એક દિવસે શ્રીહરિ ભૂજમાં સુતાર ભગવાનજીને ઘેર ઉગમણે બાર પૂજા કરવાના ઓરડાને વિષે વસ્ત્રે કરીને પલાંઠી વાળીને બેઠા હતા.
Gujarati
ભુજના તલા વિપ્ર અને શ્રીજી મહારાજ
એક દિવસે શ્રીહરિ ભૂજમાં સુતાર ભગવાનજીને ઘેર ઉગમણે બાર પૂજા કરવાના ઓરડાને વિષે વસ્ત્રે કરીને પલાંઠી વાળીને બેઠા હતા. તે સમયે વિપ્ર તલો મોઢ મહારાજને દર્શને આવ્યો. ત્યારે શ્રીજીમહારાજે પૂછ્યું કે, તલા, આજ તારે કેમ છે ? પછી તલો બોલ્યો, આજતો ખાધા-પીધાનું કાંઇ મળ્યું નથી. ત્યારે શ્રીહરિએ કહ્યું પેંડા જમશો ? એમ કહીને બશેર પેંડા લાવવાની આજ્ઞા કરી. ત્યારે વિપ્રે કહ્યું, બશેર પેંડા તો મારે ચટણી યે નહિં થાય. ત્યારે શ્રીજીમહારાજે ત્રણ શેરની આજ્ઞા કરી, પછી ચાર શેરની આજ્ઞા કરી. ત્યારે તલે કહ્યું જે, પુરું તો નહિ થાય. પછી પાંચ શેર પેંડા મંગાવ્યા. ત્યારે તલો વિપ્ર કહે જે, સંપૂર્ણ તો નહિ થાય પરંતુ કામ ચાલ્યું. પછી પેંડા જમવા લાગ્યો. ત્યારે શ્રીહરિએ પૂછ્યું, હવે તમારે કાંઇ જોઇએ તો મંગાવી આપું. ત્યારે તલે કહ્યું જે, દહીંની જરૂર છે. પછી મીઠીબાઇએ એની માસીને ઘેરથી દહીં શેર પાંચ પથ્થરના વાટકામાં ભરીને મંગાવી આપ્યું. પછી તે પેંડા તથા દહીં સર્વે જમી ગયા. પણ ઓડકાર આવ્યો નહિ. તે સમયે શ્રીહરિએ કહ્યું જે, તલા, તમને પાંચ શેર પેંડા પચશે કેમ ? ત્યારે તે વિપ્ર કેડ્ય બાંધીને ચાલ્યો તે ચાર ગાઉનો આંટો ચાર ઘડીમાં કરીને પાછો આવ્યો, અને શ્રીજીમહારાજને કહ્યું જે, જુઓ મહારાજ, મારું પેટ તો એવું ને એવું ભૂખ્યું છે. તે સાંભળીને શ્રીહરિ હસવા લાગ્યા.
- કચ્છલીલામાંથી….
🙇🏻♂️🙏
Hindi
भुज के तला विप्र और श्रीजी महाराज
एक दिन श्रीहरि भुज में सुथार भगवानजी के घर पूर्व दिशा के पूजा-कक्ष में वस्त्र की पालथी लगाकर विराजमान थे। उस समय तला मोढ़ नामक एक विप्र (ब्राह्मण) महाराज के दर्शन हेतु आए। तब श्रीजी महाराज ने पूछा, “तला! आज तुम्हारा क्या हाल-चाल है?”
तब तला बोले, “आज तो खाने-पीने को कुछ भी नहीं मिला है।” तब श्रीहरि ने कहा, “पेड़े आरोग्योगे (खाओगे)?” ऐसा कहकर महाराज ने दो सेर पेड़े लाने की आज्ञा दी। तब विप्र ने कहा, “दो सेर पेड़े तो मेरे लिए चटनी बराबर भी नहीं होंगे।” तब श्रीजी महाराज ने तीन सेर की आज्ञा दी, फिर चार सेर की आज्ञा दी। तब तला ने कहा, “इतने में भी पूरा नहीं पड़ेगा।”
तत्पश्चात श्रीजी महाराज ने पाँच सेर पेड़े मंगवाए। तब तला विप्र बोले, “पूरी तरह तृप्ति तो नहीं होगी, परंतु काम चल जाएगा।” फिर वे पेड़े आरोग्यने लगे। तब श्रीहरि ने पूछा, “अब यदि आपको और कुछ चाहिए तो मंगवा दूँ?” तब तला ने कहा, “दही की आवश्यकता है।” तब मीठीबाई ने अपनी मौसी के घर से पत्थर के बड़े कटोरे में पाँच सेर दही मंगवा दिया। इसके बाद वे सारे पेड़े और दही पूरी तरह आरोग्य गए, परंतु उन्हें एक डकार तक नहीं आई!
उस समय श्रीहरि ने विनोद करते हुए कहा, “तला! आपको पाँच सेर पेड़े पचेंगे कैसे?” तब वे विप्र कमर कसकर चल पड़े और मात्र चार घड़ी में चार गाऊ का चक्कर लगाकर लौट आए! उन्होंने श्रीजी महाराज से कहा, “देखिए महाराज! मेरा पेट तो वैसा का वैसा भूखा ही है।” यह सुनकर श्रीहरि मंद-मंद मुस्कुराते हुए हँसने लगे।
- कच्छलीला से….
🙏
English
Tala Vipra of Bhuj and Shriji Maharaj
One day, in the town of Bhuj, Shri Hari was seated cross-legged with a cloth wrapped around His knees in the east-facing puja room at the home of Suthar Bhagwanji. At that time, a Modh Brahmin named Tala came for the divine darshan of Maharaj. Shriji Maharaj affectionately inquired, “Tala, how are things with you today?”
Tala replied, “Today, I have not received anything to eat or drink.” Shri Hari asked, “Would you like to eat pendas?” Saying this, Maharaj ordered two seers of pendas to be brought. The Brahmin said, “Two seers of pendas will not even serve as a chutney (a mere appetizer) for me!” Shriji Maharaj then ordered three seers, and then four seers. Tala remarked that even that would not suffice.
Then Shriji Maharaj ordered five seers of pendas. Tala Vipra said, “It will not completely satisfy my hunger, but it will do for now.” He then began eating the pendas. Shri Hari then asked, “If you need anything else now, I will arrange for it.” Tala replied, “Some curd (yogurt) is needed.” Mithibai then arranged for five seers of curd in a large stone bowl from her maternal aunt’s home. Tala consumed all the pendas and curd completely, yet he did not even let out a single burp!
At that time, Shri Hari playfully asked, “Tala, how will you digest five seers of pendas?” The Brahmin firmly tied a cloth around his waist and set off on foot, completing a brisk journey of four gaus (approx. eight miles) in just four ghadis (about ninety minutes) and returned. He said to Shriji Maharaj, “Look, Maharaj! My belly remains just as hungry as before!” Hearing his candid reply, Shri Hari smiled and laughed heartily.
- From Kutch Leela…
🙏