શ્રીહરિ એકદિવસ કારીયાણીમાં વસ્તાખાચરના દરબારમા સભા ભરીને બેઠા હતા. સૌ નંદસંતો ને મોટા-મોટા ભક્તો સભામા શ્રીહરિ સન્મુખ બેઠા હતા.
Gujarati
વિક્રમશી ખાચરનો પૂર્વજન્મ અને શ્રીજી મહારાજ
શ્રીહરિ એકદિવસ કારીયાણીમાં વસ્તાખાચરના દરબારમા સભા ભરીને બેઠા હતા. સૌ નંદસંતો ને મોટા-મોટા ભક્તો સભામા શ્રીહરિ સન્મુખ બેઠા હતા. શ્રીહરિ સભામાં વાત કરતા બોલ્યા કે ચોર્યાસી લાખ જન્મયોનિમા જીવ ભટકતો ભટકતો આવે છે. જનમોજનમના સંસ્કારો જીવ સાથે કારણ શરીર સ્વરુપે જોડાયેલ રહે છે. આ જન્મે જ જો પુરવ જન્મના મા-બાંપ સામે અહી સામે આવીને માંગીને ખાતા હોય તો પણ આપણ ને દયા પણ ન આવે. કારણ કે જીવને એ સ્મૃતિ નથી એટલે એવી કોઇ મમતા નથી. સભામાં વિકૃમશી ખાચર બેઠા હતા, એમને મનમાં સંશય થયો તે પુછયુ કે હે પૃભુ..! મારો આગલો જન્મ કયા હતો ? શ્રીહરિ કહે કે તમે આગલા જન્મ મા ખંભાતમા હિરા સુતારના ઘરે જનમ્યા હતા. તમારું નામ નારણ હતું ને તમારા પુરવ જન્મના માતુશ્રી પૂંજીબાં હજુ ત્યાં જીવે છે. તે તમારી પાછળ રડી રડીને અર્ધી થઇ ગઇ છે. તમારા પુરવજનમ ના બાપ હિરા સુતાર પણ મરી ગયા છે એટલે પૂંજીબાં એકલા અટૂલા જીવે છે. રહેવાની હવેલી હતી એ વાણિયાને ત્યાં ઘરાણે મુકી છે ને એણે એક છાપરું કરી દીધુ છે એમા એ એકલા રહે છે.
વિકૃમશી ખાચર કહે કે હે મહારાજ..! એ પૃતિતી કેમ આવે? કાંક નીશાની આપો તો મનાય…! શ્રીહરિ કહે એમા શુ? એમની હવેલીના ત્રીજા પાટડામા ડગળી મારેલી છે એમા રુપીયા પાંચસો રોકડા સંતાડેલા છે. તે દિવો લઇને જોશો તો જડશે.
વિકૃમશી તો મારતે ઘોડે ખંભાત ગયાને વાણિયાના ઘરે જઇને કહ્યું કે તમારા ઘરમા નીશાની જોવી છે, એમ કહીને રજા લીધી. વાણીયો રાજી થતા દરબાર પોતે દિવો લઇને ગયા ને ત્યાં ત્રીજા પાટડામાં ડગળી ઉઘાડી તો ત્યાથી રુપીયા પાંચસો રોકડા જડ્યા.
દરબારે પોતે જ આ મકાન કોનું હતું ? તેને કોઇ દીકરો હતો કે? એનું શુ નામ હતું? હાલ એ ડોશીમાં કયા રહે છે? વગેરે પૃશ્નો પુછીને ખાતરી કરી, દરેક સવાલના જવાબ શબ્દશ: શ્રીહરિએ કહ્યા મુજબ થયા. વિકૃમશી પછે એ પાંચસો રુપીયા લઇને એ પૂંજીબા પાસે આવ્યા ને એમને હાથોહાથ આપ્યા ને એની સેવા કરવા સારુ એક સેવક મુકયો. પાંચસો રુપીયા હતાએ વાણિયાની દુકાને વ્યાજે મુકીને ડોશીમાંને સાચવવાની વ્યવસ્થા કરાવી ને બધીય ભલામણ કરાવી.
વિક્રમશી ત્યાથી કારીયાણીપરત આવ્યા ને શ્રીહરિને દંડવત પૃણામ કરીને સઘળી હકિકત શબ્દશ: સાચી હોવાની સભામા સૌના સમક્ષ વાત કરી.
- સદગુરુ શ્રી અક્ષરાનંદ સ્વામીની વાતોમાંથી…
🙇🏻♂️🙏
Hindi
विक्रमशी खाचर का पूर्वजन्म और श्रीजी महाराज
श्रीहरि एक दिन कारियाणी में वस्ता खाचर के दरबार में सभा लगाकर विराजमान थे। समस्त नंद संत और बड़े-बड़े भक्त सभा में श्रीहरि के सन्मुख बैठे थे। श्रीहरि ने सभा में आध्यात्मिक चर्चा करते हुए कहा कि चौरासी लाख योनियों में भटकता हुआ यह जीव मनुष्य देह में आता है। जन्म-जन्मांतर के संस्कार जीव के साथ कारण शरीर के रूप में जुड़े रहते हैं। इस जन्म में यदि पूर्व जन्म के माता-पिता भी हमारे सामने आकर भिक्षा माँगकर खाते हों, तो भी हमें उन पर तनिक भी दया या ममता नहीं होती; क्योंकि जीव को उस पूर्व जन्म की कोई स्मृति नहीं रहती, इसलिए कोई मोह भी नहीं होता।
उस समय सभा में विक्रमशी खाचर बैठे थे। उनके मन में संशय हुआ, तो उन्होंने प्रार्थना की, “हे प्रभु! मेरा पिछला जन्म कहाँ हुआ था?” श्रीहरि ने कहा, “आप अपने पूर्व जन्म में खंभात में हीरा सुतार (बढ़ई) के घर जन्मे थे। आपका नाम नारायण (नारण) था और आपकी पूर्व जन्म की माता पूँजीबा अभी भी वहाँ जीवित हैं। वे आपके वियोग में रो-रोकर आधी हो गई हैं। आपके पूर्व जन्म के पिता हीरा सुतार का भी देहांत हो चुका है, इसलिए पूँजीबा बिल्कुल अकेली और असहाय जीवन व्यतीत कर रही हैं। उनका जो रहने का पक्का मकान (हवेली) था, वह एक बनिये के पास गिरवी रखा हुआ है, और उसने एक छोटा सा छप्पर बना दिया है, जिसमें वे अकेली रहती हैं।”
विक्रमशी खाचर ने कहा, “हे महाराज! मुझे इस बात की प्रतीति (विश्वास) कैसे हो? कोई ऐसी निशानी बताइए जिससे विश्वास हो सके!” श्रीहरि ने कहा, “उसमें क्या कठिन है? उस हवेली के तीसरे पाटे (लकड़ी की शहतीर) में एक लकड़ी की खूँटी (डगली) लगी हुई है, जिसके भीतर पाँच सौ रुपये नकद छिपाकर रखे गए हैं। यदि आप दीपक लेकर देखेंगे, तो वे रुपये आपको मिल जाएँगे।”
विक्रमशी खाचर उसी समय तीव्र गति से घोड़ा दौड़ाते हुए खंभात पहुँचे। उन्होंने बनिये के घर जाकर कहा कि मुझे आपके घर में एक निशानी देखनी है, और उससे अनुमति ली। बनिया सहर्ष तैयार हुआ। दरबार स्वयं दीपक लेकर भीतर गए और तीसरे पाटे की डगली खोली, तो वहाँ से ठीक पाँच सौ रुपये नकद मिल गए!
तत्पश्चात दरबार ने स्वयं पूछताछ करके पूरी बात की सत्यता जाँची: यह मकान पहले किसका था? क्या उनका कोई पुत्र था? उसका क्या नाम था? वर्तमान में वह वृद्धा कहाँ रहती हैं? बनिये द्वारा दिए गए प्रत्येक प्रश्न के उत्तर अक्षरशः वही थे जो श्रीहरि ने कहे थे। इसके बाद विक्रमशी खाचर वे पाँच सौ रुपये लेकर पूँजीबा के पास पहुँचे और आदरपूर्वक उनके हाथों में सौंप दिए। साथ ही उनकी सेवा-सुश्रूषा के लिए एक सेवक भी नियुक्त कर दिया। उन पाँच सौ रुपयों को बनिये की दुकान पर ब्याज पर रखवाकर वृद्धा की आजीवन देखभाल की समुचित व्यवस्था करवा दी और सभी आवश्यक निर्देश दे दिए।
वहाँ से विक्रमशी खाचर पुनः कारियाणी लौटे और श्रीहरि के चरणों में दंडवत प्रणाम कर पूरी सभा के समक्ष साक्षी दी कि श्रीजी महाराज का एक-एक वचन अक्षरशः सत्य सिद्ध हुआ।
- सद्गुरु श्री अक्षरानंद स्वामी की बातों से…
🙏
English
Vikramshi Khachar’s Previous Life and Shriji Maharaj
One day, Shri Hari was presiding over a divine assembly in the Darbar of Vasta Khachar in Kariyani. All the revered Nand saints and prominent devotees were seated before Shri Hari. While addressing the gathering, Shri Hari explained that the jiva wanders through eighty-four lakh life-forms before arriving in human birth. The impressions (sanskaras) of countless births remain attached to the jiva within the causal body (karan sharir). In this present life, even if our parents from a previous birth were to come and beg right before our eyes, we would not feel any grief or attachment for them; because the soul retains no recollection of that past relationship, no worldly affection (mamata) exists.
Hearing this discourse, Vikramshi Khachar, who was seated in the assembly, felt a doubt arise in his mind. He asked, “O Prabhu! Where was my previous birth?” Shri Hari replied, “In your previous birth, you were born in Khambhat in the home of Hira Sutar (a carpenter). Your name was Naran, and your mother from that birth, Punjiba, is still living there. She has wept incessantly in your absence and has grown frail with grief. Your father from that life, Hira Sutar, has passed away, leaving Punjiba completely alone in the world. Their ancestral residence (haveli) was mortgaged to a merchant (Vaniya), who built a small thatched hut for her where she lives in solitude.”
Vikramshi Khachar pleaded, “O Maharaj! How can I be truly convinced? Please give me some sign or proof so that I may believe!” Shri Hari said, “What is difficult about that? In the third wooden beam (patdo) of that haveli, a wooden plug (dagli) has been driven in, inside which five hundred rupees in cash are hidden. If you take a lamp and search, you will surely find it.”
Vikramshi Khachar immediately mounted his horse and rode at full speed to Khambhat. Arriving at the merchant’s house, he requested permission to inspect a specific sign inside the home. The merchant gladly agreed. The Darbar took a lamp, went inside, and upon opening the plug in the third beam, he discovered the five hundred rupees in cash, exactly as described!
The Darbar then personally inquired to verify every detail: Whose house was this originally? Did they have a son? What was his name? Where does the elderly mother live now? Every single response from the merchant matched Shri Hari’s words verbatim. Vikramshi Khachar then took the five hundred rupees to Punjiba, handed the money directly into her hands, and appointed an attendant to serve and take care of her. He placed the five hundred rupees at interest with the merchant’s shop to provide for her continuous maintenance and gave all necessary instructions for her comfort.
From there, Vikramshi Khachar returned to Kariyani, offered humble dandvat pranam to Shri Hari, and testified before the entire assembly that every single detail spoken by Shriji Maharaj was true to the word.
- From the discourses of Sadguru Shri Aksharanand Swami…
🙏