એક વખત ગામ ફરેણીમા શ્રીજીમહારાજ વિરાજમાન હતા. ત્યાં એક સાધુ બહુ માંદા હતા ને શરીરમાં સોજા ચડી ગયા હતા.
Gujarati
ફરેણીમાં માંદા સાધુ અને શ્રીજી મહારાજનું ઔષધ
એક વખત ગામ ફરેણીમા શ્રીજીમહારાજ વિરાજમાન હતા. ત્યાં એક સાધુ બહુ માંદા હતા ને શરીરમાં સોજા ચડી ગયા હતા ને અવાળુ દાંત ઉપર ફરી વળેલા તે જોઈને દેવાનંદ સન્યાસી મહારાજ પાસે જઈને બોલ્યાં જે, મહારાજ એક સાધુને મંદવાડ ધણો થયો છે ને તે રોગ કાઈ કળાતો નથી .તો તેનું શું ઔષધ કરીએ?
ત્યારે મહારાજ કહે જે તે સાધુ આ બ્રહ્માંડના નથી. માટે ખાટી છાસ અને ઘેશ આપજો ને પાણી પીવા માગે તો પણ છાસ આપજો.
ત્યારે દેવાનંદ સન્યાસી કહે, મહારાજ જેને સોજા ચડ્યા હોય તેને છાસ દેવાય?
ત્યારે મહારાજ બોલ્યા જે અમે જે ઔષધ બતાવ્યું તે તમે કરો, એ જો લાગું પડે તો ભલે, નહીં તો ધામમાં જશે.
પછી દેવાનંદ સ્વામી તે માંદા સંત પાસે ગયા ત્યારે તેણે ખાવાનું માંગ્યું એટલે છાશમાં ઘેશ કરીને પાઈ અને પીવા માટે પાણી માગ્યું ત્યારે પણ છાસ પાઈ એમ બે વખત પાયું ત્યાં તો સોજા ઉતરી ગયા ને સાવ સાજા થઈ ગયા.
એમ શ્રીજીમહારાજે અસાધ્ય રોગનું એવું ઔષધ કરીને સાધુને સાજા કર્યા.
- શ્રી હરિચરિત્ર ચિંતામણી. ભાગ ૧ વાત -૨૫૩
🙇🏻♂️🙏
Hindi
फरेणी में बीमार साधु और श्रीजी महाराज की औषधि
एक समय श्रीजी महाराज फरेणी गाँव में विराजमान थे। वहाँ एक साधु अत्यंत बीमार थे, उनके पूरे शरीर में सूजन आ गई थी और मसूड़े सूजकर दाँतों पर छा गए थे। यह देखकर देवानंद संन्यासी ने श्रीजी महाराज के पास जाकर प्रार्थना की, “हे महाराज! एक साधु बहुत अधिक अस्वस्थ हैं और उनका रोग कुछ समझ में नहीं आ रहा है। अतः उनके लिए क्या औषधि की जाए?”
तब श्रीजी महाराज ने कहा, “वे साधु इस ब्रह्मांड के नहीं हैं। इसलिए उन्हें खट्टी छाछ और घेश (छाछ में पकाई गई राबड़ी) दीजिएगा, और यदि वे पीने के लिए पानी भी माँगें, तो भी उन्हें छाछ ही दीजिएगा।”
तब देवानंद संन्यासी ने कहा, “महाराज! जिसके शरीर पर सूजन चढ़ी हो, क्या उसे छाछ दी जा सकती है?”
तब श्रीजी महाराज बोले, “हमने जो औषधि बताई है, आप वही कीजिए। यदि यह असर कर जाए तो बहुत अच्छा, अन्यथा वे धाम सिधार जाएँगे।”
तत्पश्चात देवानंद स्वामी उस अस्वस्थ संत के पास गए। जब उन्होंने खाने के लिए कुछ माँगा, तो उन्हें छाछ में घेश बनाकर खिलाई, और जब उन्होंने पीने के लिए पानी माँगा, तब भी उन्हें छाछ ही पिलाई। इस प्रकार केवल दो बार ही यह औषधि देने पर साधु के शरीर की सारी सूजन उतर गई और वे पूर्णतः स्वस्थ हो गए।
इस प्रकार श्रीजी महाराज ने उस असाध्य रोग की ऐसी अद्भुत औषधि बताकर साधु को स्वस्थ कर दिया।
- श्री हरिचरित्र चिंतामणि, भाग १, बात २५३
🙏
English
The Ailing Sadhu in Fareni and Shriji Maharaj’s Divine Medicine
Once, Shriji Maharaj was residing in the village of Fareni. There, a sadhu was gravely ill; his entire body had become severely swollen, and his inflamed gums covered his teeth. Witnessing his condition, Devanand Sanyasi approached Shriji Maharaj and asked, “Maharaj, a sadhu is critically ill, and his ailment cannot be diagnosed. What medicine should we administer to him?”
Maharaj replied, “That sadhu does not belong to this universe. Therefore, feed him sour buttermilk and ghesh (a gruel cooked in buttermilk). Even if he asks for water to drink, give him buttermilk.”
Devanand Sanyasi questioned, “Maharaj, can buttermilk be given to someone whose body is afflicted with swelling?”
Maharaj replied, “Administer the medicine We have instructed. If it proves effective, well and good; otherwise, he will depart to Dham (Akshardham).”
Thereafter, Devanand Swami went to the ailing sant. When he asked for food, Swami gave him ghesh prepared in buttermilk, and when he asked for water to drink, Swami gave him buttermilk again. Having partaken of this merely twice, all the swelling completely subsided, and the sadhu became completely healthy.
In this divine manner, Shriji Maharaj cured the sadhu of an incurable illness through His wondrous remedy.
- Shri Haricharitra Chintamani, Part 1, Story 253
🙏