કચ્છ દેશના તેરા ગામના માવજીભાઈ સુતાર અને નાગજીભાઈ સુતાર બેઉ ભાઇઓ શ્રીહરિના પરમ કૃપાપાત્ર હતા.
Gujarati
તેરાના માવજીભાઈ સુતાર અને સંતોનું મિષ્ટાન્ન જમણ
કચ્છ દેશના તેરા ગામના માવજીભાઈ સુતાર અને નાગજીભાઈ સુતાર બેઉ ભાઇઓ શ્રીહરિના પરમ કૃપાપાત્ર હતા. કચ્છના આ બંને પ્રેમી ભક્તોના ઘરે શ્રીજીમહારાજે અનેક અદભુત લીલા કરી છે. અનેકાનેક વખત કચ્છ દેશમાં વિચરણ કરતા શ્રીજીમહારાજ ઘણી માવજીભાઇ સુતારના ઘરે સંતો ભક્તોના સંઘ સહીત ઉતરતા. માવજીભાઈની આર્થિક સ્થિતિ સારી હતી, તે ખુબ ઉદારતાથી સંતોને શ્રીહરિની મહિમાંથી તન-મન-ધનથી સેવા કરતા.
એકવખત શ્રીજીમહારાજ સંતો ભક્તોના સંઘ સાથે કચ્છ દેશમાં વિચરણ કરતા હતા. એ વખતે શ્રીહરિ સંઘમા સદગુરુ બ્રહ્માનંદ સ્વામી વગેરે સંતો સાથે ભુજથી દેશલપર, મજલા, કાળિયા, રસાળીયા વગેરે ગામોમાં થઈને તેરા ગામ તરફ આવતા હતા. રસ્તામાં વિશ્રામ કર્યો ત્યારે મહારાજે સંતોને પૂછ્યું, “ સંતો ! તમે કહો તો તમારા ઉપર ધૂડ નખાવું, ને કહો તો આજ સૌને લાડુ અને મિષ્ટાન્ન જમાડું “ શ્રીજીમહારાજના સખા બ્રહ્માનંદ સ્વામીએ હસીને કહ્યું “હે મહારાજ ! ધૂડય તો જગતના લોકો સર્વ ઠેકાણે જયાં જઈએ ત્યાં નાખે જ છે, પણ લાડુ અને મિષ્ટાન્ન જમાડનારા તો તમે એક જ છો, માટે આ ભૂખ્યા સંતોને લાડુ જમાડો “
શ્રીજીમહારાજે અમિવર્ષા વરહાવતા હસતા હસતા કહ્યું કે “ સારું, આજથી તમને પંદર દિવસ સુધી લાડુ જમાડશું “ તે વખતે સંઘમાં શ્રીજીમહારાજ ભેળા દોઢસો સાધુઓ હતા.
સૌ સંતો અને મહારાજ તેરા ગામમાં માવજીભાઈ સુતારને ઘરે આવ્યા, માવજીભાઈએ ખુબ પ્રેમથી સૌને પોતાને ઘેર રોક્યા અને પંદર દિવસ સુધી દરરોજ લાડુની અને મિષ્ટાન્નોની રસોઈ કરાવીને સર્વે સંતો અને શ્રીજીમહારાજને પૃેમથી જમાડયા.
જુદા જુદા મિષ્ટાન્નો એટલે તે વખતે લાડુ હોય, ચુરમુ હોય, લાપશી હોય કે શિરો હોય, આ બધા માત્ર ઘી અને ગોળમાં બનતા મિષ્ટાન્નો હોય, જે માવજીભાઈએ પંદર દિવસ સુધી સૌ સંતો ભક્તોને માટે દરરોજ ફરતા ફરતા મિષ્ટાન્નો બનાવ્યા. શ્રીજીમહારાજે પણ રાજી થઈને સૌને મિષ્ટાન્નો સંતો ભક્તોની પંગતે પીરસી પીરસીને ખુબ જમાડયા, આ રીતે મહારાજે માવજીભાઈ દ્વારા બ્રહ્માનંદ સ્વામીનો સંકલ્પ પૂર્ણ કરાવ્યો.(કચ્છ લીલા)
આજે પણ તેરા ગામમાં માવજીભાઈના ઘર દર્શન આપે છે, આ તેરા ગામમાં એ ફળીયા મા શ્રીજીમહારાજે ઘણી લીલાઓ કરી છે.
સદગુરુ શ્રી નિષ્કુળાનંદ સ્વામીએ આ બંને ભક્તોને ભક્તચિંતામણીમાં પ્રકરણ ૧૧૬ ની કડી ૪૯-૫૦ માં ચિંતવ્યા છે કે…
નેતરામા સવજી સુતાર, કર્યો સત્સંગ સમજી સાર..! નોંઘો ભક્ત નાગજી માવજી, ડોસો ગોપો સુતાર સંઘજી..!! પૃેમી પૃેમબાઇ માનબાઇ, મોટા ભક્ત એ સુતાર માંઇ..! સેજપાલ સામંત રામલ, એહાદિ ભક્ત તેરે અવ્લ્લ…!!
- શ્રીભકતચિંતામણિના મુક્તો ના ચિંતનમાંથી…
🙇🏻♂️🙏
Hindi
तेरा के मावजीभाई सुतार और संतों का मिष्ठान्न भोजन
कच्छ देश के तेरा गाँव के निवासी मावजीभाई सुतार और नागजीभाई सुतार दोनों भाई श्रीहरि के परम कृपापात्र भक्त थे। कच्छ के इन दोनों अनन्य प्रेमी भक्तों के घर पर श्रीजी महाराज ने अनेक अद्भुत दिव्य लीलाएँ की थीं। कच्छ देश में विचरण करते हुए श्रीजी महाराज अनेक बार मावजीभाई सुतार के घर संतों और भक्तों के विशाल संघ सहित पधारते और ठहरते थे। मावजीभाई की आर्थिक स्थिति उत्तम थी, और वे श्रीहरि की अलौकिक महिमा जानकर अत्यंत उदारतापूर्वक तन, मन और धन से संतों की सेवा किया करते थे।
एक बार श्रीजी महाराज संतों और भक्तों के संघ के साथ कच्छ देश में विचरण कर रहे थे। उस समय श्रीहरि संघ में सद्गुरु ब्रह्मानंद स्वामी आदि संतों के साथ भुज से देशलपर, मजला, काळिया, रसाळिया आदि गाँवों से होते हुए तेरा गाँव की ओर पधार रहे थे। मार्ग में जब विश्राम किया, तब महाराज ने विनोद में संतों से पूछा, “संतो! यदि आप कहें तो आप पर धूल डलवाऊँ, और कहें तो आज सभी को लड्डू और मिष्ठान्न जिमाऊँ?” श्रीजी महाराज के अभिन्न सखा सद्गुरु ब्रह्मानंद स्वामी ने हँसते हुए उत्तर दिया, “हे महाराज! हम जहाँ भी जाते हैं, जगत के लोग तो सर्वत्र हम पर धूल ही डालते हैं, परंतु प्रेम से लड्डू और मिष्ठान्न जिमाने वाले तो केवल आप ही हैं! इसलिए इन भूखे संतों को प्रेमपूर्वक लड्डू जिमाइए।”
श्रीजी महाराज ने अमृतमयी मुस्कान बिखेरते हुए हँसकर कहा, “अच्छा, तो आज से हम आपको पूरे पंद्रह दिनों तक निरंतर लड्डू जिमाएँगे!” उस समय संघ में श्रीजी महाराज के साथ लगभग डेढ़ सौ (150) साधु थे।
सभी संत और श्रीजी महाराज तेरा गाँव में मावजीभाई सुतार के घर पधारे। मावजीभाई ने अत्यंत स्नेह और भक्तिभाव से सभी को अपने घर ठहराया और पंद्रह दिनों तक प्रतिदिन विविध प्रकार के लड्डू और मिष्ठान्न बनवाकर सभी संतों तथा श्रीजी महाराज को बड़े प्रेम से तृप्त किया।
उन दिनों के विविध मिष्ठान्न अर्थात् शुद्ध घी और गुड़ से बनने वाले पारंपरिक मिष्ठान्न—जैसे लड्डू, चूरमा, लापसी और शीरा। मावजीभाई ने पंद्रह दिनों तक प्रतिदिन बदल-बदल कर संतों और भक्तों के लिए ये मिष्ठान्न बनवाए। श्रीजी महाराज ने भी अत्यंत प्रसन्न होकर संतों और भक्तों की पंगत में स्वयं घूम-घूम कर मिष्ठान्न परोसा और सभी को तृप्त भोजन कराया। इस प्रकार श्रीहरि ने निष्काम भक्त मावजीभाई के माध्यम से ब्रह्मानंद स्वामी के संकल्प को परिपूर्ण किया। (कच्छ लीला)
आज भी तेरा गाँव में मावजीभाई का वह पावन घर दर्शनीय है; उस आँगन और दालान में श्रीजी महाराज ने अनेक दिव्य लीलाएँ की हैं।
सद्गुरु श्री निष्कुलानंद स्वामी ने श्री भक्तचिंतामणि के प्रकरण ११६, कड़ी ४९-५૦ में इन प्रेमी भक्तों का स्मरण करते हुए लिखा है:
નેતરામા સવજી સુતાર, કર્યો સત્સંગ સમજી સાર..!
નોંઘો ભક્ત નાગજી માવજી, ડોસો ગોપો સુતાર સંઘજી..!!
પૃેમી પૃેમબાઇ માનબાઇ, મોટા ભક્ત એ સુતાર માંઇ..!
સેજપાલ સામંત રામલ, એહાદિ ભક્ત તેરે અવ્લ્લ…!!
- श्री भक्तचिंतामणि के मुक्तों के चिंतन से…
🙏
English
Mavjibhai Sutar of Tera and the Feast of Sweets for the Saints
In the village of Tera in the Kutch region, two brothers—Mavjibhai Sutar and Nagjibhai Sutar—were recipients of Shri Hari’s supreme grace. At the home of these two deeply devoted brothers, Shriji Maharaj performed numerous wondrous divine leelas. Whenever Shriji Maharaj toured the land of Kutch, He would frequently stay at Mavjibhai Sutar’s home along with large congregations of holy sadhus and devotees. Mavjibhai was prosperous and financially well-settled; knowing the divine glory of Shri Hari, he served the saints wholeheartedly with body, mind, and wealth.
On one occasion, Shriji Maharaj was touring the Kutch region accompanied by an entourage of saints and devotees. Journeying from Bhuj along with Sadguru Brahmanand Swami and other saints, Shri Hari passed through villages such as Deshalpar, Majla, Kalia, and Rasaliya, proceeding toward Tera. Resting along the journey, Maharaj playfully asked the saints, “O sadhus! If you say so, I can have dust thrown upon you, or if you prefer, I can feed everyone sweet laddus and delicacies today!” Shriji Maharaj’s intimate companion, Sadguru Brahmanand Swami, smiled and wittily replied, “O Maharaj! Wherever we go, worldly people throw dust upon us anyway; but You are the only one who lovingly feeds us laddus and delicacies! Therefore, please feed these hungry saints delicious laddus.”
Bestowing His ambrosial smile, Shriji Maharaj laughingly said, “Very well! Starting today, We shall feed you laddus continuously for fifteen days!” At that time, there were nearly one hundred and fifty sadhus traveling with Shriji Maharaj.
All the sadhus and Maharaj arrived at the home of Mavjibhai Sutar in the village of Tera. Mavjibhai welcomed everyone with boundless warmth and hosted them at his home. For the next fifteen days, he arranged freshly prepared laddus and sweet delicacies every day, joyfully serving all the holy sadhus and Shriji Maharaj with immense love.
The various traditional delicacies of those times—such as laddus, churma, lapsi, and sheera—were all freshly prepared using pure ghee and jaggery. Throughout the fifteen days, Mavjibhai offered an assortment of rotated sweets each day for all the saints and devotees. Immensely pleased, Shriji Maharaj personally walked along the dining rows (pankti), generously serving the sweets to the sadhus and devotees and feeding everyone to their heart’s content. In this manner, Maharaj fulfilled Sadguru Brahmanand Swami’s wish through the selfless devotion of Mavjibhai. (Kutch Leela)
Even today, Mavjibhai’s sanctified residence stands as a sacred site of darshan in the village of Tera, where Shriji Maharaj performed numerous divine pastimes in its courtyard.
Remembering these loving devotees in Shri Bhakta Chintamani (Chapter 116, Verses 49-50), Sadguru Nishkulanand Swami composed:
Netrama Savji Sutar, karyo satsang samji saar..!
Nongho bhakta Nagji Mavji, Doso Gopo Sutar Sanghji..!!
Premi Prembai Manbai, mota bhakta e Sutar maahi..!
Sejpal Samant Ramal, ehadi bhakta tere avval…!!
- From the reflections on the liberated souls in Shri Bhakta Chintamani…
🙏