શ્રીહરિ વિચરણ કરીને ગઢપુર પધાર્યા ને વસંતપંચમી નો ઉત્સવ ધામધૂમ થી કરાવવા સારુ દરબારગઢમાં તૈયારીઓ કરાવતા હતા.
Gujarati
બાળક દાદાખાચરનો નિશ્ચય અને શ્રીજી મહારાજનો રાજીપો
શ્રીહરિ વિચરણ કરીને ગઢપુર પધાર્યા ને વસંતપંચમી નો ઉત્સવ ધામધૂમ થી કરાવવા સારુ દરબારગઢમાં તૈયારીઓ કરાવતા હતા. એભલબાપુ ને દાદાખાચર બેઉ શ્રીહરિ પાસે અક્ષરઓરડી એ આવ્યા. શ્રીજીમહારાજે નાના એવા દાદા ખાચર ને પાહે બેસારયા. દરબાર એભલબાપુ હાથ જોડીને બોલ્યા કે હે મહારાજ..! દાદો રોજ પુછે કે મહારાજ ક્યારે આવશે ? રોજ બપોરે એના માં પાસે ને ફોઇ પાસે રોજ સારી સારી રસોઇ કરાવે ને ડેલીએ તમારી વાટ જોઇને બેહે..! વાટ જોતા જોતા રોજ બપોરે એકવાગે એટલે સાધુના ઉતારે જઇને રસોઇ આપી આવે. એના માં ને ફોઇ દાદા ને કેય ‘તુ જમી લે’ તો કેય કે એ રસોઇ તો મહારાજ ને સાધુ સારુ જ..! હુ તો શ્રીજીમહારાજ જયા સુધી ગઢડે પાછા નહી આવશે ને દર્શન નય આપે ત્યાં લગણ રોટલો ને અડદ ની દાળ જ જમીશ, એમ કહીને મોડો મોડો અડદ ની દાળ ને રોટલો જ જમે..!
એભલબાપુ ની વાત સાંભળતા જ શ્રીજી મહારાજની આંખ્ય મા આંસુ આવી ગયા ને દાદાખાચર ને તેડી લીધા.
શ્રીજીમહારાજ કહે કે એભલબાપુ..! આ દાદો તમારું નામ ઉજાળશે, દેશ-પરદેશ માં એનું નામ ગવાશે..! તમારું આંખુય કુટુંબ ખરેખર ખુબ પવિત્ર છે.
મહારાજે દાદાખાચર ને ખોળા મા બેસાડ્યા એ જોઇને એભલબાપુ એમને મહારાજના ખોળામાંથી તેડવા ઉઠાવવા લાગ્યા ત્યારે મહારાજ કહે એ ભલે ખોળામાં બેઠો, તમારા દીકરા-દીકરીયુ અમારા છે એવું અમને તમને નોતુ કહ્યું? આ દાદાખાચર સારુ જ અમે ભારતવર્ષ ફરતા ફરતા આયા આવી ને કાયમી નિવાસ કરી ને રહ્યા છઈએ.
- ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણ માંથી… 🙇🏻♂️🙏
Hindi
बालक दादाखाचर का दृढ़ निश्चय और श्रीजी महाराज की प्रसन्नता
श्रीहरि विभिन्न क्षेत्रों में विचरण करने के उपरांत गढ़पुर पधारे और वसंत पंचमी का पावन उत्सव धूमधाम से मनाने के लिए दरबारगढ़ में तैयारियाँ करवा रहे थे। उसी समय दरबार एभल बापू और बालक दादाखाचर दोनों श्रीहरि के समीप अक्षर ओरड़ी में आए। श्रीजी महाराज ने छोटे बालक दादाखाचर को अत्यंत स्नेहपूर्वक अपने पास बैठाया।
दरबार एभल बापू ने हाथ जोड़कर प्रार्थना की, “हे महाराज! यह छोटा दादा प्रतिदिन पूछता रहता है कि महाराज कब आएँगे? दोपहर के समय वह अपनी माता और बुआ से रोज़ स्वादिष्ट और उत्तम भोजन बनवाता है और डहेली (द्वार) पर बैठकर आपकी बाट जोहता रहता है! प्रतीक्षा करते-करते जब दोपहर का एक बज जाता है, तो वह साधुओं के उतारे (निवास) पर जाकर वह सुंदर भोजन संतों को समर्पित कर आता है। जब उसकी माता और बुआ दादा से कहती हैं कि ‘अब तू भोजन कर ले,’ तो वह कहता है, ‘वह भोजन तो केवल महाराज और संतों के लिए ही था! जब तक श्रीजी महाराज गढ़डा लौटकर नहीं आएँगे और मुझे दर्शन नहीं देंगे, तब तक मैं केवल रूखा रोटला और उड़द की दाल ही खाऊँगा।’ ऐसा कहकर वह प्रतिदिन दोपहर के बाद केवल उड़द की दाल और रोटला ही खाता है!”
एभल बापू के मुख से बालक का यह निष्कपट और अनन्य प्रेम सुनकर श्रीजी महाराज के नयनों में अश्रु छलक आए। उन्होंने तुरंत बालक दादाखाचर को उठाकर अपनी छाती से लगा लिया।
श्रीजी महाराज गद्गद कंठ से बोले, “हे एभल बापू! यह दादा आपका नाम जग में उज्ज्वल करेगा; देश-विदेश में इसके पावन यश का गान होगा! आपका संपूर्ण परिवार वास्तव में अत्यंत पवित्र और धन्य है।”
महाराज ने बालक दादाखाचर को अत्यंत प्रेम से अपनी गोद में बैठा लिया। यह देखकर एभल बापू संकोचवश बालक को महाराज की गोद से उठाने लगे। तब महाराज ने कहा, “इन्हें गोद में ही बैठे रहने दीजिए। क्या हमने आपसे पहले नहीं कहा था कि आपके पुत्र और पुत्रियाँ हमारे ही हैं? वास्तव में, इसी दादाखाचर के प्रेमवश तो हम संपूर्ण भारतवर्ष में विचरण करते-करते यहाँ आए हैं और गढ़पुर में स्थायी रूप से निवास किया है!”
- भगवान श्री स्वामीनारायण से…
🙏
English
Young Dada Khachar’s Devotion and Shriji Maharaj’s Divine Grace
After gracing various regions during His spiritual travels (vicharan), Shri Hari arrived in Gadhpur. Preparations were underway in the Darbargadh to celebrate the auspicious festival of Vasant Panchami with great grandeur. At that time, Darbar Ebhal Bapu and young Dada Khachar came to see Shri Hari at the Akshar Ordi. Shriji Maharaj lovingly seated young Dada Khachar close beside Him.
Darbar Ebhal Bapu folded his hands and prayed, “O Maharaj! Little Dado asks every single day, ‘When will Maharaj come?’ Every afternoon, he insists that his mother and aunt prepare delicious, fine meals, and then sits at the main gate (deli), eagerly awaiting Your arrival! Waiting until one o’clock in the afternoon, he carries the freshly prepared meal to the sadhus’ quarters and offers it to them. When his mother and aunt urge him, ‘Now you please eat,’ he replies, ‘That food was prepared only for Maharaj and the holy sadhus! Until Shriji Maharaj returns to Gadhada and grants me His divine darshan, I shall partake only of simple bajra rotlo and urad dal!’ Saying this, he eats only urad dal and rotlo late in the afternoon!”
Hearing this touching account from Ebhal Bapu, tears of divine love welled up in Shriji Maharaj’s eyes, and He tenderly embraced young Dada Khachar, lifting him into His arms.
Shriji Maharaj said, “O Ebhal Bapu! This Dado will illuminate your lineage; his glorious name shall be celebrated across lands far and wide! Your entire family is truly blessed and profoundly pure.”
Maharaj then lovingly seated Dada Khachar on His lap. Seeing this, Ebhal Bapu reverently stepped forward to lift the child from Maharaj’s lap. But Maharaj stopped him, saying, “Let him sit in My lap! Did We not tell you that your sons and daughters belong to Us? It is truly for the sake of this Dada Khachar that We traveled across the length and breadth of Bharatvarsh, came to this sacred place, and made Our permanent home in Gadhada!”
- From Bhagwan Shri Swaminarayan…
🙏