સુરેન્દ્રનગર ના પાટડી પાસેના રામગ્રી ગામે આંબાભાઇ પટેલ ના દિકરા ગોપીભાઇ ને કેશવજી સંતોના યોગે શ્રીહરિના આશ્રીત થયા હતા.
Gujarati
રામગ્રીના ગોપીભાઇ અને કેશવજીની સત્સંગ ખુમારી
સુરેન્દ્રનગર ના પાટડી પાસેના રામગ્રી ગામે આંબાભાઇ પટેલ ના દિકરા ગોપીભાઇ ને કેશવજી સંતોના યોગે શ્રીહરિના આશ્રીત થયા હતા. બેઉ ભાઇઓ ખેતીવાડી કરતા પણ નાની મોટી આજ્ઞાઓ નુ ધ્યાન રાખી ને નખશીખ પંચવર્તમાન પાળતા. બાજુના ગામ ઇંગરોડીમાં એમના કોઇ સગાએ એના પિતાના કારજ સારુ સૌ સગાઓને નાતમાં મેલો મોકલાવ્યો પણ રામગ્રી ગામે ગોપીભાઇ ને કેશવજીને કાગળ મોકલ્યો એમા લખ્યું હતું કે ટીલાળા હોય એ અમારા બાપના કારજમાં નો આવે. કેશવજીએ કાગળ વાંચતા જ મોટાભાઇને કહ્યું કે આપડે કે આપડા ઘરનો કોઇએ આની ન્યા કારંજમાં નથી જાવુ કારણ કે એણે ટીલાળા કહીને આપણને આવવાની જ ના કહી છે. ઘરના કોઇ ઇંગરોડી ન ગયા.
નાતિલાઓ એ કારજના જમણવાર માં કોણ કોણ આવ્યું છે એ તપાસ કરી તો ખબર પડી કે આ બેઉ ભાઇ રામગ્રી થી આવ્યા જ નથી એ જાણીને નાતે કાગળ લખી ને તેડાવ્યા પણ બેઉ ભાઇઓ ન આવ્યા એટલે નાતના મોટેરાઓએ માણસ મોકલીને બેઉ ને ઇંગરોડી તેડાવ્યા. ગોપીદાસ ને કેશવજી બેઉ ભાઇઓ આવ્યા. ત્યારે મોટેરા નાતિલાવ બોલ્યા કે, તમે બેઉ આ તમારા સગાના કારજ મા કેમ ન આવ્યા ? ત્યારે ગોપીભાઇ કહે કે અમને મેલાનો કાગળ લખ્યો એમા કીધુ હતું કે ટીલાળા હોય એ ન આવે તો અમે ન આવ્યા. એમ કહીને કાગળ નાત્ય ના મોટેરાઓને બતાવ્યો. નાત્ય ના મોટેરા કહે કે તમે બેઉ ભાઇ જમી લ્યો..! ત્યારે બેઉ ભાઇ ખુમારી થી બોલ્યા કે અમારે જમવું નથી પેલા તમે બધા એ સમજાવો જે અમે સત્સંગી થયા ને ધર્મનિયમ પાળીએ છીએ એમા અમારો શો વાંકગૂનો તે કાગળ મા આમ લખ્યું ? અમને એ ચોખવટ કરો પછે જ અમે તો જમીશું..! ને હવે થી કોઇએ આખી નાત્ય મા કોઇને પણ આવું ન લખવુ એવો પ્રતિબંધ કરો પછે જ અમે જમીશું. કોઇ સ્વામિનારાયણ નો આશ્રિત સત્સંગી થાય તો એની કંઠી ન તોડાવવી કે કોઇના ધર્મ નિયમ મા અડચણ નો કરવી એ બધા નક્કી કરો તો જ જમીએ..! બાકી અમે નાત્ય બહાર રહેવા પણ તૈયાર છઇએ.
નાતિલા બધાય આગેવાનો ને મનમા થયું કે આવા ધાર્મિક માણસો ને આપણી નાત્ય માથી બહાર ના મુકાય, આવા સારા નિર્દોષ માણહ નો દ્રોહ કરીશુ તો આપણ ને પણ પાપ લાગશે, એટલે એ નાત્ય ના મોટેરા ઓએ ઇંગરોડી ના કણબીને કાગળમા ટીલાળા લખવા બદલ ઠપકો દીધો.
પછે ખાતરી આપીને સૌએ ગોપીદાસ ને કેશવજી ને જમવા બેસાર્યા ત્યારે બેઉભાઇઓ રાજી થયા ને જમવા બેઠા.
- સદગુરુ શ્રી તદ્રુપાનંદ સ્વામી ની વાતો માંથી…
🙏
Hindi
रामग्री के गोपीभाई और केशवजी की सत्संग खुमारी
सुरेन्द्रनगर के पाटडी के समीप रामग्री गाँव में अंबाभाई पटेल के सुपुत्र गोपीभाई और केशवजी संतों के योग से श्रीहरि के आश्रित बने थे। दोनों भाई खेती-बाड़ी का कार्य करते थे, परंतु छोटी-बड़ी सभी आज्ञाओं का सूक्ष्मता से ध्यान रखकर नखशिख पंचवर्तमान का दृढ़तापूर्वक पालन करते थे। निकट के गाँव इंगरोडी में उनके किसी सम्बन्धी ने अपने पिता के कारज (श्राद्ध/उत्तरक्रिया) के अवसर पर समस्त जाति-बिरादरी को न्योता (मेला) भेजा। परंतु रामग्री गाँव में गोपीभाई और केशवजी को जो पत्र भेजा, उसमें लिखा था कि “जो टीला (तिलक-चांदलो) लगाने वाले ‘टीलाले’ हैं, वे हमारे पिता के कारज में न आएँ।” पत्र पढ़ते ही केशवजी ने बड़े भाई से कहा कि हमारे घर से किसी को भी उनके यहाँ कारज में नहीं जाना है, क्योंकि उन्होंने ‘टीलाले’ कहकर हमें आने से ही मना कर दिया है। अतः परिवार का कोई भी सदस्य इंगरोडी नहीं गया।
कारज की पंगत (भोजन) में जब बिरादरी वालों ने देखा कि कौन-कौन आया है, तो ज्ञात हुआ कि रामग्री से ये दोनों भाई नहीं आए हैं। यह जानकर समाज ने पत्र लिखकर उन्हें बुलवाया, परंतु दोनों भाई नहीं गए। अंततः बिरादरी के मुखियाओं ने विशेष व्यक्ति भेजकर दोनों को इंगरोडी बुलवाया। गोपीदास और केशवजी दोनों भाई पहुँचे। तब बिरादरी के अग्रणियों ने पूछा, “आप दोनों अपने सम्बन्धी के कारज में क्यों नहीं आए?” तब गोपीभाई ने कहा, “हमें जो निमंत्रण-पत्र भेजा गया था, उसमें स्पष्ट लिखा था कि टीला लगाने वाले न आएँ, इसलिए हम नहीं आए।” ऐसा कहकर उन्होंने वह पत्र बिरादरी के मुखियाओं को दिखाया।
मुखियाओं ने कहा, “आप दोनों भाई भोजन कर लीजिए..!” तब दोनों भाई सत्संग की दृढ़ खुमारी से बोले, “हमें भोजन नहीं करना है। पहले आप सब यह बताइए कि हम सत्संगी हुए और धर्म-नियम का पालन करते हैं, तो इसमें हमारा क्या दोष है कि पत्र में ऐसा लिखा गया? पहले इसका समाधान कीजिए, उसके बाद ही हम भोजन करेंगे! और अब से पूरी जाति-बिरादरी में कोई भी किसी को ऐसा न लिखे, इसका नियम बनाइए, तभी हम भोजन करेंगे। कोई स्वामीनारायण भगवान का आश्रित सत्संगी बने, तो उसकी कंठी न तोड़ी जाए और न ही किसी के धर्म-नियमों में बाधा डाली जाए—यह सब निश्चित कीजिए, तभी हम भोजन करेंगे! अन्यथा हम बिरादरी से बाहर रहने को भी तैयार हैं।”
जाति के समस्त अग्रणियों के मन में विचार आया कि ऐसे धर्मनिष्ठ और नेक पुरुषों को अपनी जाति से बाहर नहीं निकाला जा सकता। ऐसे निर्दोष और श्रेष्ठ पुरुषों से द्रोह करेंगे तो हमें भी पाप लगेगा। अतः बिरादरी के अग्रणियों ने इंगरोडी के उस पाटीदार (कणबी) को पत्र में ‘टीलाले’ लिखने के लिए कड़ी फटकार लगाई।
इसके बाद समाज के सभी लोगों ने उन्हें पूर्ण आश्वासन व भरोसा दिया और सम्मानपूर्वक गोपीदास व केशवजी को भोजन कराने बैठाया। तब दोनों भाई प्रसन्न हुए और भोजन ग्रहण किया।
- सद्गुरु श्री तद्रूपानंद स्वामी की बातों से…
🙏
English
The Firm Satsang Conviction of Gopibhai and Keshavji of Ramgri
In the village of Ramgri, near Patdi in the Surendranagar district, Ambabhai Patel’s sons, Gopibhai and Keshavji, took refuge in Shri Hari through the association of holy sadhus. Both brothers were engaged in farming, yet they paid meticulous attention to every minor and major divine injunction, steadfastly observing the five sacred moral vows (Panch-Vartaman) from head to toe. In the neighboring village of Ingrodi, a relative sent an invitation (melo) to the entire community for his father’s memorial rites (karaj). However, in the letter sent to Gopibhai and Keshavji in Ramgri, he deliberately wrote: “Those wearing tilak (tilalas) should not attend our father’s memorial.” As soon as Keshavji read the letter, he said to his elder brother, “Neither we nor anyone from our family shall attend the rites, because by calling us ’tilalas’, they have explicitly forbidden us from coming.” Consequently, no one from their household went to Ingrodi.
During the community feast, when the community elders checked the attendees, they discovered that neither of the two brothers had arrived from Ramgri. Upon learning this, the elders wrote a letter summoning them, but the brothers still did not go. Finally, the village elders dispatched a special messenger to bring them to Ingrodi. Gopidas and Keshavji both arrived. The elders asked them, “Why did you two not come to your relative’s memorial feast?” Gopibhai replied, “The invitation letter sent to us explicitly stated that those adorned with tilak should not come, so we did not come.” Saying this, he presented the letter to the community elders.
The elders said, “Let that be; you two brothers please have your meal..!” But both brothers spoke with fearless spiritual dignity (khumari), “We shall not eat! First, you all must explain: what wrong or offense have we committed by becoming Satsangis and observing moral codes, that such things were written in the letter? Clarify this first, and only then shall we dine! Furthermore, pass a binding resolution that henceforth no one in the entire community will ever write such things to anyone. If someone takes refuge in Bhagwan Swaminarayan and becomes a Satsangi, no one shall break their kanthi or obstruct their religious vows. Guarantee this, and only then will we eat! Otherwise, we are fully prepared to remain outcast from the community.”
The community elders reflected deeply and thought, “Such righteous and pious people must never be cast out of our community. If we act with hostility toward such noble and innocent souls, we will incur great sin.” Therefore, the elders strongly reprimanded the farmer of Ingrodi for using the derogatory term ’tilalas’ in the invitation.
After giving them complete assurance, they respectfully seated Gopidas and Keshavji for the feast. The two brothers were then pleased and partook of the meal.
- From the discourses of Sadguru Shri Tadrupanand Swami…
🙏