ધોરાજીમાં સદાવ્રત ચલાવવા કાવડ ફેરવતા માવજી દવેના ત્રણ અણભણ પુત્રોને શ્રીજીમહારાજે રામાયણના કાંડ આપી વિદ્વાન પંડિત બનાવ્યા; સંતોની સેવાથી કેશવજી દવેની ઉદાસી સદા માટે ટાળી.
સદગુરુ રામાનંદ સ્વામીના સમયથી ધોરાજીમાં સદાવ્રત ચાલતું હતું. આ સેવાયજ્ઞમાં ગામના ગોર માવજી દવેનું કુટુંબ આખા ગામમાંથી કાવડ ફેરવી અનાજ એકઠું કરી સદાવ્રત ચલાવતું. માવજી દવેના અક્ષરધામ ગમન બાદ તેમના ચાર પુત્રો—હરજીવન, રાઘવજી, કેશવજી અને લાલજી સાવ નાના હતા. તેમનાં વૃદ્ધ ફઈ ગંગાબેન ખભે કાવડ ઉપાડી બાળકો સાથે શેરીઓમાં ભિક્ષા માંગતાં.
જ્યારે શ્રી સહજાનંદ સ્વામી ધોરાજી પધાર્યા, ત્યારે ગંગાબેને દીનભાવે કહ્યું, “મહારાજ! આ બાળકો રોજ કાવડ ફેરવવામાં ભણી શક્યા નથી, અમારો વ્યવહાર કેમ ચાલશે?” ભક્તવત્સલ શ્રીહરિએ સદગુરુ મુક્તાનંદ સ્વામી પાસેથી હસ્તલિખિત રામાયણના ત્રણ કાંડ મંગાવી રાઘવજી, કેશવજી અને લાલજીને આપ્યા અને વાંચવા કહ્યું. બાળકોએ કહ્યું કે અમે ભણ્યા નથી! મહારાજે કહ્યું, “બ્રાહ્મણના સંતાનોને તો કોઠામાં જ વિદ્યા હોય, વાંચો!” અને પ્રભુકૃપાથી ત્રણેય ભાઈઓ ધડાધડ વાંચવા લાગ્યા અને આગળ જતાં પ્રખર શાસ્ત્રવિદ્ વક્તાઓ થયા!
જેતલપુર યજ્ઞમાં મહારાજે રાઘવજી અને કેશવજીને સોનાના વેઢ અર્પણ કર્યા. પાછળથી કેશવજી દવે કંડોરણા રહ્યા. એક વખત પ્રભુને ભૂખ્યા જાણી કંઈ જમાડી ન શકવાનો અફસોસ થતાં ગુણાતીતાનંદ સ્વામીએ જૂનાગઢમાં સંતો ભેળા જમતા શ્રીહરિના સાક્ષાત્ દર્શન કરાવી તેમની ઉદાસી કાયમ માટે ટાળી.
- શ્રીહરિચરિત્ર ચિંતામણિ, ભાગ ૧ માંથી… 🙇🏻♂️🙏
Hindi
धोराजी के मावजी दवे की कावड़ सेवा और पुत्रों पर श्रीहरि की रामायण विद्याकृपा
धोराजी में रामानंद स्वामी के समय से सदाव्रत चलता था, जिसे मावजी दवे का परिवार कावड़ से भिक्षा मांगकर चलाता था। मावजी दवे के गोलोकगमन पश्चात उनकी वृद्धा बहन गंगाबेन और चार छोटे बालक कावड़ सेवा करते रहे।
श्रीहरि ने जब यह देखा, तो मुक्तानंद स्वामी से हस्तलिखित रामायण के तीन कांड मंगवाकर राघवजी, केशवजी और लालजी को दिए और आशीर्वाद दिया कि बिना पढ़े ही तुम्हें विद्या सिद्ध होगी। प्रभु के वचनों से तीनों बालक महान विद्वान कथावाचक बने। बाद में केशवजी दवे को जूनागढ़ में संतों की पंक्ति में साक्षात् श्रीहरि के दर्शन कराकर गुणातीतानंद स्वामी ने उनकी उदासी दूर की।
- श्रीहरिचरित्र चिंतामणि, भाग 1 से… 🙇🏻♂️🙏
English
Mavji Dave of Dhoraji: The Alms Kavadi and Shrihari’s Divine Bestowal of Knowledge Through the Ramayana
Since the era of Sadguru Ramanand Swami, a charitable kitchen (sadavrut) had operated in Dhoraji, sustained by the Brahmin Mavji Dave, who carried a wooden shoulder-yoke (kavadi) daily through the town for alms. Following Mavji’s passing, his elderly sister Gangaben and his four young sons faithfully maintained the arduous alms rounds.
When Shreeji Maharaj visited Dhoraji, Gangaben lamented that the boys had remained unschooled due to their relentless charity. Moved by their devotion, Shreehari took three handwritten cantos (kandas) of the Ramayana from Muktanand Swami, handed them to the young brothers Raghavji, Keshavji, and Lalji, and blessed them: “Wisdom resides innate in the heart of the righteous; read!” By divine grace, all three unschooled boys read effortlessly, blossoming into celebrated scriptural scholars.
Later, in Junagadh, when Keshavji grieved that he had once failed to feed Maharaj on the road, Sadguru Gunatitanand Swami granted him a divine vision of Shreeji Maharaj dining invisibly among the rows of saintly ascetics, dissolving his sorrow forever.
- From Shri Hari Charitra Chintamani, Part 1… 🙇🏻♂️🙏