ગામ બરવાળાના સુંદરજી ને કાનજી શેઠ એ બે ભાઇઓ એ વેળા દરબારનો દેંદરડા ગામનો કારભાર સંભાળતા.
Gujarati
બરવાળાના સુંદરજી અને કાનજી શેઠની નિશ્ચયબળ
ગામ બરવાળાના સુંદરજી ને કાનજી શેઠ એ બે ભાઇઓ એ વેળા દરબારનો દેંદરડા ગામનો કારભાર સંભાળતા. એકવખત તેઓ ગઢપુર શ્રી ગોપીનાથજી મહારાજના દર્શને આવ્યા. આદિ આચાર્યશ્રી રઘુવિરજીમહારાજ એ વખતે ગઢપુર બીરાજતા હતા એટલે કોઠારી ભકિતવલ્લભ સ્વામીએ બેઉ ભાઇઓને એમના પણ દર્શન કરાવ્યા. બંને ને આચાર્ય મહારાજશ્રીની સરળતા, સંત મહિમા અને મૃદુતા જોઇને બહુ ગુણ આવ્યો ને એમના પાસે વર્તમાનધારણ કરીને સત્સંગી થયા. કોઠારી સ્વામીએ દિવસે વચનામૃતની કથા કરતા કહેલું કે ચાર પૃકાર ના કુસંગીઓથી બચવું. એ વાત બેઉ ભાઇઓને બહુ ગમી ને અંતર મા ઉતારી લીધી. બેઉ પોતાના ઘરે ગયા ને રોજબરોજનુ કામકાજ કરતા હતા. બંને ભાઇઓ ના કપાળમાં તિલક-ચાંદલો ને સત્સંગ ની રીત્ય ભાત્ય જોઇને ઘણાય કુસંગીઓ ને ગમ્યું નહી. બાજુના પચ્છેગામના બ્રાહ્મણોએ એમને સત્સંગ મુકી દેવા ઘણાય ધમપછાડા કર્યા, પણ તેઓ દ્રઢ નિશ્ચય સાથે બોલ્યા કે એ વાત હવે નય બને..! સમયજતા કોઇક કારણોસર એમણે બૃાહમણોને રસોઇ દીધી. એ સમયે સહુ આવ્યા પણ ખરા. સુંદરજી અને કાનજી શેઠે બૃાહમણો ને મેડી ઉપર ઉતારા કરાવ્યા ને સીધુ આપીને લાડુની રસોઇ કરાવી. બપોરે સહુ જમવા પંકિતએ બેઠા એટલે બૃાહ્મણો બોલ્યા કે તમે સત્સંગ મુકી દ્યો તો જ અમે જમીએ..! ત્યારે બેઉ ભાઇઓ નિડર થઇને બોલ્ય કે તમારે જમવું કે ન જમવું એ તમારા ઉપર છે બાકી અમે તો સત્સંગ ને શીર સાટે કર્યો છે. ગઢપુર કોઠારી ભકિતવલ્લભ સ્વામીએ અમને કુસંગીઓ સમજાવતા કહેલું કે માંખી, કાગડા ને કીડી જેવા કુસંગીઓથી ડરવું નહી. તેમાં તમો માંખી જેવા છો, ને મનુષ્ય ને સાચા માર્ગે થી પાડો એવા છો પણ અમારી સામે તમારી કારી ફાવશે નહી, તમને જમવું હોય તો જમો નીકર તમારી મરજી..! બૃાહ્મણો એ જાણ્યું જે આ બને ભાઇઓને સત્સંગ દ્રઢ નિશ્ચય છે એટલે તેઓ ઉઠી ચાલ્યા. સુંદરજી અને કાનજી શેઠે તમામ રસોઇ ગામના તમામ સત્સંગીઓ, સાધુ-અભ્યાગતોને જમાડી પણ કુસંગીઓ સામે ડગ્યા નહી ને સત્સંગ શીરને સાટે રાખ્યો.
- શ્રીહરિચરિત્રચિંતામણીમાંથી…
🙇🏻♂️🙏
Hindi
बरवाला के सुंदरजी और कानजी सेठ का निश्चयबल
बरवाला गाँव के निवासी सुंदरजी और कानजी सेठ दो भाई थे, जो उस समय दरबार की ओर से देंदरडा गाँव का राज-काज (कारोबार) सँभालते थे। एक बार वे दोनों भाई गढ़पुर में श्री गोपीनाथजी महाराज के दिव्य दर्शन करने आए। उस समय प्रथम आचार्य श्री रघुवीरजी महाराज गढ़पुर में ही बिराजमान थे, अतः कोठारी भक्तिवल्लभ स्वामी ने दोनों भाइयों को आचार्य महाराजश्री के भी दर्शन कराए। आचार्य महाराज की सहज सरलता, संतों के प्रति अपार महिमा और कोमल स्वभाव देखकर दोनों भाई अत्यंत प्रभावित हुए। उन्होंने आचार्य महाराज के कर-कमलों से वर्तमान (नियम) धारण किए और सत्संगी बन गए। उस दिन कोठारी स्वामी ने वचनामृत की कथा करते हुए समझाया कि साधक को चार प्रकार के कुसंगियों से सदा सावधान रहना चाहिए। यह शिक्षा दोनों भाइयों के हृदय में गहराई से उतर गई।
दोनों भाई अपने गाँव लौट आए और नित्य कामकाज करने लगे। दोनों भाइयों के ललाट पर तिलक-चांदलो और उनकी सत्संगी जीवनशैली देखकर कई कुसंगी ईर्ष्या करने लगे। समीपवर्ती पच्छेगाम के ब्राह्मणों ने उन पर सत्संग छोड़ने का भारी दबाव बनाया और कई प्रपंच किए, परंतु दोनों भाइयों ने दृढ़तापूर्वक कह दिया, “सत्संग छोड़ना तो कदापि संभव नहीं है!”
कुछ समय पश्चात् किसी प्रसंगवश दोनों भाइयों ने ब्राह्मणों के लिए एक महाभोज (रसोई) का आयोजन किया। उस समय सभी ब्राह्मण आए। सुंदरजी और कानजी सेठ ने ब्राह्मणों को अपने मकान की ऊपरी मंजिल (मेड़ी) पर ठहराया और कच्ची भोजन-सामग्री (सीधा) देकर शुद्ध घी के लाडुओं की रसोई बनवाई।
दोपहर में जब सभी ब्राह्मण भोजन की पंगत में बैठे, तो उन्होंने शर्त रखी, “यदि तुम दोनों स्वामिनारायण का सत्संग छोड़ दो, तभी हम भोजन करेंगे!”
यह सुनकर दोनों भाई निडर होकर बोले, “भोजन करना या न करना आपकी इच्छा पर निर्भर है, परंतु हमने तो अपना शीश देकर यह सत्संग अपनाया है! गढ़पुर में कोठारी भक्तिवल्लभ स्वामी ने कुसंगियों का स्वरूप समझाते हुए कहा था कि मक्खी, कौवे और चींटी जैसे कुसंगियों से कभी नहीं डरना चाहिए। आप सब तो मक्खी के समान हैं, जो मनुष्य को सत्य मार्ग से भटकाने का प्रयास करते हैं। परंतु आपकी यह चालाकी हमारे सामने नहीं चलेगी। भोजन करना हो तो प्रेम से आरोगिए, अन्यथा आपकी मर्जी!”
ब्राह्मणों ने जब देखा कि दोनों भाइयों का सत्संग में अटूट और अडिग निश्चय है, तो वे पंगत छोड़कर चले गए। सुंदरजी और कानजी सेठ ने वह सारा मिष्ठान्न गाँव के सभी हरिभक्तों, साधु-संतों और अतिथियों (अभ्यागतों) को बड़े प्रेम से जिमाया। वे कुसंगियों के आगे तनिक भी नहीं डिगे और अपने प्राणों की बाजी लगाकर भी सत्संग की निष्ठा को अडिग रखा।
- श्रीहरिचरित्रचिंतामणि में से…
🙏
English
The Unyielding Faith of Sunderji and Kanji Sheth of Barwala
Sunderji and Kanji Sheth of Barwala village were two brothers who managed the administrative affairs of Denderda village on behalf of the local ruler (Darbar). Once, they traveled to Gadhpur for the divine darshan of Shri Gopinathji Maharaj. At that time, Adi Acharya Shri Raghuvirji Maharaj was gracing Gadhpur, so Kothari Bhaktivallabh Swami arranged for the two brothers to have his holy darshan as well. Witnessing Acharya Maharaj’s humility, deep reverence for saints, and profound gentleness, both brothers were deeply touched and inspired. They embraced the moral vows (vartaman) from Acharya Maharaj and became devout Satsangis. During their visit, Kothari Swami discoursed on the Vachanamrut, emphasizing that a spiritual seeker must always remain vigilant and safeguard oneself against four types of unfavorable association (kusangis). This wisdom resonated deeply within their hearts.
The two brothers returned home and resumed their daily responsibilities. Observing the auspicious tilak-chandlo on their foreheads and their devout Satsangi lifestyle, several detractors and non-believers became envious and resentful. Brahmins from the neighboring village of Pachhegam created immense turmoil and exerted great pressure on them to abandon Satsang. However, both brothers stood firm in their resolve, declaring, “Abandoning Satsang is out of the question!”
Sometime later, on a special occasion, the brothers hosted a feast for the Brahmins. The Brahmins arrived, and Sunderji and Kanji Sheth accommodated them on the upper floor of their residence, providing pure uncooked provisions (seedhu) so that a grand meal of laddus could be prepared.
At noon, when everyone sat in rows (pankti) to dine, the Brahmins put forth a hostile condition: “We will only partake of this meal if you renounce the Swaminarayan Satsang!”
Hearing this, both brothers fearlessly replied, “Whether you dine or not is entirely your choice, but we have embraced this Satsang at the stake of our heads (seer-saate)! In Gadhpur, Kothari Bhaktivallabh Swami taught us about the nature of kusangis, advising that one must never fear those who behave like flies, crows, or ants. You are acting just like flies, attempting to derail a person from the righteous spiritual path. But your schemes will never succeed against us! If you wish to eat, please do so; otherwise, you are free to do as you please!”
Seeing that the two brothers possessed steadfast conviction and unshakable faith in Satsang, the Brahmins realized their tactics had failed, rose from their seats, and departed. Sunderji and Kanji Sheth then joyfully served the entire sanctified feast to all the local devotees, sadhus, and traveling guests. They did not waver in the least before the adversaries and upheld their devotion to Satsang even at the cost of their lives.
- From Shri Haricharitran Chintamani…
🙏