લખનૌ નજીક હરખ ગામના રાજબહાદુર વિપ્રની છપૈયા યાત્રા, અયોધ્યામાં ગોરના ઘરે આચાર્ય અયોધ્યાપ્રસાદજી રચિત ઘનશ્યામ પદોના ગાનથી પીપળાના ઝાડ પર રહેતા ભયાનક ભૂતની મુક્તિ અને પ્રભુના નામનો મહિમા.
ઉત્તરપ્રદેશના લખનૌ પરગણાના ‘હરખ’ ગામમાં રાજબહાદુર નામે એક પરમ સત્સંગી બ્રાહ્મણ રહેતા હતા. રામનવમીના મહાપર્વ નિમિત્તે તેઓ પોતાના ગામના અન્ય સત્સંગીઓ સાથે જન્મભૂમિ છપૈયાપુરમાં બાલપ્રભુ શ્રીઘનશ્યામ મહારાજનાં દર્શન કરવા આવ્યા. છપૈયામાં પાંચ દિવસ રહી સર્વ તીર્થસ્થળોનાં દર્શન કરી તેઓ પાવન અયોધ્યાપુરી પધાર્યા.
અયોધ્યામાં એક પરિચિત વિપ્ર ગોરના ઘરે ઉતારો કર્યો. દિવસ દરમિયાન શ્રીરામ જન્મભૂમિ, હનુમાનગઢી અને કનકભવન આદિક સ્થળોનાં દર્શન કરી રાત્રે ગોરના ઘરે પાછા ફર્યા. રાત્રિના શાંત સમયે રાજબહાદુર વિપ્ર પોતાના ભાવવિભોર કંઠે પ્રથમ આચાર્ય શ્રી અયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજે હિન્દુસ્તાની ભાષામાં રચેલાં શ્રીઘનશ્યામ મહારાજનાં પદો ગાવા લાગ્યા: “ધન્ય ધન્ય સખી છપૈયા ગામ, પ્રગટે જહાં પૂરણ બ્રહ્મ ભગવાન…”
ઘર પાસે એક વિશાળ પીપળાનું વૃક્ષ હતું, જેના પર વર્ષોથી એક અત્યંત વિકરાળ પ્રેત (ભૂત) વસવાટ કરતું હતું. શ્રીઘનશ્યામ મહારાજના પરમ પવિત્ર નામ અને મહિમાપૂર્ણ કીર્તનની દિવ્ય ધ્વનિ સાંભળતાં જ તે પ્રેતનું શરીર અગ્નિથી બળવા લાગ્યું! તે વૃક્ષ પરથી નીચે ઊતરી કાંપતાં કાંપતાં રાજબહાદુર વિપ્ર સમક્ષ હાથ જોડીને પ્રગટ થયું અને આક્રંદ કરવા લાગ્યું: “હે વિપ્ર ! આપ આ ગાયન બંધ કરો અથવા તો મારી પીડાનું નિવારણ કરો! આપના મુખમાંથી નીકળતા ‘શ્રીઘનશ્યામ’ નામના અગ્નિથી મારા પ્રેતશરીરની તમામ નસો બળી રહી છે!”
રાજબહાદુરે નિર્ભય બનીને પૂછ્યું, “તું કોણ છે અને આ યોનિમાં કેમ પડ્યો?” પ્રેતે જણાવ્યું કે પૂર્વજન્મના પાપકર્મથી તે સદીઓથી પ્રેતયોનિમાં અતિ કષ્ટ ભોગવી રહ્યો હતો. રાજબહાદુર વિપ્રને તેના પર દયા આવી. તેમણે પોતાની પાસે રહેલું શ્રીઘનશ્યામ મહારાજનું ચરણામૃત અને પ્રસાદી તેને અર્પણ કર્યાં અને શ્રીહરિનું ધ્યાન ધરીને તેના પર જળ છાંટ્યું. ચરણામૃતનો સ્પર્શ થતાં જ તે પ્રેતનું મલિન શરીર છૂટી ગયું અને તે દિવ્ય તેજોમય દેવદેહ ધારણ કરી વિમાનમાં બેસી પરમધામ ભણી વિદાય થયો!
જ્યારે પ્રથમ આચાર્ય શ્રી અયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજ સંતો સાથે અયોધ્યા પધાર્યા, ત્યારે રાજબહાદુર વિપ્રે આ સમગ્ર વૃત્તાંત સભામાં રજૂ કર્યો. આચાર્યશ્રીએ અત્યંત પ્રસન્ન થઈને શ્રીહરિના નામ અને ભક્તિપદોની અમોઘ શક્તિનો મહિમા વર્ણવ્યો.
- શ્રીપુરુષોત્તમલીલામૃતસુખસાગર અધ્યાય-૯૭ માંથી…
Hindi
अयोध्या में राजबहादुर विप्र की प्रेत से रक्षा और आचार्य अयोध्याप्रसादजी रचित घनश्याम पदों का प्रभाव
उत्तर प्रदेश के लखनऊ निकटवर्ती हरख गांव के राजबहादुर नामक निष्ठावान विप्र रामनवमी के उत्सव पर छपैयापुर में बालप्रभु घनश्याम महाराज के दर्शनार्थ आए। छपैया के तीर्थस्थानों के दर्शनोपरांत वे अयोध्यापुरी पहुंचे और एक विप्र पुरोहित के घर ठहरे।
रात्रि के समय राजबहादुर ने प्रथम आचार्य श्री अयोध्याप्रसादजी महाराज द्वारा रचित श्रीघनश्याम महाराज के भक्ति-पदों का मधुर गायन प्रारंभ किया। निकट ही पीपल के वृक्ष पर रहने वाला एक भयंकर प्रेत घनश्याम नाम के दिव्य प्रभाव से तड़पने लगा।
वह कांपता हुआ नीचे उतरा और उसने हाथ जोड़कर प्रार्थना की: “हे ब्राह्मण ! आपके मुख से उच्चारित घनश्याम नाम की दिव्य ज्वाला से मेरा प्रेत-शरीर जल रहा है। कृपया मेरा उद्धार कीजिए!” दयालु राजबहादुर ने श्रीजीमहाराज का चरणामृत और प्रसाद उस पर छिड़का। चरणामृत के स्पर्श मात्र से उस प्रेत का पापमय शरीर भस्म हो गया और वह दिव्य स्वरूप धारण कर परमधाम को सिधारा। बाद में अयोध्या पधारे आचार्य श्री अयोध्याप्रसादजी महाराज ने इस चमत्कार की पुष्टि करते हुए श्रीहरि के नाम-माहात्म्य की भूरि-भूरि प्रशंसा की।
English
Ayodhya: Protection of Rajbahadur Vipra from Ghost and the Divine Power of Ghanshyam Kirtans
In the village of Harakh near Lucknow in Uttar Pradesh lived Rajbahadur, a deeply devoted Brahmin disciple of Bhagwan Swaminarayan. On the auspicious festival of Ramnavmi, he traveled to the sacred birthplace of Chhapaiya along with fellow satsangis to behold the divine shrines of Ghanshyam Maharaj. After five days of pilgrimage, they journeyed to the holy city of Ayodhya.
In Ayodhya, they lodged at the residence of a local priest. Having completed their holy darshan of Ram Janmabhoomi, Hanumangarhi, and Kanak Bhavan, Rajbahadur sat quietly at night singing Hindustani devotional hymns composed by the first Acharya, Shree Ayodhyaprasadji Maharaj, glorifying infant Ghanshyam: “Dhanya dhanya sakhi Chhapaiya gaam, pragate jahaan Puran Brahm Bhagwan…”
Nearby stood an ancient peepal tree inhabited for centuries by a terrifying ghost. As the sanctified sound vibrations of Bhagwan Ghanshyam’s divine name echoed into the night, the intense spiritual effulgence incinerated the ghost’s demonic subtle body! Shaking uncontrollably, the ghost descended and manifested before Rajbahadur with folded hands, crying out: “O noble Brahmin! Pray cease your chanting or relieve my agony! The blazing fire of the name ‘Ghanshyam’ emanating from your lips is scorching every fiber of my being!”
Rajbahadur fearlessly inquired about its plight. The spirit wept, confessing that past grievous sins had bound him to this agonizing ghostly existence. Moved with compassion, Rajbahadur fetched charnamrit and sanctified prasad of Ghanshyam Maharaj, sprinkling it over the phantom while meditating upon Shreehari. The moment the holy water touched the spirit, its monstrous form dissolved, transforming into a luminous celestial body that ascended in a divine chariot to Badrikashram! Later, when Acharya Shree Ayodhyaprasadji Maharaj visited Ayodhya, Rajbahadur recounted this divine episode, inspiring supreme reverence for the infallible power of Shreehari’s holy name.