ગુપ્ત રહી શક્યા નહીં! તેમણે નાજા જોગીયાને મેડીએ બોલાવી દિવ્ય દર્શન આપ્યાં અને ગઢપુરવાસીઓનો વિરહ જાણી તુરંત ગઢપુર પધાર્યા.
- શ્રીહરિલીલામૃતમાંથી…
Hindi
वड़ताल में जोबन पगी की अटारी पर श्रीहरि का एक मास का गुप्तवास और नाजा जोगिया की अनन्य खोज
श्रीजीमहाराज ने एक मास हेतु वड़ताल में जोबन पगी की अटारी (मेड़ी) पर पूर्णतः गुप्त रूप से रहने का निर्णय किया।
उधर गढ़पुर में प्रभु के दर्शन न होने से दादा खाचर, लाडूबा तथा सभी संतों ने अन्न-जल त्याग दिया। यह देख पार्षद नाजा जोगिया ने घेला नदी पर प्रतिज्ञा ली: “जब तक श्रीहरि को ढूँढ न लूँ, गढ़पुर का अन्न-जल ग्रहण नहीं करूँगा!”
नाजा जोगिया ने खोजते-खोजते अपनी घोड़ी भी बेच दी और वड़ताल पहुँचे। किसी से सुराग न मिलने पर उन्होंने निश्चय किया कि प्रभु यहीं हैं! वे जगमल पगी के अस्तबल में केवल भोजन-वस्त्र के बदले सेवक बन गए। भक्त की इस अनन्य निष्ठा से विवश होकर श्रीहरि ने उन्हें दर्शन दिए और गढ़पुर का विरह जानकर तुरंत गढ़पुर लौट आए।
- श्रीहरिलीलामृत से…
English
Shreehari’s One-Month Solitary Seclusion at Joban Pagi’s Loft in Vadtal and Naja Jogiya’s Devoted Search
Supreme Lord Shreeji Maharaj resolved to spend a month in complete solitary seclusion (guptvas). Arriving in Vadtal, He instructed Muktaraj Joban Pagi: “Joban, house Us in your upper loft (medi) for one month, and let no soul discover Our presence!” Joban reverently agreed. On the way, Bhairamdas Swami caught sight of Maharaj, who bade him maintain strict secrecy.
Meanwhile in Gadhpur, unaware of Shreehari’s whereabouts, Dada Khachar, Laduba, Jivuba, and all the paramhansas were plunged into deep spiritual separation (viraha), weeping and refusing food and water. Witnessing their anguish, Parshad Naja Jogiya made a solemn vow on the banks of the Ghela River: “Until I find Shreehari and escort Him back, I shall not partake of food or water in Gadhpur!”
Naja rode across Gujarat searching through Sarangpur, Kariyani, Ahmedabad, and Jetalpur, even selling his beloved mare to fund his journey. Reaching Vadtal, Bhairamdas Swami kept silent per Maharaj’s injunction. Yet Naja’s heart intuitively told him: “Shreehari is right here in Vadtal!”
Determined to uncover the Lord’s retreat, Naja approached Jagmal Pagi of Vadtal: “Employ me in your stables; I ask for no wages, only bare food and clothing!” Jagmal hired him. Moved by such monumental, self-effacing devotion, omniscient Shreehari could conceal Himself no longer! Summoning Naja to the loft, Maharaj embraced him. Hearing of the intense sorrow of the Gadhpur devotees, Shreehari promptly returned to Gadhpur.
— From Shree Harililamrut