કાનમ દેશના કરજણ પાસેના ગામ રૂવાંદ થી બૃાહ્મણ બંધુઓ રામચંદ્ર ને રતનેશ્વર એમના ઘરડા માં સાથે શ્રીહરિના દર્શન ને સમાગમ કરવા ચાલીને ગઢપુર આવ્યા.
Gujarati
રૂવાંદના રામચંદ્ર અને રતનેશ્વરની ત્યાગ દીક્ષા
કાનમ દેશના કરજણ પાસેના ગામ રૂવાંદ થી બૃાહ્મણ બંધુઓ રામચંદ્ર ને રતનેશ્વર એમના ઘરડા માં સાથે શ્રીહરિના દર્શન ને સમાગમ કરવા ચાલીને ગઢપુર આવ્યા. ગઢપુર આવીને થોડાક દિવસ રોકાયા ને શ્રીજી મહારાજ ને સહુ મોટા મોટા નંદસંતોના દર્શન કર્યા. એ સમયે ગઢપુર મા હસનભાઇ રહેતા જે મંદિર નુ કામકાજ કરતા ને સાથે સાથે તમાકુ નો વેપાર પણ કરતા હતા. એમણે તમાકુ ને રાજકોટ ઉચા ભાવે વેચવા નો વિચાર કર્યો પણ ધંધા મા ખોટ્ય જાય તો એ વિચારે ગામ રૂવાંદ થી આવેલા રામચંદ્રભાઇ ને ધંધામાં ચાલાકીથી ભાગીદાર કર્યા. એકદિવસ હસનભાઇ ચાલાકીથી રામચંદ્રભાઇ ને બોલ્યા કે તમારે સરધાર જઇને તમાકુ વેચવાની..! એ વખતે મનના ભોળા એવા રામચંદ્રભાઇ એમની આંટીઘૂંટી મા આવી ગયા ને વળતે દિવસે વેલા ઉઠીને સરધાર જવા સારુ નીકળી ગયા. બીજે દિવસ રામચંદ્રભાઇ રોજની જેમ વિષ્ણુસહસ્રનામ નો પાઠ ને પુજન કરવા ન આવ્યા એટલે અંતર્યામી એવા ભક્તવત્સલશ્રીહરિએ એમના જીવના કલ્યાણ સારું નાનાભાઇ રતનેશ્વર ને બોલાવી ને બધીય વિગત જાણી. શ્રીહરિ ઘણા અકળાયા ને તુરતંજ બે પાર્ષદ ઘોડેસ્વાર ને પાછળ પગેરું ગોતીને બોલાવવા મોકલ્યા. પાર્ષદો તો તુરંત જ ગયા ને એમને સરધાર ના રસ્તે જાતા ગોતી ને પાછા બોલાવી લાવ્યા. રામચંદ્રભાઇ ને પોતાની ભૂલ્ય નુ ભાન થયું ને આવી ને શ્રીહરિએ પગે લાગીને માફી માંગી. શ્રીજીમહારાજ કહે તમે અમને પુછયા વગર હસન સાથે કેમ નીકળી ગયા? ભજન કરવાનુ મુકી ને એના ફંદામાં કયા પડ્યા..! શ્રીજીમહારાજે ફરીને નાના રતનેશ્વરભાઇ ને પણ બોલાવ્યા ને એમના માં પાસે લઇ ગયા ને શ્રીહરિ એમના માં ને બોલ્યા કે આ તમારા બંને દિકરાવ રામચંદ્ર ને રતનેશ્વર ને અમે ત્યાગી કરીને બૃહ્મચારી બનાવીએ તો તમે રાજી કે નહી? ત્યારે એમના ઘરડા માતુશ્રી ને તો હરખના આંસુ આવી ગયા ને તુરતંજ રાજી થઇને હા કહી ને બોલ્યા કે હે મહારાજ..! આપ પૃગટ ભગવાન મળ્યા ને મારા દિકરાવ ને તમે સામેથી માંગો છો એનાથી વિશેષ શુ ? ભલે બેઉ બૃહમચારી થાય હુ તો સાકર વહેંચીશ. શ્રીહરિ તુરંત જ બનેને દિક્ષા દીધીને મોટાભાઇ રામચંદ્રભાઇ ને પુરુષોત્તમાનંદ બૃહ્મચારી ને નાનાભાઇ રતનેશ્વર ને ગોવિંદાનંદ બૃહ્મચારી નામ પાડ્યા. બંને ભાઇઓ એ દિવસથી શ્રીહરિના ચરણે સમર્પિત થયા.
- ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણ માંથી… 🙇🏻♂️🙏
Hindi
रूवांद के रामचंद्र और रत्नेश्वर की त्याग दीक्षा
कानम प्रदेश में करजण के समीप स्थित रूवांद गाँव से दो ब्राह्मण बंधु—रामचंद्र और रत्नेश्वर, अपनी वृद्ध माताजी के साथ श्रीहरि के दिव्य दर्शन और सत्संग का लाभ लेने पैदल चलकर गढ़पुर आए। गढ़पुर पहुँचकर वे कुछ दिन रुके और श्रीजी महाराज तथा बड़े-बड़े नन्द संतों के दर्शन कर परमानंद की अनुभूति की।
उस समय गढ़पुर में हसनभाई नामक एक व्यक्ति रहता था, जो मंदिर का कामकाज देखता था और साथ ही तंबाकू का व्यापार भी करता था। उसने राजकोट में ऊँचे दामों पर तंबाकू बेचने का विचार किया, परंतु व्यापार में नुकसान होने के भय से उसने रूवांद से आए सीधे-सादे रामचंद्रभाई को चतुराई से अपने व्यापार में साझेदार (भागीदार) बना लिया। एक दिन हसनभाई ने चालाकी से रामचंद्रभाई से कहा, “आपको सरधार जाकर तंबाकू बेचनी है!” मन के अत्यंत सीधे और सरल रामचंद्रभाई उसके बहकावे और प्रपंच में आ गए और अगले ही दिन तड़के उठकर सरधार के लिए रवाना हो गए। अगले दिन जब रामचंद्रभाई अपने दैनिक नियम के अनुसार श्रीहरि के सम्मुख विष्णुसहस्रनाम का पाठ और पूजन करने नहीं आए, तो अंतर्यामी और भक्तवत्सल श्रीहरि ने उनके जीव के कल्याण हेतु छोटे भाई रत्नेश्वर को बुलाकर सारी बात पूछी। यह जानकर श्रीहरि अत्यंत व्यग्र हुए और उन्होंने तुरंत दो घुड़सवार पार्षदों को रामचंद्रभाई का सुराग लगाकर उन्हें वापस लाने के लिए भेजा। पार्षदों ने तुरंत प्रस्थान किया और सरधार के मार्ग पर जाते हुए रामचंद्रभाई को ढूँढ निकाला तथा आदरपूर्वक वापस लिवा लाए। रामचंद्रभाई को अपनी भूल का भान हुआ और उन्होंने श्रीहरि के श्रीचरणों में गिरकर क्षमा याचना की। श्रीजी महाराज ने उलाहना देते हुए कहा, “तुम हमसे पूछे बिना हसन के साथ क्यों निकल पड़े? भजन-भक्ति छोड़कर उसके प्रपंच में क्यों फँस गए!” इसके बाद श्रीजी महाराज ने छोटे भाई रत्नेश्वर को भी साथ लिया और दोनों को उनकी माताजी के पास ले गए। श्रीहरि ने उनकी माताजी से पूछा, “यदि हम आपके इन दोनों बेटों—रामचंद्र और रत्नेश्वर को त्यागी बनाकर ब्रह्मचारी दीक्षा दें, तो क्या आप राजी हैं?” यह सुनते ही उनकी वृद्ध माताजी के नेत्रों से हर्ष के आँसू छलक पड़े। उन्होंने अत्यंत प्रसन्न होकर हाथ जोड़कर कहा, “हे महाराज! साक्षात् प्रकट भगवान के रूप में आप हमें मिले हैं और आप स्वयं आगे बढ़कर मेरे बेटों को माँग रहे हैं, इससे बढ़कर हमारा और क्या सौभाग्य हो सकता है! भले ही ये दोनों ब्रह्मचारी बनें, मैं तो इस आनंद में शक्कर बाँटूंगी!”
श्रीहरि ने तुरंत ही दोनों भाइयों को त्याग की दीक्षा प्रदान की। उन्होंने बड़े भाई रामचंद्रभाई का नाम ‘पुरुषोत्तमानंद ब्रह्मचारी’ तथा छोटे भाई रत्नेश्वर का नाम ‘गोविंदानंद ब्रह्मचारी’ रखा। उस दिन से दोनों भाई अपना सर्वस्व समर्पित कर श्रीहरि के श्रीचरणों में लीन हो गए।
- ‘भगवान श्री स्वामिनारायण’ से…
🙏
English
The Renunciation and Initiation of Ramchandra and Ratneshvar of Ruvand
From the village of Ruvand near Karjan in the Kanam region, two Brahmin brothers, Ramchandra and Ratneshvar, accompanied by their elderly mother, walked all the way to Gadhpur to have the divine darshan of Shri Hari and engage in the holy fellowship of Satsang. Arriving in Gadhpur, they stayed for several days, relishing the divine darshan of Shriji Maharaj and the eminent Nand paramhansas.
At that time, there lived in Gadhpur an individual named Hasanbhai, who assisted with temple chores and simultaneously traded in tobacco. Aspiring to sell tobacco at higher profits in Rajkot, yet wary of incurring losses on his own, he shrewdly enticed the simple-hearted Ramchandrabhai into a partnership. One day, Hasanbhai cunningly told Ramchandrabhai, “You should travel to Sardhar and sell the tobacco there!” Being guileless and innocent at heart, Ramchandrabhai got trapped in his manipulation. Early the following morning, he set out on foot toward Sardhar. That day, when Ramchandrabhai did not show up as per his daily routine to recite the Vishnu Sahasranam and perform puja before Shri Hari, the omniscient (antaryami) and devotee-loving Lord, concerned for the spiritual welfare of his soul, summoned his younger brother Ratneshvar and learned of everything that had transpired. Deeply concerned, Shri Hari immediately dispatched two mounted parshads (attendants) to trace his tracks and bring him back. The parshads rode swiftly, intercepted Ramchandrabhai on the road to Sardhar, and brought him back to Gadhpur. Realizing his mistake, Ramchandrabhai bowed at Shri Hari’s holy lotus feet and begged for forgiveness. Shriji Maharaj lovingly admonished him, “Why did you leave with Hasan without asking Us? Abandoning your devotion and prayers, why did you fall into his worldly trap?” Shriji Maharaj then summoned the younger brother Ratneshvar as well and brought both brothers before their elderly mother. Shri Hari asked her, “If We initiate both of your sons, Ramchandra and Ratneshvar, into renunciation as Brahmacharis, will you be pleased?” Overcome with emotion, tears of joy welled up in their mother’s eyes. With boundless delight, she replied, “O Maharaj! We have found You, the manifest Supreme Lord in human form, and You are asking for my sons of Your own accord—what greater fortune could a mother have? Let them both become Brahmacharis; I shall gladly distribute sugar to celebrate!”
Shri Hari immediately initiated both brothers into renunciation (diksha). He named the elder brother Ramchandrabhai as ‘Purushottamanand Brahmachari’ and the younger brother Ratneshvar as ‘Govindanand Brahmachari’. From that auspicious day onward, both brothers dedicated their lives entirely at the divine lotus feet of Shri Hari.
- From ‘Bhagwan Shri Swaminarayan’…
🙏