ગામ અસલાલી તીર્થધામ વડતાલથી ૫૮ કિલોમીટરના અંતરે આવેલું છે. આ અસલાલી ગામમાં વેણીભાઈ અમીન નામે એક મોટા પ્રતિષ્ઠિત જમીનદાર રહેતા હતા.

Gujarati

અસલાલીના વેણીભાઈ અમીનનું પરિવર્તન અને પાવન ભક્તનો મહિમા

ગામ અસલાલી તીર્થધામ વડતાલથી ૫૮ કિલોમીટરના અંતરે આવેલું છે. આ અસલાલી ગામમાં વેણીભાઈ અમીન નામે એક મોટા પ્રતિષ્ઠિત જમીનદાર રહેતા હતા. તેઓ ખૂબ ધનવાન હોવા છતાં તત્કાલીન સમાજના કુસંગમાં અફીણ, કસુંબો, તમાકુ અને મદ્યપાન જેવી અનેક કુટેવોના બંધાણી હતા.

સમય જતાં વેણીભાઈને ગામના સાચા હરિભક્ત ગોપાળજીભાઈ પાટીદાર સાથે મૈત્રી થઈ. ગોપાળજીભાઈ ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણના પરમ આશ્રિત હતા. એક વખત વેણીભાઈએ ગોપાળજીભાઈ સમક્ષ અડસઠ તીર્થોની યાત્રાએ જવાનો મનોરથ વ્યક્ત કર્યો. ત્યારે ગોપાળજીભાઈએ ભાગવતનો સંદર્ભ આપતાં સમજાવ્યું, “વેણીભાઈ! મથુરાના વિદ્વાન બ્રાહ્મણો યજ્ઞો કરતા છતાં સાક્ષાત્ યદુકુળ શિરોમણી શ્રીકૃષ્ણને ન ઓળખી શક્યા! આજે અડસઠ તીર્થો જેના ચરણોમાં વાસ કરે છે તેવા સાક્ષાત્ પૂર્ણપુરુષોત્તમ નારાયણ ભગવાન સ્વામિનારાયણ સ્વરૂપે મારે ઘેર પધાર્યા છે! આપ ત્યાં ચાલો, દર્શન માત્રથી સર્વે તીર્થોનું પરમ ફળ પ્રાપ્ત થશે.”

વેણીભાઈના અંતરમાં આ વાત સ્પર્શી ગઈ. તેઓ શ્રીફળ અને એક રૂપિયો લઈને દર્શને આવ્યા. શ્રીજીમહારાજના દિવ્ય મુખારવિંદનાં દર્શન થતાં જ તેમનાં પૂર્વજન્મનાં પુણ્ય જાગૃત થયાં! તેમણે મહારાજના હાથે પંચવર્તમાન ધારણ કર્યા અને તમાકુ-મદ્યપાન સહિતની તમામ કુટેવોનો તત્કાળ ત્યાગ કર્યો. તેમણે પોતાની મોહમયી અમીનાતની સત્તા પણ કુટુંબી હરખજીભાઈ અમીનને સોંપી દીધી અને સ્વયં પ્રભુભક્તિમાં લીન થઈ ગયા.

વેણીભાઈ એવા નિષ્ઠાવાન પ્રેમીભક્ત બન્યા કે સદગુરુ નિષ્કુળાનંદ સ્વામીએ શ્રીમદ્ ભક્તચિંતામણી ગ્રંથમાં ચાર-ચાર વખત તેમની ભક્તિની વંદના કરી છે! ૧. અમદાવાદ મંદિરની પ્રતિષ્ઠા કરવા જતાં શ્રીહરિ અસલાલીમાં વેણીભાઈને ઘેર જમ્યા (પ્રકરણ ૮૬, કડી ૪૦). ૨. જન્માષ્ટમીએ ગઢડામાં વેણીભાઈએ શ્રીહરિને સુવર્ણ કડાં અર્પણ કરી પૂજન કર્યું (પ્રકરણ ૮૯, કડી ૨૮). ૩. અમદાવાદ રંગોત્સવ પછી શ્રીહરિએ સંઘ સહિત અસલાલીમાં વેણીભાઈના ઘરે મુકામ કર્યો (પ્રકરણ ૯૬, કડી ૩૪). ૪. પ્રકરણ ૧૨૧, કડી ૮માં નિષ્કુળાનંદ સ્વામીએ વેણીભાઈને ‘પાવન ભક્ત’ એટલે કે પરમ પવિત્ર મુક્ત કહીને બિરદાવ્યા છે!

આજે પણ વેણીભાઈ અમીનના વંશજો અમદાવાદમાં નિવાસ કરે છે અને કાળુપુર મંદિરમાં વહેલી સવારે મંગળા આરતી તથા ધનુર્માસની સભામાં અચૂક હાજરી આપી પૂર્વજોની પરંપરા જાળવે છે.

  • શ્રીભક્તચિંતામણિના મુક્તોના ચિંતનમાંથી… 🙇🏻‍♂️🙏

Goto Naviagation👇

Hindi

असलाली के वेणीभाई अमीन का परिवर्तन और पावन भक्त की महिमा

असलाली गाँव तीर्थधाम वडताल से 58 किलोमीटर की दूरी पर स्थित है। इस गाँव में वेणीभाई अमीन नामक एक प्रतिष्ठित और समृद्ध जमींदार रहते थे। धन-वैभव संपन्न होने के साथ-साथ तत्कालीन सामंती समाज के दुर्गुणों के कारण वे अफीम, मदिरा और तंबाकू के घोर व्यसनी बन चुके थे।

कालांतर में वेणीभाई की मित्रता गाँव के अनन्य सत्संगी गोपालजीभाई पाटीदार से हुई। एक बार वेणीभाई ने तीर्थाटन हेतु अड़सठ तीर्थों की यात्रा पर जाने का विचार व्यक्त किया। गोपालजीभाई ने श्रीमद्भागवत का दृष्टांत देते हुए विवेकपूर्ण वाणी में कहा, “वेणीभाई! मथुरा के याज्ञिक ब्राह्मणों की तरह बाह्य तीर्थों में भटकने से क्या लाभ? जिनके पावन चरणारविंद में समस्त तीर्थ वास करते हैं, वे साक्षात् पूर्णपुरुषोत्तम भगवान स्वामीनारायण वर्तमान में मेरे घर पधारे हुए हैं! आप उनके दर्शन कीजिए, आपको सर्व तीर्थों का फल अनायास प्राप्त हो जाएगा।”

यह बात वेणीभाई के हृदय में उतर गई। वे एक श्रीफल और एक रुपया भेंट लेकर दर्शन हेतु पहुँचे। प्रभु के तेजोमय मुखारविंद के दर्शन होते ही उनके अंतःकरण में आध्यात्मिक प्रकाश छा गया। उन्होंने श्रीहरि के करकमलों से पंचवर्तमान ग्रहण किए और समस्त व्यसनों का आजीवन त्याग कर दिया। उन्होंने अपनी सांसारिक सत्ता और अमीन पद अपने स्वजन परखजीभाई को सौंप दिया और स्वयं निष्काम भक्ति में लीन हो गए।

वेणीभाई ऐसे आदर्श भक्त बने कि सद्गुरु निष्कुलानंद स्वामी ने भक्तचिंतामणि ग्रंथ में चार बार उनका यशोगान किया है:

  1. अहमदाबाद मूर्ति-प्रतिष्ठा जाते समय श्रीहरि ने असलाली में वेणीभाई के घर भोजन किया (प्रकरण 86, कड़ी 40)।
  2. जन्माष्टमी उत्सव पर गढ़डा में वेणीभाई ने श्रीहरि को स्वर्ण कंगन भेंट किए (प्रकरण 89, कड़ी 28)।
  3. अहमदाबाद रंगोत्सव के पश्चात प्रभु ने पूरे संघ सहित असलाली में विश्राम किया (प्रकरण 96, कड़ी 34)।
  4. प्रकरण 121, कड़ी 8 में निष्कुलानंद स्वामी ने उन्हें ‘पावन भक्त’ (परम पवित्र भक्त) कहकर गौरवान्वित किया है!

आज भी वेणीभाई के वंशज अहमदाबाद में निवास करते हैं और नित्य प्रातः कालूपुर स्वामीनारायण मंदिर में मंगला आरती में उपस्थित रहकर भक्ति की इस पावन ज्योति को प्रज्वलित रखे हुए हैं।

  • श्रीभक्तचिंतामणि के मुक्तों के चिंतन से… 🙇🏻‍♂️🙏

Goto Naviagation👇

English

Venibhai Amin of Aslali: Transformation into a Sanctified Devotee

The village of Aslali is situated fifty-eight kilometers from the pilgrim center of Vadtal. In Aslali lived Venibhai Amin, an influential and wealthy landowner. Despite his high social standing, he had fallen prey to the prevailing feudal vices of his era, indulging heavily in opium, liquor, and tobacco.

Eventually, Venibhai formed a close friendship with Gopaljibhai Patidar of Aslali, who was a staunch, devout follower of Bhagwan Swaminarayan. One day, Venibhai mentioned his desire to undertake an extensive pilgrimage to the sixty-eight holy shrines of India. Gopaljibhai enlightened him with spiritual wisdom: “Venibhai! Just as the learned priests of Mathura failed to recognize Lord Krishna who was right before them, what is the use of wandering across distant waters? The Supreme Purushottam Himself, at whose lotus feet all sixty-eight holy shrines reside, has physically arrived at my home this very day! Come and behold Him, and you will reap the fruit of all pilgrimages combined.”

The words resonated deeply within Venibhai’s soul. Carrying a coconut and a silver rupee, he hurried to Gopaljibhai’s home. The moment his eyes met Shriji Maharaj’s radiant countenance, his accumulated spiritual merits of past lives awakened! Bowing low, he took the vows of Satsang, renouncing opium, alcohol, and all moral vices on the spot. He voluntarily transferred his lucrative feudal administrative post (aminate) to his kin Harkhajibhai Amin, dedicating his life to pure devotion.

Venibhai became such an exemplary devotee that Sadguru Nishkulanand Swami celebrated him four distinct times in the scripture Bhaktachintamani:

  1. While traveling to consecrate the Ahmedabad temple, Maharaj dined at Venibhai’s home in Aslali (Chapter 86, Verse 40).
  2. During Janmashtami in Gadhada, Venibhai lovingly offered a pair of pure gold bangles to Shrihari (Chapter 89, Verse 28).
  3. Following the grand Rangotsav in Ahmedabad, Maharaj stayed in Aslali with His entire entourage at Venibhai’s residence (Chapter 96, Verse 34).
  4. In Chapter 121, Verse 8, Nishkulanand Swami immortalized him with the title Pavan Bhakta (a purely sanctified devotee).

To this day, Venibhai Amin’s descendants reside in Ahmedabad, faithfully upholding their family heritage by attending the 5:00 AM Mangala Aarti and spiritual assemblies at the Kalupur Swaminarayan Mandir.

  • From Bhaktachintamani: Meditations on the Muktas… 🙇🏻‍♂️🙏