ભારે કરજ અને ઉઘરાણીના ત્રાસથી આપઘાત કરવા નીકળેલા મેઘપુરના રવજી ગોર પ્રભુની આજ્ઞા વિચારી પાછા વળ્યા; શ્રીજીમહારાજે મસ્તકે હાથ મૂકી વિદ્યા અને સમૃદ્ધિ આપી સમાજમાં મોભાદાર પંડિત બનાવ્યા.
પીપલાણાના ભક્ત નરસિંહ મહેતાના ભાઈ નારાયણજીભાઈના સુપુત્ર રવજી ગોર (બ્રાહ્મણ) મેઘપુર ગામે રહેતા હતા. તેઓ શ્રીહરિના અનન્ય નિષ્ઠાવાન સેવક હતા. જ્યારે પણ સંતો મેઘપુર પધારતા ત્યારે રવજી ગોર જાતે પવિત્ર રસોઈ બનાવી જમાડતા અને સંતોનાં ધોતિયાં ધોવા જેવી શારીરિક સેવાઓ પ્રેમપૂર્વક કરતા.
પરંતુ પૂર્વકર્મના પ્રારબ્ધવશાત્ રવજી ગોરની આર્થિક સ્થિતિ અત્યંત ગરીબ હતી. મોટો પરિવાર અને સીમિત આવકને કારણે તેમના માથે પારાવાર કરજ થઈ ગયું હતું. લેણદારો નિત્ય આંગણે આવી ઉગ્ર ઉઘરાણી કરતા અને તોછડા વેણ બોલતા. કરજ ચૂકવવાનો કોઈ માર્ગ ન જણાતાં હતાશ થઈ રવજી ગોર આત્મહત્યા કરવા નીકળી પડ્યા! પરંતુ માર્ગમાં તેમને ભગવાન સ્વામિનારાયણની શિક્ષાપત્રીની આજ્ઞા સાંભરી: “કોઈ પણ સંજોગોમાં આત્મહત્યા ક્યારેય ન કરવી!” આજ્ઞા પાળી તેઓ પાછા વળ્યા અને સીધા શ્રીજીમહારાજના ચરણોમાં પહોંચી પોતાનું દુઃખ રડી પડ્યા.
ગરીબનિવાજ શ્રીહરિનું હૃદય ભક્તની દશા જોઈ દ્રવી ઊઠ્યું. પ્રભુએ રવજી ગોરના મસ્તક પર પોતાનો અભય વરદહસ્ત મૂકીને આશીર્વાદ આપ્યા: “રવજી ગોર! આજથી તમારી બધી ચિંતાઓ દૂર થશે!” પ્રભુના આશીર્વાદ માત્રથી અણભણ એવા રવજી ગોરના અંતરમાં સમસ્ત વેદ-પુરાણો અને શાસ્ત્રોનું અગાધ જ્ઞાન પ્રગટ થઈ ગયું! તેઓ પ્રખર વિદ્વાન કથાકાર બન્યા. જે લોકો પહેલાં તેમને ‘રવલો’ કે ‘રવજી’ કહીને તુચ્છકારતા હતા, તેઓ હવે ‘પંડિત રેવાશંકર ગોર પધારો!’ કહીને આદર આપવા લાગ્યા! તેમનું તમામ કરજ ચૂકવાઈ ગયું અને જીવન સુખી થઈ ગયું.
- પુરુષોત્તમ ચરિત્ર પુષ્પમાળા અને હરિલીલામૃતમાંથી… 🙇🏻♂️🙏
Hindi
मेघपुर के रवजी गोर की ऋणमुक्ति और प्रभुकृपा से विद्वान रेवाशंकर का सम्मान
पीपलाणा के भक्त नरसिंह मेहता के भ्राता नारायणजी के पुत्र रवजी गोर मेघपुर में रहते थे। वे संतों की निष्काम सेवा करने वाले निष्ठावान ब्राह्मण भक्त थे।
किंतु अत्यधिक दरिद्रता और बड़े परिवार के कारण वे भारी कर्ज में डूब गए। ऋणदाता नित्य द्वार पर आकर अपमानजनक शब्द कहते थे। कोई उपाय न देख व्यथित रवजी गोर आत्महत्या करने चले; किंतु मार्ग में उन्हें भगवान स्वामीनारायण की आज्ञा स्मरण हो आई कि आत्महत्या महापाप है! आज्ञा का पालन कर वे तुरंत श्रीजी महाराज की शरण में पहुंचे और करुण क्रंदन किया।
दीनबंधु श्रीहरि ने द्रवित होकर रवजी गोर के मस्तक पर अपना वरदहस्त रखा। प्रभु के स्पर्श मात्र से बिना पढ़े ही उनके भीतर समस्त शास्त्रों और पुराणों का दिव्य ज्ञान प्रस्फुटित हो गया! वे प्रकांड विद्वान वक्ता बन गए। जो लोग पहले उन्हें ‘रवलो’ कहकर दुत्कारते थे, वे ही अब ‘विद्वान रेवाशंकर जी’ कहकर सम्मान देने लगे। उनका संपूर्ण ऋण चुकता हो गया और उनका जीवन समृद्ध बन गया।
- पुरुषोत्तम चरित्र पुष्पमाला एवं हरिलीलामृत से… 🙇🏻♂️🙏
English
Ravji Gor of Meghpur: Delivered from Debt and Transformed by Grace into the Scholarly Revashankar
In the village of Meghpur lived Ravji Gor, a pious Brahmin and nephew of the historic devotee Narsinh Mehta of Piplana. Whenever traveling sants visited Meghpur, Ravji cooked pure meals and washed their robes with humble devotion.
However, burdened by poverty and a large household, Ravji fell heavily into debt. Moneylenders harangued him daily with insults. Driven to utter despair, Ravji set out to end his own life. Midway, the divine injunction of Bhagwan Swaminarayan flashed across his mind: “Never commit suicide under any circumstance!” Upholding the Lord’s mandate, he turned back and hastened directly to Shreeji Maharaj, weeping at His lotus feet.
Deeply moved, the compassionate Lord placed His divine hand upon Ravji’s head and blessed him. Instantly, by divine grace, profound mastery of the Vedas and Puranas awakened within the unschooled Brahmin! He blossomed into an eloquent scriptural scholar and spiritual orator. The very villagers who had contemptuously addressed him as “Ravlo” now welcomed him with veneration as “Pandit Revashankar Maharaj”! His debts were swiftly cleared, and his life was crowned with prosperity and spiritual honor.
- From Purushottam Charitra Pushpamala and Harililamrut… 🙇🏻♂️🙏