બામણવાના નારુજી ગરાસિયાને અક્ષરધામમાં પીરસતી વખતે ભાણું ખાલી રાખવાનું કારણ, દેહમાં પુનર્જીવન, બંને આચાર્યો અને સંતોની આઠ દિવસ ભવ્ય સેવા અને અંતે અક્ષરધામગમન.
વિજાપુર તાલુકાના બામણવા ગામમાં નારુજી નામે એક ગરાસિયા ક્ષત્રિય હરિભક્ત રહેતા હતા. સંતોના વિચરણથી તેઓ સત્સંગી થયા હતા અને અવારનવાર દર્શન કરવા ગઢપુર તથા વડતાલ જતા. તેઓ શ્રીજીમહારાજ સાથે ગામોગામ ફરતા પણ ખરા, પરંતુ તેમણે ક્યારેય શ્રીજીમહારાજ કે સંતોને પોતાને ઘેર પધરાવીને થાળ-રસોઈ જમાડ્યા નહોતા.
જ્યારે તેમનો દેહત્યાગ થયો, ત્યારે શ્રીજીમહારાજ વિમાન લઈને તેમને તેડવા પધાર્યા. નારુજી સૌની આગળ ‘હું ધામમાં જાઉં છું’ કહીને દેહ છોડી અક્ષરધામ પહોંચ્યા.
અક્ષરધામમાં સંતો-મુક્તોની પંક્તિ બેસી. નારુજીને દાદા ખાચર અને ઝીણાભાઈની વચ્ચે પંક્તિમાં બેસાડવામાં આવ્યા. શ્રીજીમહારાજ સ્વહસ્તે પીરસવા પધાર્યા. પ્રભુએ સર્વેના થાળમાં લાડુ-જલેબી પીરસ્યા, પણ નારુજીનું ભાણું સાવ ખાલી છોડીને આગળ વધી ગયા!
નારુજીએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, “હે મહારાજ ! મારા ભાણામાં કેમ ન પીરસ્યું ?” શ્રીજીમહારાજ હસીને બોલ્યા: “નારુજી ! તપાસ કરો, તમે તમારા ઘેર ક્યારેય સંતોની પંક્તિ બેસાડીને રસોઈ જમાડી છે ?” ભૂખ્યા થયેલા નારુજીને પોતાની ભૂલ સમજાઈ અને દીનભાવે પોકારી ઊઠ્યા: “હે પ્રભુ ! ક્ષમા કરો, મને તુરંત પૃથ્વી પર પાછો દેહમાં મોકલો!”
અહીં બામણવામાં પરિવારજનો તેમની સ્મશાનયાત્રાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા, ત્યાં અચાનક નારુજીનું શબ સચેત થઈને બેઠું થઈ ગયું! સ્વજનો આશ્ચર્યથી સ્તબ્ધ થઈ ગયા.
નારુજીએ તુરંત જ માણસ મોકલીને અમદાવાદથી આચાર્ય શ્રીઅયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજ અને વડતાલથી આચાર્ય શ્રીરઘુવીરજી મહારાજને ૧૦૦-૧૦૦ સંતો-હરિભક્તો સાથે બામણવા પધારવાનું નિમંત્રણ આપ્યું. બંને આચાર્ય મહારાજો પધાર્યા. નારુજીએ આઠ દિવસ સુધી અતિ ભાવથી ઉત્તમ રસોઈઓ બનાવી સર્વેને જમાડ્યા, તમામ સંતોને વસ્ત્રો ઓઢાડ્યા અને પોતાનો અક્ષરધામનો સમગ્ર અનુભવ કહી સંભળાવ્યો. બંને આચાર્યોએ પ્રસન્ન થઈ તેમને આશીર્વાદ આપ્યા. થોડા દિવસો પછી સાક્ષાત્ શ્રીજીમહારાજ હાથીની અંબાડીએ પધારી નારુજીને સદાને માટે અક્ષરધામમાં તેડી ગયા!
- સદ્ગુરુ શ્રીઅક્ષરાનંદ સ્વામીની વાતો
Hindi
बामणवा के नारुजी गरासिया की अक्षरधाम में खाली थाली, पुनर्जीवन और आचार्य-संत सेवा
विजापुर के बामणवा गांव में नारुजी नामक गरासिया भक्त रहते थे। वे सत्संगी थे और महाराज के साथ घूमते थे, किंतु उन्होंने कभी संतों को अपने घर आमंत्रित कर भोजन नहीं कराया था।
मृत्यु के समय महाराज विमान लेकर आए और उन्हें अक्षरधाम ले गए। वहां मुक्तों की पंक्ति में नारुजी को दादा खाचर और झीणाभाई के बीच बैठाया गया। महाराज ने सबको भोजन परोसा, किंतु नारुजी की थाली खाली छोड़ दी!
नारुजी ने पूछा तो प्रभु बोले: “नारुजी ! क्या तुमने कभी अपने घर संतों की पंक्ति को भोजन कराया था ?” लज्जित नारुजी ने क्षमा मांगते हुए पुनः देह में लौटने की याचना की।
इधर श्मशान ले जाने की तैयारी में लगा उनका शरीर जीवित हो उठा! नारुजी ने तुरंत दोनों देशों के आचार्य—श्रीअयोध्याप्रसादजी महाराज और श्रीरघुवीरजी महाराज को संत-मंडल सहित आमंत्रित किया। आठ दिनों तक भव्य उत्सव कर सभी को उत्तम भोजन कराया और संतों का पूजन किया। संतों के आशीर्वाद पाकर कुछ दिन बाद वे पुनः प्रभु के साथ दिव्य विमान में अक्षरधाम सिधारे।
English
Naruji Garasiya of Bamangwa: The Empty Plate in Akshardham, Revival, and Lavish Seva to Acharyas
In the village of Bamangwa (Vijapur taluka) lived Naruji, a Garasiya chieftain devotee. Though he accompanied Shreeji Maharaj on travels and visited Gadhpur and Vadtal, he had never once hosted Maharaj or the sadhus at his home with a consecrated feast.
When his physical demise arrived, Shreeji Maharaj appeared with a celestial vimana and transported him to Akshardham.
In Akshardham, a divine dining row (pankti) of liberated souls was arranged. Naruji was seated honorably between Dada Khachar and Jhinabhai. Shreeji Maharaj personally served rich sweets to every devotee, but conspicuously bypassed Naruji’s plate, leaving it completely bare!
Naruji asked in bewilderment, “O Maharaj! Why have You not served anything onto my plate?” Shreeji Maharaj smiled gently: “Naruji! Reflect upon your life: did you ever arrange a dining row of sadhus at your home to serve them a meal?” Ravenously hungry and deeply remorseful, Naruji fell prostrate and begged: “O Lord! Forgive me and send me back to my mortal frame immediately!”
Meanwhile in Bamangwa, as relatives were binding his corpse for cremation, Naruji suddenly sat up fully alive! Awestruck, his family untied him and brought him home.
Naruji immediately dispatched invitations to Acharya Shree Ayodhyaprasadji Maharaj from Ahmedabad and Acharya Shree Raghuvirji Maharaj from Vadtal. Both Acharyas arrived in Bamangwa accompanied by large retinues of sadhus. For eight days, Naruji hosted lavish feasts, serving delicious consecrated meals, presenting sanctified robes to all sadhus, and recounting his transcendental vision. Both Acharyas showered him with divine blessings. A few days later, Shreeji Maharaj arrived mounted upon a majestic elephant ambari and welcomed Naruji into eternal beatitude in Akshardham.