કુશળકુંવરબાં ના આમંત્રણે શ્રીહરિ ગઢપુર થી ધરમપુર જવા નીકળ્યા. સૌ સંતો ભક્તોના સંગ સાથે ગઢપુર થી નીસર્યા તે રસ્તામાં બોટાદ પાસેના ગામ નીંગાળા માં પોતાના અંગભૂત સેવક મીયાંજી ને ઘરે પધાર્યા.
Gujarati
નીંગાળાના મીયાંજી અને શ્રીજી મહારાજ
કુશળકુંવરબાં ના આમંત્રણે શ્રીહરિ ગઢપુર થી ધરમપુર જવા નીકળ્યા. સૌ સંતો ભક્તોના સંગ સાથે ગઢપુર થી નીસર્યા તે રસ્તામાં બોટાદ પાસેના ગામ નીંગાળા માં પોતાના અંગભૂત સેવક ને શ્રીહરિ વારે વારે સૌને કહેતા કે ‘આ દરબારગઢના ઘરધણી તો રતનજીને મીયાજી છે’, એવા મીયાંજી ને ઘરે પધાર્યા. શ્રીહરિએ એમના ઘરની વંડી બહારથી બજારમા ઉભા ઉભા જ સાદ કર્યો એટલે મીયાજી દોડતા આવ્યા ને શ્રીહરિને દંડવત કર્યા. શ્રીહરિ તો તયા જ એમને ભેટી પડ્યા. સહુને પોતાના ઘરે લઇ જઇને ઓસરી મા ખાટલે નવી ધડકીઓ ને તકીયો પાથરીને શ્રીહરિને બીરાજમાન કર્યા. મીયાજીએ સહુને જળપાન કરાવયુ ને શ્રીહરિના ગૌર કપોળમાં ચાંદલો કરીને નાળીયેર વગેરે થી પુજન કર્યું. શ્રીહરિએ મીયાજીના કુશળ સમાચાર પુછયા ને તયા બીરાજતા થકા જ અડધી હિન્દી ને અડધી ગુજરાતીમાં પત્ર લખી આપ્યો કે…
સંવત ૧૮ સે ૭૨ને માગશર સુદ ૧ને દીન મીયાજી રતનજીએ અમારી પધરામણી કરી છે. તેનો મહીમનનો શ્રીસહજાનંદજી તથા દાદાખાચર, સાધુ, બૃહ્મચારી અને સત્સંગી સરવે અમારા સેવકોની સભા થઇ છે. ધૂન કરી છે. અમોઇ પૃસાદી ચરણ પગલા પાડી આપા છે. મીયાજી મુસલમાન પણ અમારે સરવે સરખા છે. કોઇ હિંદુ કે મુસલમાન જાનતા નથી. સર્વે પ્રાની સરખા છે. મીયાજીએ અમને ઓલખા આપી છે એટલે મારા દાસ સેવક મીયાજીને અમારા વસન પગ વીગેરે પૃસાદી આપી છે. આ મઇમા જે કોઇ વાંચસે અથવા દરસન કરસેં તો તે પૃાનીને અમે અક્ષરધામમે તેડી જાસેં. હમેસ દરસન કરસેં તો તે અમારા તેજમાં જ મલસેં.
- લી. શ્રી સહજાનંદજી
આમ, શ્રીહરિએ મીયાજીના ઘરે પધારીને મુસ્લિમ હોવા છતાં તેમના પ્રત્યેના પ્રેમને સ્વીકાર્યો અને તેમને અક્ષરધામનું વચન આપ્યું.
- ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણ માંથી….
🙇🏻♂️🙏
Hindi
नींगाला के मियाँजी और श्रीजी महाराज
धर्मपुर की महारानी कुशलकुँवरबा के स्नेहपूर्ण आमंत्रण पर श्रीहरि गढ़पुर (गढ़डा) से धर्मपुर के लिए रवाना हुए। समस्त संतों और भक्तों के संग के साथ जब वे गढ़पुर से निकले, तो मार्ग में बोटाद के निकट स्थित नींगाला गाँव में अपने अंतरंग सेवक मियाँजी के घर पधारे। श्रीहरि प्रायः सभी से कहा करते थे, “इस दरबारगढ़ के सच्चे गृहपति तो रतनजी और मियाँजी हैं!” ऐसे अनन्य सेवक मियाँजी के घर श्रीहरि पहुँचे। श्रीहरि ने मियाँजी के घर की चारदीवारी (वंडी) के बाहर बाज़ार में खड़े-खड़े ही आवाज़ लगाई। प्रभु की पुकार सुनते ही मियाँजी दौड़ते हुए बाहर आए और साष्टांग दंडवत प्रणाम किया। श्रीहरि ने उन्हें तुरंत हृदय से लगा लिया।
मियाँजी सबको आदरपूर्वक अपने घर ले गए। ओसरे (बरामदे) में खाट पर नया बिछौना (धड़की) और तकिया बिछाकर श्रीहरि को अत्यंत सम्मानपूर्वक विराजमान किया। मियाँजी ने सभी को शीतल जलपान कराया और श्रीहरि के गौरवर्ण कपोलों (गालों) पर प्रेमपूर्वक चंदन का तिलक लगाया तथा श्रीफल (नारियल) आदि भेंट कर विधिपूर्वक पूजन किया। श्रीहरि ने मियाँजी का कुशल-क्षेम पूछा और वहीं विराजते हुए अपने करकमलों से आधी हिंदी और आधी गुजराती भाषा में एक अद्भुत महिमा-पत्र लिख दिया:
“संवत १८७२ मार्गशीर्ष शुक्ल प्रतिपदा के दिन मियाँजी रतनजी ने हमारी पधरामणी कराई है। इस अवसर पर श्री सहजानंदजी तथा दादा खाचर, साधु, ब्रह्मचारी और सत्संगी—हमारे समस्त सेवकों की सभा हुई है। धुन गाई गई है। हमने प्रसादी के चरण-चिह्न (पगला) अंकित कर दिए हैं। मियाँजी यद्यपि मुसलमान हैं, किंतु हमारे लिए सभी समान हैं। हम किसी को हिंदू या मुसलमान के भेद से नहीं देखते; हमारे लिए समस्त प्राणी एक समान हैं। मियाँजी ने हमें पहचाना है, इसलिए हमने अपने इस दास-सेवक मियाँजी को अपने वस्त्र, चरण-रज आदि की प्रसादी भेंट की है। इस महिमा-पत्र को जो कोई भी पढ़ेगा अथवा इसके दर्शन करेगा, उस जीव को हम अपने परम अक्षरधाम में ले जाएँगे। और जो नित्य इसके दर्शन करेगा, वह हमारे परम दिव्य तेज में ही लीन हो जाएगा।
— ली. श्री सहजानंदजी”
इस प्रकार, श्रीहरि ने नींगाला के मियाँजी के घर पधारकर, उनके मुस्लिम होने के बावजूद उनके निष्कपट प्रेम को स्वीकार किया और उन्हें तथा उनके इस पत्र का दर्शन करने वाले जीवों को भी अक्षरधाम की प्राप्ति का पावन वचन प्रदान किया।
— ‘भगवान श्री स्वामिनारायण’ से…
🙏
English
Miyaji of Ningala and Shriji Maharaj
At the loving invitation of Queen Kushalkunwarba of Dharampur, Shri Hari departed from Gadhpur (Gadhada) for Dharampur. Journeying alongside an assembly of revered sants and devotees, He halted on the way at the village of Ningala near Botad to visit the humble residence of His devoted attendant, Miyaji. Shri Hari would often lovingly remark to all, “The true masters and protectors of this Darbargarh are Ratanji and Miyaji!”
Arriving in Ningala, Shri Hari called out Miyaji’s name while standing in the street right outside the courtyard wall of his home. Hearing the divine voice of his Lord, Miyaji came rushing out and fell prostrate in humble dandvat pranam. Shri Hari immediately lifted him up and embraced him with profound affection.
Miyaji respectfully escorted everyone into his home. In the veranda (osari), he spread fresh traditional quilts (dhadki) and bolsters upon a cot (khatlo), seating Shriji Maharaj with supreme reverence. Miyaji served cool drinking water to everyone, applied an auspicious sandalwood mark (chandlo) upon Shri Hari’s fair cheeks, and reverently worshiped Him by offering a coconut and flowers. Shri Hari affectionately inquired about Miyaji’s wellbeing. Sitting right there on the cot, Shri Hari penned an extraordinary letter of spiritual glory (mahima-patra) written in a unique blend of half Hindi and half Gujarati:
“On the auspicious day of Samvat 1872, Magshar Sud 1, Miyaji Ratanji hosted our sacred arrival (padhramani). In honor of this spiritual glory, a divine assembly took place comprising Shree Sahajanandji, Dada Khachar, sadhus, brahmacharis, and all our satsangi devotees. Devotional dhun was chanted. We have sanctified the premises by leaving our auspicious footprints (charan-pagla). Although Miyaji is a Muslim, all souls are equal in our eyes. We perceive no distinction between Hindu and Muslim; all living beings are equal unto us. Miyaji has truly recognized our divine identity; hence, unto our humble servant Miyaji, we have bestowed our sanctified (prasadi) garments, sacred foot-impressions, and divine gifts. Whosoever reads this declaration of divine glory or has its holy darshan, we shall personally escort that soul to Akshardham. And whoever has its darshan daily shall merge into our divine, eternal effulgence.
— Written by Shree Sahajanandji”
Thus, by gracing Miyaji’s home, Shri Hari embraced his pure, unalloyed love transcending all barriers of religion, and bestowed upon him the supreme promise of eternal redemption in Akshardham.
— From Bhagwan Shri Swaminarayan…
🙏