ઝીંઝાવદરના દરબાર અલૈયા ખાચરનું નૈષ્ઠિક બ્રહ્મચર્ય, શ્રીહરિના ૧૮ પરમહંસોમાં દીક્ષા, ઝાલાવાડ વિચરણ, પાલકપુત્રી રામબાઈનો ત્યાગ અને ડેલીમાં દેહત્યાગ કરનારને ધામગમન વરદાન.
ઝીંઝાવદર ગામના દરબાર સામત ખાચરના સુપુત્ર અલૈયા ખાચર બાલ્યાવસ્થાથી જ પરમ સદગુણી અને ધર્મનિષ્ઠ હતા. સદગુરુ રામાનંદ સ્વામી પાસેથી દીક્ષા મેળવી તેમણે આજીવન નૈષ્ઠિક બ્રહ્મચર્ય પાળ્યું હતું. શ્રીહરિ પ્રત્યે તેમનો પરિપૂર્ણ દિવ્ય નિશ્ચય હતો. જ્યારે શ્રીજીમહારાજે ભુજથી સુંદરજીભાઈનો અહંકાર ટાળવા કાઠી દરબારોને પરમહંસ થવા પત્ર લખ્યો, ત્યારે અલૈયા ખાચરે ક્ષણનોય વિલંબ કર્યા વિના ઘરબાર ત્યજી ૧૮ પરમહંસોમાં દીક્ષા ગ્રહણ કરી હતી!
શ્રીહરિએ તેમને કાઠી દરબારો સાથે ઝાલાવાડમાં સત્સંગ વિચરણ અર્થે મોકલ્યા ત્યારે પ્રભુએ આપેલી પ્રસાદીની છડીથી તેમણે સેંકડો મુમુક્ષુઓને સમાધિ કરાવી સત્સંગી બનાવ્યા. સંવત ૧૮૭૬ના પોષ સુદ પૂનમે દાદા ખાચરના મામા ઘેલા ધાધલ સાથે તેઓ ગઢપુર પરત આવ્યા ત્યારે મુક્તાનંદ સ્વામીએ ઘેલા ધાધલના પરિવર્તન અંગે પ્રશ્ન પૂછેલો, જે પ્રથમના ૨૯મા વચનામૃતમાં અમર થયો છે.
તેમના અખંડ બ્રહ્મચર્યથી પ્રભાવિત થઈ તેમની પાલકપુત્રી રામબાઈએ પણ લગ્નમંડપમાંથી તમામ આભૂષણો વરરાજાને અર્પણ કરી સાંખ્યયોગી બની ગઢપુર સેવા સ્વીકારી હતી. એક સમયે શ્રીજીમહારાજ ઝીંઝાવદર પધાર્યા ત્યારે અલૈયા ખાચરની અનન્ય ભક્તિથી પ્રસન્ન થઈ વરદાન આપ્યું: “અલૈયા ખાચર! તમારી આ ડેલીમાં જે કોઈનો દેહ પડશે, તેને અમે સાક્ષાત અક્ષરધામમાં તેડી જઈશું!”
- શ્રીભક્તચિંતામણી અને સંપ્રદાયના ઇતિહાસમાંથી…
Hindi
ઝીંઝાવદરમાં અલૈયા ખાચરની અખંડ બ્રહ્મચર્ય નિષ્ઠા, પરમહંસ દીક્ષા અને રામબાઈ ત્યાગ
झींझावदर के दरबार अलैया खाचर बाल्यावस्था से ही विरक्त और नैष्ठिक ब्रह्मचारी थे। जब श्रीजीमहाराज ने भुज से पत्र भेजकर काठी दरबारों को त्यागी बनने का आह्वान किया, तो अलैया खाचर ने तत्काल गृहत्याग कर १८ परमहंसों में दीक्षा ग्रहण की।
झालावाड़ में विचरण करते हुए उन्होंने श्रीहरि की प्रसादी छड़ी से अनेक जीवों को समाधि कराई। उनकी पवित्रता से प्रेरित होकर उनकी दत्तक पुत्री रामबाई भी विवाह-मंडप से आभूषण त्यागकर सांख्ययोगी बनीं।
श्रीहरि ने झींझावदर पधारकर वरदान दिया: “अलैया खाचर! आपकी इस ड्योढ़ी (दरबार) में जिसका भी देहांत होगा, उसे हम साक्षात अक्षरधाम ले जाएंगे!”
- भक्तचिंतामणि से…
English
Zhinzavadar Alaiya Khachar Rambai
In the village of Zhinzavadar, Alaiya Khachar, son of chieftain Samat Khachar, was distinguished from childhood by his sublime spiritual virtues and lifelong practice of strict celibacy (naishthik brahmacharya). Receiving initiation from Guru Ramanand Swami, he recognized Bhagwan Swaminarayan as Supreme Purushottam. When Shreehari sent the famous letter from Bhuj summoning eighteen royal Kathi chieftains to embrace asceticism to shatter Sundarjibhai’s subtle pride, Alaiya Khachar renounced his estates instantly and entered the ranks of the eighteen historic Paramhansas!
Assigned by Shreehari to lead a band of twenty Kathi ascetics on a rigorous satsang tour across Jhalavad, Alaiya Khachar utilized a sanctified staff gifted by Shreehari to grant samadhi to countless seekers, inspiring deep faith. On Posh Sud Purnima, Samvat 1876, when he returned to Gadhpur with Dada Khachar’s uncle Ghela Dhadhal, Muktanand Swami questioned the miraculous spiritual transformation of Ghela Dhadhal, immortalized in Vachanamrut Gadhada I-29.
Inspired by his pure spiritual austerity, his foster daughter Rambai abandoned her wedding mandap, handed all her bridal ornaments to the groom, and departed for Gadhpur to live as a dedicated Sankhyayogi ascetic. Pleased by Alaiya Khachar’s unparalleled hospitality in Zhinzavadar, Bhagwan Swaminarayan bestowed a divine boon: “Alaiya Khachar! Whoever breathes their last within your courtyard (deli), We shall personally escort them to Akshardham!”
- Extracted from Bhaktachintamani and Sampradaya Chronicles…