નાની કુંકાવાવમાં ગુણાતીતાનંદ સ્વામીનું વચન ન માનનાર લોભી રતનશીની વાડામાં સર્પ યોનિ અને મહાપુરુષદાસ સ્વામી દ્વારા મંદિર નિર્માણ વખતે થયેલો ઉદ્ધાર.
એક સમયે સદગુરુ ગુણાતીતાનંદ સ્વામી અને સદગુરુ શુકાનંદ સ્વામી સત્સંગ વિચરણ કરતાં નાની કુંકાવાવ પધાર્યા. તે વખતે ગામમાં મંદિર ઘણું નાનું હતું. મંદિરના પાડોશમાં રહેતો ઠાકર રતનશી દર્શને આવ્યો ત્યારે ગુણાતીતાનંદ સ્વામીએ વહાલથી કહ્યું, “રતનશી! તારા ઘર પાછળનો આ વાડો મંદિરમાં ભંડાર (રસોડું-કોઠાર) બનાવવા માટે આપી દે, જેથી અહીં સાધુ-સંતો આવે ત્યારે સુવિધા થાય.” રતનશી અતિ લોભી હતો, તેથી તેણે કહ્યું, “સ્વામી! બીજું બધું બરાબર, પણ વાડાની વાત કરશો નહીં.” શુકમુનિએ પણ સમજાવ્યો છતાં રતનશીએ જમીન ન આપી. સંતો બપોર પછી બીજે ગામ સિધાવ્યા. થોડા વર્ષો બાદ રતનશી અને તેની પત્ની બંનેનું વાસના સહિત અવસાન થયું.
સંવત ૧૯૪૦માં સદગુરુ મહાપુરુષદાસ સ્વામી મંડળ સાથે નાની કુંકાવાવ પધાર્યા. સભામાં હરિભક્તોએ મંદિર મોટું કરવાની વિનંતી કરી અને જણાવ્યું કે સ્વર્ગસ્થ રતનશીના ભાઈ નરશીભાઈએ ભંડાર માટે વાડાની જમીન સમર્પિત કરી દીધી છે. સ્વામીએ પાયો ખોદાવી ઈંટ-ચૂનાથી ભંડારનું ચણતર શરૂ કરાવ્યું.
બપોરે જ્યારે કડિયા જમવા ગયા અને સાધુઓ હાથ-પગ ધોતા હતા, ત્યારે સાધુ રૂગનાથચરણદાસે ભંડારના પાયા ઉપર એક મોટો કાળોતરો સર્પ ફેણ ચડાવીને બેઠેલો જોયો! તેમણે તુરંત મહાપુરુષદાસ સ્વામીને વાત કરી. સ્વામી હસીને બોલ્યા, “આ તો વાડામાં જીવ રાખી મરેલો પેલો રતનશી ઠાકર છે, જે વાસનાના કારણે સર્પ થયો છે!” સ્વામીએ જળ છાંટી સાણસાથી પકડાવી તેને ગામ બહાર મૂકાવ્યો. ત્યાં જ પાયામાંથી એક કાળી નાગણી ફેણ ચડાવી નીકળી. સ્વામીએ કહ્યું, “આ રતનશીની સ્ત્રી છે, એ પણ વાસનાને લીધે નાગણી થઈ છે.” તેને પણ પકડાવી ગામ બહાર મુકાવી.
સ્વામીએ સૌને બોધ આપ્યો કે મોટા સંતોનું વચન લોપીને જમીન-મિલકતમાં વાસના રાખવાથી મનુષ્યને સર્પ જેવા અધમ અવતાર ભોગવવા પડે છે! ત્યારબાદ સદગુરુ મહાપુરુષદાસ સ્વામીએ મંદિરનું કાર્ય નિર્વિઘ્ન પૂરું કરાવી મૂર્તિ પધરાવી અને કૃપા કરી રતનશી તથા તેની પત્ની બંને જીવોને બદરીકાશ્રમ મોકલી સદગતિ આપી.
- જુનાગઢના જોગી શ્રી મહાપુરુષદાસજી સ્વામીના જીવનવૃતાંતમાંથી…
Hindi
નાની કુંકાવાવમાં ગુણાતીતાનંદ સ્વામીનું વચન, લોભી રતનશીની વાસના અને મહાપુરુષદાસ સ્વામી દ્વારા મુક્તિ
एक समय सद्गुरु गुणातीतानंद स्वामी और शुकमुनि नास्तिकता व लोभ निवारण हेतु नानी कुंकावाव पधारे। मंदिर के समीप रहने वाले लोभी रतनशी से स्वामीजी ने मंदिर के भंडार (रसोई) हेतु उसके बाड़े की थोड़ी भूमि देने का आग्रह किया। रतनशी ने कठोरता से मना कर दिया। कालांतर में रतनशी और उसकी पत्नी का देहांत हो गया।
संवत १९४० में जब सद्गुरु महापुरुषदास स्वामी ने मंदिर विस्तार हेतु उसी बाड़े में नींव खुदवाई, तब नींव पर एक विशाल विषधर काला सर्प फन फैलाए बैठा दिखा। स्वामीजी ने रहस्योद्घाटन किया: “यह वही रतनशी है, जो संतों की आज्ञा ठुकराकर भूमि में आसक्ति रखने के कारण सर्प बना है!” थोड़ी देर में एक नागिन भी निकली, जो रतनशी की पत्नी थी।
स्वामीजी ने जल छिड़ककर दोनों को सुरक्षित बाहर छुड़वाया और समझाया कि संतों का वचन भंग करने और सांसारिक वस्तुओं में आसक्ति (वासना) रखने से जीव को अधोगति मिलती है। तदुपरांत दयालु स्वामीजी ने दोनों जीवों को बदरिकाश्रम भेजकर सद्गति प्रदान की और मंदिर का निर्माण संपन्न कराया।
- जूनागढ़ के संत सद्गुरु श्री महापुरुषदास स्वामी के जीवनचरित्र से…
English
Nani Kunkavav Ratanshi Snake Vasana
On one occasion, Sadguru Gunatitanand Swami and Sadguru Shukanand Swami visited the village of Nani Kunkavav during their spiritual tour. The local mandir was cramped and lacked adequate kitchen and storage facilities (bhandar). Gunatitanand Swami affectionately urged a neighboring resident, a wealthy yet penurious merchant named Ratanshi Thakar, “Ratanshi! Donate your backyard plot to the mandir so that visiting sadhus and pilgrims may have a proper dining kitchen.” Bound by acute greed, Ratanshi flatly refused, despite Shukanand Swami’s gentle counseling. Soon after, the sadhus departed, and years later, both Ratanshi and his wife passed away with intense worldly attachment (vasana) tied to that very property.
In Samvat 1940, Sadguru Mahapurushdas Swami arrived in Nani Kunkavav. Ratanshi’s devout brother, Narshibhai, happily gifted the required plot to expand the mandir, and construction commenced. During the noon recess, as Sadguru Rugnathcharandas was washing his hands, he discovered a menacing black cobra coiled atop the foundation wall with its hood spread wide! Rushing to Mahapurushdas Swami, he reported the serpent. Smiling knowingly, Swami remarked, “This is none other than Ratanshi Thakar! Because he disobeyed the great saint’s word and harbored deep possessiveness for this piece of land, he was reborn as a venomous snake in the very foundation!” Swami sprinkled sanctified water upon the serpent and had it carefully relocated to the forest. Seconds later, a female cobra emerged; Swami identified her as Ratanshi’s wife, who had met the same fate.
Highlighting the grave spiritual danger of defying God-realized saints and clinging to material possessions, Swami cautioned the congregation on the peril of worldly desires. By his boundless compassion, Sadguru Mahapurushdas Swami later liberated both departed souls from the serpent species and elevated them to Badrikashram, completing the mandir with grand devotion.
- Extracted from the Life Account of Sadguru Shree Mahapurushdas Swami of Junagadh…