સદગુરુ બૃહ્માનંદ સ્વામી રહીને મૂળી મંદિરનુ બાંધકામ કરાવતા હતા તે વખતે મુળીમાં કોગળીયાનો (કોલેરા) ચેપી રોગ આવ્યો.
Gujarati
મૂળીમાં કોગળીયાનો રોગ અને બ્રહ્માનંદ સ્વામીની રક્ષા
સદગુરુ બૃહ્માનંદ સ્વામી રહીને મૂળી મંદિરનુ બાંધકામ કરાવતા હતા તે વખતે મુળીમાં કોગળીયાનો (કોલેરા) ચેપી રોગ આવ્યો, ત્યારે સૌ કડીઆઓ કહે કે, “સ્વામી! હવે અમારે ગામ જાશું. આંહી રહીએ તો કોગળીઆમાં મરી જઈએ.” એ સાંભળી સ્વામી કહે કે, “તમે મંદિર છોડી જાશો નહી, મંદિરમાં જ રહેજો. મંદિરમાં તમારા પાસે કોઇ રોગ નહિ આવે અને ગામમાંથી પણ ત્રણ દિવસમાં ચાલ્યું જશે. સૌને સ્વામીના આશીરવાદે વિશ્વાસ આવ્યો ને સૌ મંદિરમા જ રોકાયા. તે ત્રણ દિવસો પસાર થઇ જતાં સહુ નિર્ભય થયા.
એક દિવસ મંદિરમાં કામ કરતા મોના સલાટનો દિકરો “ફૂલો” માંદો પડ્યો; તે દેહ પડી જાય તેવો મંદવાડ વધી ગયો. તેથી સર્વે કામ બંધ કરી ને લુગડાં બદલાવી તેની પાસે જઈ એના ખાટલે બેઠા. તેટલામાં સ્વામી બહાર ગામડે ગયા હતા ત્યાંથી આવ્યા, અને કહે કે “આજ કામ કેમ બંધ રાખેલ છે ?” ત્યારે સ્વામી નિરમાનાનંદજી કહે કે, “સ્વામી ! મોના સલાટનો દીકરો ફુલો બવ માંદો છે અને દેહ પડી જાય તેમ થઈ ગયું છે. તેથી બધા સલાટો હમણાં જ ત્યાં ગયા છે.” એટલે સ્વામીએ મોના સલાટને બોલાવ્યા ને કહ્યું કે કે, “મોના, જો તારો દીકરો જીવતો રહે તો તારે શું નિમ રાખવું?”ત્યારે મોના સલાટ કહે કે “સ્વામી! તમો કહો તેમ કરૂં.” ત્યારે સ્વામી કહે કે, “તારે પાંચ દીકરા છે અને તે પાંચેય પગાર લાવે છે, ને હવે તારે ઘરના વહેવાર ની બવ ચિંતા નથી, તો તારે હવેથી ઠાકોરજીની ભક્તિ કરવી અને મંદિરની સેવા કરવી કબુલ છે ?” ત્યારે મોના સલાટ કહે કે, હા સ્વામી કબુલ છે. પછી સ્વામીની પ્રાર્થનાથી શ્રીજી મહારાજ ફુલોનો દેહ રાખી ગયા. ને ફુલો થોડે દીએ સ્વામીના આશીર્વાદ થી સાજો થયો. તેથી મોના સલાટ જીવ્યા ત્યાં સુધી મંદિરની સેવા કરીને ભક્તિ કરતા હતા.
- સદગુરુ બૃહ્માનંદ સ્વામીના જીવન કવનમાંથી…
🙇🏻♂️🙏
Hindi
मूली में हैजे (कॉलेरा) का प्रकोप और ब्रह्मानंद स्वामी की रक्षा
सद्गुरु ब्रह्मानंद स्वामी स्वयं उपस्थित रहकर मूली मंदिर का निर्माण कार्य करवा रहे थे। उसी समय मूली में हैजे (कॉलेरा) की भीषण संक्रामक बीमारी फैल गई। तब सभी कारीगर (कड़िया) भयभीत होकर कहने लगे, “स्वामी! अब हम अपने-अपने गाँव वापस लौट जाएँगे। यदि यहाँ रहे तो हैजे की चपेट में आकर प्राण गँवा बैठेंगे।”
कारीगरों की यह बात सुनकर ब्रह्मानंद स्वामी ने उन्हें सांत्वना देते हुए कहा, “आप मंदिर छोड़कर कहीं मत जाइए, मंदिर परिसर में ही रहिए। मंदिर में आपके समीप कोई भी रोग नहीं फटकेगा और पूरे गाँव से भी यह बीमारी तीन दिनों में समाप्त हो जाएगी।” स्वामी के वचनों और आशीर्वाद पर सभी कारीगरों को पूर्ण विश्वास हो गया और वे मंदिर में ही रुक गए। तीन दिन बीतते ही बीमारी का प्रकोप शांत हो गया और सभी निर्भय होकर कार्य में लग गए।
एक दिन मंदिर के निर्माण कार्य में रत मुख्य शिल्पकार (सलाट) मोना का पुत्र “फूलो” अत्यंत बीमार पड़ गया। उसकी बीमारी इतनी बढ़ गई कि उसके बचने की कोई आशा न रही और प्राण पखेरू उड़ने की स्थिति आ पहुँची। यह देखकर सभी कारीगरों ने काम बंद कर दिया, वस्त्र बदले और फूलो के पास जाकर उसकी खाट के चारों ओर बैठ गए।
उसी समय स्वामी पास के किसी गाँव से लौटकर मंदिर पहुँचे और पूछा, “आज निर्माण कार्य क्यों बंद रखा गया है?” तब स्वामी निर्माणानंदजी ने निवेदन किया, “स्वामी! मोना सलाट का बेटा फूलो बहुत बीमार है और उसकी स्थिति अत्यंत चिंताजनक हो गई है। ऐसा लगता है कि वह अब देह त्याग देगा, इसलिए सभी सलाट अभी वहीं गए हैं।”
यह सुनकर स्वामी ने मोना सलाट को अपने पास बुलाया और कहा, “मोना! यदि तेरा बेटा जीवित बच जाए, तो तू क्या नियम (संकल्प) लेगा?” तब मोना सलाट ने हाथ जोड़कर कहा, “स्वामी! आप जैसा कहेंगे, मैं वैसा ही करूँगा।”
स्वामी ने स्नेहपूर्वक कहा, “तेरे पाँच बेटे हैं और पाँचों कमाते हैं। अब तुझे पारिवारिक व्यवहार की कोई विशेष चिंता नहीं है; तो क्या तुझे आज से केवल ठाकुरजी की भक्ति करना और निष्काम भाव से मंदिर की सेवा करना स्वीकार है?” मोना सलाट ने गद्गद कंठ से कहा, “हाँ स्वामी! मुझे पूर्णतः स्वीकार है।”
इसके पश्चात ब्रह्मानंद स्वामी की करुण प्रार्थना से श्रीजी महाराज ने कृपा कर फूलो के प्राणों की रक्षा की। कुछ ही दिनों में स्वामी के दिव्य आशीर्वाद से फूलो पूर्ण स्वस्थ हो गया। उस दिन के बाद से मोना सलाट ने जीवनपर्यंत मंदिर की अनन्य सेवा और ठाकुरजी की अखंड भक्ति की।
- सद्गुरु ब्रह्मानंद स्वामी के जीवन चरित्र से…
🙏
English
The Cholera Outbreak in Muli and Brahmanand Swami’s Divine Protection
Sadguru Brahmanand Swami was personally supervising the construction of the sacred Muli Mandir when a deadly cholera epidemic swept through the town. Terrified by the outbreak, the masons approached Swami and pleaded, “Swami! We wish to return to our villages now. If we remain here, we will surely perish from cholera.”
Hearing their distress, Brahmanand Swami reassured them with supreme confidence, “Do not leave the mandir; remain here. No illness will touch you within the sacred precincts of the mandir, and the epidemic will vanish from the entire village within three days.” Everyone placed complete faith in Swami’s divine blessings and stayed at the mandir. True to his holy words, three days passed, the disease subsided, and everyone became completely fearless.
One day, Phulo, the son of the master stone artisan (salat) Mona, fell critically ill. His condition deteriorated rapidly to the brink of death. Distressed by his critical state, all the artisans stopped work, changed their clothes, and rushed to sit by his bedside.
Around that time, Brahmanand Swami returned from visiting a nearby village. Seeing the construction site deserted, he inquired, “Why has the work been halted today?” Swami Nirmananandji informed him, “Swami! Mona Salat’s son Phulo is gravely ill and on the verge of breathing his last. Hence, all the artisans have rushed to his bedside.”
Swami immediately called Mona Salat and asked him, “Mona, if your son survives, what vow (niyam) will you take?” Mona Salat humbly replied with folded hands, “Swami! I shall do whatever you command.” Swami then said, “You have five sons, and all five earn a good living. You no longer have heavy household responsibilities to worry about. Therefore, are you willing to dedicate your life from now on to the bhakti of Thakorji and selfless seva of the mandir?” Mona Salat joyfully replied, “Yes, Swami! I wholeheartedly accept.”
Following Brahmanand Swami’s heartfelt prayers, Shriji Maharaj miraculously spared Phulo’s life. Within a few days, by Swami’s divine blessings, Phulo recovered completely. True to his word, Mona Salat spent the rest of his life performing selfless seva at the mandir and engaging in devout worship of the Lord.
- From the life of Sadguru Brahmanand Swami…
🙏