અમૃતબાંએ તાજો બાજરાનો રોટલો અને માખણ જમાડ્યાં; દંપતીને સમાધિમાં અનંત કોટિ બ્રહ્માંડોના દર્શન થયા અને થાંભલી મહાપ્રસાદીની બની અમર થઈ ગઈ.
બાળપ્રભુ શ્રી નીલકંઠ વર્ણી ભારતભરમાં વનવિચરણ કરતાં કરતાં મુમુક્ષુ જીવોને અભયદાન અને કલ્યાણ આપતાં સૌરાષ્ટ્રના સમુદ્રતટે આવેલા ગોપનાથ મહાદેવ નજીકના પીપરલા ગામે પધાર્યા. આ ગામમાં સાત્વિક અને અયાચક વૃત્તિથી ખેતી કરી ગુજરાન ચલાવતા પાલીવાલ બ્રાહ્મણોની મોટી વસ્તી હતી. પીપરલા ગામમાં રામભાઈ પાલીવાલ અને તેમના ધર્મપત્ની અમૃતબાં નામે એક પવિત્ર દંપતી રહેતાં હતાં. તેઓ સદાય પ્રભુભજનમાં મગ્ન રહી ગામના રામજી મંદિર અને શિવાલયે આવતા સાધુ-સંતો અને અતિથિઓની નિઃસ્વાર્થ સેવા કરતાં હતાં.
શ્રી નીલકંઠ વર્ણીની તપોમય કૃશ કાયા, મસ્તક પર જટાજૂટ કેશ, તેજસ્વી ભાલ, એક હાથમાં કમંડળ અને બીજા હાથમાં પવિત્ર ગુટકો-પુસ્તક, ગળામાં શાલિગ્રામ અને મુખ પરનું મનોહર દિવ્ય સ્મિત જોતાં જ સૌ કોઈ મોહિત થઈ જતાં. આજે રામભાઈ અને અમૃતબાંની જન્મોજન્મની સાધના ફળીભૂત થવાનો સમય આવ્યો હતો! શ્રી નીલકંઠ વર્ણી સામે ચાલીને તેમના ફળિયામાં પધાર્યા અને “જય સચ્ચિદાનંદ નારાયણ પ્રભો હરે..!” નો મધુર સાદ કર્યો. રામભાઈ અને અમૃતબાં દોડી આવ્યાં અને બાળતપસ્વી વર્ણીના ચરણોમાં પંચાંગ પ્રણામ કર્યા. અમૃતબાંએ પ્રેમથી કહ્યું: “હે બાળ વર્ણી! આપને સૂકું સીધું આપીને રસોઈના શ્રમમાં નાખવા કરતાં આપ થોડી વાર વિસામો લો; હું હમણાં જ ચૂલે ગરમાગરમ બાજરાનો રોટલો ઘડીને આપને જમાડું છું!” અમૃતબાંએ રસોડામાં જઈ તાજો દેશી બાજરાનો રોટલો ઘડ્યો. ઉપર શુદ્ધ ઘી, ગોળ, લીલાં મરચાંનું અથાણું અને શેકેલો પાપડ થાળમાં પીરસી, ઓસરીની કાષ્ઠની થાંભલીના ટેકે નીલકંઠ વર્ણીને આદરપૂર્વક જમવા બેસાડ્યા.
રામભાઈ અને અમૃતબાં થોડે દૂર બેસીને વર્ણીના તેજોમય મુખારવિંદનું દર્શન કરતાં હતાં. તે જ ક્ષણે બંને દંપતીને અલૌકિક દિવ્ય સમાધિ થઈ ગઈ! સમાધિની અલૌકિક સ્થિતિમાં તેમણે નીલકંઠ વર્ણીના પ્રત્યેક રોમમાં અનંત કોટિ બ્રહ્માંડોને અણુની જેમ ઊડતાં નિહાળ્યાં! અક્ષરધામમાં સુવર્ણ સિંહાસન પર અનંત મુક્તોની વચ્ચે આ જ નીલકંઠ વર્ણી પૂર્ણ પુરુષોત્તમ નારાયણ સ્વરૂપે બિરાજમાન દેખાયા. સર્વાવતારી પરબ્રહ્મનું આવું દિવ્ય દર્શન થતાં જ દંપતીને વર્ણી પ્રત્યે પૂર્ણ ભગવાનપણાનો દ્રઢ નિશ્ચય થઈ ગયો. સમાધિમાંથી જાગીને બંને અશ્રુભરી આંખે શ્રીહરિની સ્તુતિ કરવા લાગ્યાં. તેમણે બે હાથ જોડી બે મહિના સુધી રોકાવા પ્રાર્થના કરી. વર્ણી તેમના નિર્દોષ ભાવથી પ્રસન્ન થઈ બે દિવસ ત્યાં જ રોકાયા અને દિવ્ય જ્ઞાનવાર્તા કરી. રામભાઈની જે ઓસરીમાં થાંભલીને અઢેલીને નીલકંઠ વર્ણીએ બાજરાનો રોટલો જમ્યો હતો, તે કાષ્ઠની થાંભલી ‘મહાપ્રસાદીની થાંભલી’ તરીકે આજે પણ પૂજાય છે અને દર્શન આપે છે. રામભાઈના વંશજોની સાતમી, આઠમી અને નવમી પેઢીના સાઠથી વધુ પરિવારો આજે પણ દ્રઢ સત્સંગ પાળી રહ્યા છે.
- શ્રીભક્તચરિત્રોમાંથી…
Hindi
પીપરલા મેં રામભાઈ ઔર અમૃતબા કો નીલકંઠ વર્ણી કે દર્શન, બાજરે કી રોટી ઔર મહાપ્રસાદી કા ખંભા
बालप्रभु श्री नीलकंठ वर्णी वनविचरण करते हुए सौराष्ट्र में समुद्र तट पर स्थित गोपनाथा के निकट पीपरला गांव पधारे। इस गांव में सात्विक पालीवाल ब्राह्मणों की बहुलता थी। पीपरला में रामभाई और उनकी धर्मपत्नी अमृतबा नामक निष्ठावान दंपती रहते थे, जो नित्य साधु-संतों की सेवा करते थे।
श्री नीलकंठ वर्णी ने उनके आंगन में पधारकर “जय सच्चिदानंद नारायण प्रभो हरे..!” की पुकार की। अमृतबा ने बालयोगी को नमन कर कहा: “वर्णी! आप विश्राम कीजिए; मैं अभी चूल्हे पर बाजरे की गरम रोटी बनाकर आपको जिमाती हूं।” अमृतबा ने बाजरे की ताजी रोटी, शुद्ध घी, गुड़, मिर्च का अचार और पापड़ का थाल सजाया और ओसरी के लकड़ी के खंभे के सहारे नीलकंठ वर्णी को भोजन कराने बैठाया।
भोजन करते समय रामभाई और अमृतबा को अचानक दिव्य समाधि लग गई! समाधि में उन्होंने नीलकंठ वर्णी के रोम-रोम में करोड़ों ब्रह्मांडों को अणुवत उड़ते देखा और अक्षरधाम में उन्हें पूर्ण पुरुषोत्तम नारायण के रूप में देखा! समाधि से जागकर दोनों प्रभु के चरणों में नतमस्तक हो गए। वर्णी दो दिनों तक उनके घर रुके। जिस खंभे के सहारे बैठकर नीलकंठ वर्णी ने बाजरे की रोटी ग्रहण की थी, वह ‘प्रसादी का खंभा’ आज भी पीपरला में दर्शनीय है और उनकी पीढ़ियां आज भी दृढ़ सत्संगी हैं।
- श्रीभक्तचरित्र से…
English
Nilkanth Varni’s Holy Visit to Rambhai and Amrutba in Piparla, the Bajra Rotlo, and the Sacred Veranda Pillar
During His extensive forest wanderings, the youthful ascetic Bhagwan Shree Nilkanth Varni arrived at the village of Piparla, nestled near the holy shrine of Gopanath Mahadev along the coastal belt of Saurashtra. This village was home to pious Paliwal Brahmins who earned an honest livelihood through farming, upholding the noble discipline of not begging (ayachak vritti). Residing in Piparla was a spiritually radiant couple, Rambhai Paliwal and his devout wife Amrutba, who lived an austere life centered on divine contemplation and hospitably serving visiting ascetics.
Beholding Nilkanth Varni’s slender, penance-purified frame, matted locks, luminous forehead, small water-pot (kamandalu), holy scriptures, and captivating smile, onlookers were enchanted. Today was the destined hour when Rambhai and Amrutba’s lifelong spiritual austerities bore ultimate fruit! Nilkanth Varni walked straight into their sunlit courtyard, calling out: “Jay Sachchidanand Narayan Prabho Hare..!” Rambhai and Amrutba hurried forward and offered prostrations at the young celibate’s lotus feet. Amrutba pleaded with maternal affection: “O holy Varni! Rather than troubling You with raw rations to cook, pray rest awhile; I shall bake a fresh, piping-hot bajra rotlo on the hearth and feed You immediately!” Stepping into the kitchen, Amrutba baked a wholesome pearl-millet rotlo, arranged it on a platter with pure ghee, raw jaggery, spicy pickle, and roasted papad, and seated Nilkanth Varni comfortably upon the veranda, leaning against a sturdy wooden pillar.
As Rambhai and Amrutba sat at a short distance, drinking in the divine nectar of the young ascetic’s face, both were suddenly transported into profound samadhi! In that transcendental state, they witnessed infinite millions of cosmic universes floating like minute atoms within every pore of Nilkanth Varni’s sacred body! Furthermore, they beheld Nilkanth Varni enthroned upon a resplendent golden throne in Akshardham as Supreme Purushottam Narayan, surrounded by infinite Muktas. This cosmic revelation bestowed upon them absolute, unwavering conviction of His supreme divinity. Awakening from samadhi, tears of spiritual ecstasy streamed down their faces as they sang His glory. Touched by their pure-hearted love, Nilkanth Varni remained as their guest for two days. The sacred wooden pillar on the veranda against which Nilkanth Varni leaned while partaking of the millet bread has been revered as a holy relic (prasadi-ni thambhli) down through the generations. To this day, over sixty families comprising the seventh, eighth, and ninth generations of Rambhai’s lineage remain staunch followers of Satsang.
- From Shri Bhaktacharitro…