ભાવનગર જીલ્લા ના તળાજા પાસેના ઉંચળી ગામના જેઠા ઠક્કર વહાણવટાંનો ધંધો કરતા હતા. એમને મોટી ખેતીવાડી પણ હતી.
Gujarati
ઉંચળીના જેઠા ઠક્કર અને ગઢપુરની કારભારી સેવા
ભાવનગર જીલ્લા ના તળાજા પાસેના ઉંચળી ગામના જેઠા ઠક્કર વહાણવટાંનો ધંધો કરતા હતા. એમને મોટી ખેતીવાડી પણ હતી. એ જમાના મા તેઓ ની ગણતરી લખપતિ શેઠિયાઓમા થતી હતી. જેઠા ઠક્કર યુવાન થતા એમનુ વેવિશાળ શ્રીહરિના કૃપાપાત્ર કારભારી એવા મુકતરાજ હરજીભાઇ ઠકકરના દીકરા મનજીભાઇની દિકરી તેજબાઇ સાથે થયું. તેજબાઇને તો નાનપણથી પોતાના દાદા હરજી ઠક્કરના સંસ્કાર મળેલા, પોતે નાની ઉંમરે મોટા મોટા નંદસંતો ને સાંખયયોગી બાઇઓના દર્શન કરેલા એટલે ધર્મનિયમ પુરા પાળતા હતા. એમના બાં દેવબાઇને પોતાની દીકરી અજાણ્યા ઘરે સાસરે જશે ને સત્સંગ રહેશે કે નહી એવી ચિંતિ રહ્યા કરતી. જમાઇ જેઠા ઠક્કર નો પરીવાર પણ મુમુક્ષુ હતો એ વાતે જ સગપણ કરેલુ.
બંને વેવાઇઓએ લગન નુ મુહૂર્ત લીધુને જેઠા ઠક્કર ની ગઢપુર જાન આવી. વાજતે ગાજતે વરઘોડો માંડવે આવ્યો ને કન્યાને માંડવે પધરાવી ને લગનવીધી શરુ થયો. તેજબાઇના માતુશ્રી દેવબાઇ પોતાની દિકરીની ચિંતા કરતા કરતા રડવા લાગ્યા. આ માંડવામાં બેઠા થકા જમાઇ જેઠા ઠક્કર જોઇ ગયા. એમણે પોતાના સાસુ દેવબાઇને રડવાનું કારણ પુછયુ તો બોલ્યા કે અમારી દીકરી તેજબાઇને આજ સુધીતો પિયરમાં સત્સંગનો યોગ રહ્યો પણ હવે એ છૂટી જશે એની મને વેદના થાય છે. જમાઇ જેઠા ઠક્કર પોતે સમજુ હતા તે સાનમાં સમજી ગયા ને બોલ્યા કે આજથી લગનવીધી એ કરીને તેજબાઇ અમારુ અર્ધુ અંગ થયા તો એમનુ દુખ એ અમારુ દુખ છે. તમે એના માં છોવ તો આજથી અમારાપણ માં થયા. હુ તમને ખાતરી આપીને કહુ છુ કે એની કાય ચિંતા ન કરશો, તમે નચિંત રહેજો. હુ આજથી સત્સંગી થાઉં છુ ને પંચવર્તમાન ને પૂરેપૂરા પાળીશ. સાંજ સવાર ઠાકોરજીને નૈવૈધ ધરાવીને જ અમો પુરો પરિવાર જમીશું.
લગ્નના માંડવે જેઠા ઠક્કર સત્સંગી થયાને બધાય સમક્ષ પોતે સત્સંગ ના નિયમો નુ પાલન કરવા કટીબદ્ધ થયા.
જેઠા ઠક્કર પરણી ને પોતાને ગામ ઉંચળી ગયા ને શ્રેષ્ઠ સત્સંગી થયા. તેઓ અવારનવાર ગઢપુર આવતા તો પૃગટદેવ શ્રી ગોપીનાથજી મહારાજના દર્શન કરીને ધન્ય ધન્ય થઇ જતા. સમયજતા પોતે વહાણવટા નો ધંધો સંકેલી ને પોતાનું શેષજીવન શ્રીગોપીનાથજી મહારાજની સેવા કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. પોતે પરિવાર સાથે ગઢપુર રહેવા જ આવી ગયા ને મુકતરાજ હરજી ઠક્કર અક્ષરધામમાં ગયા પછે મંદિરના કારભારી બનીને જીવનપર્યંત ખુબજ નિષ્ઠા થી સેવા કરી ને મોટા મોટા સંતો-ભક્તો નો રાજીપો રળીને અક્ષરધામના અધિકારી થયા.
- કટોરે ભર્યા ચંદનમાંથી…. 🙇🏻♂️🙏
Hindi
ऊंचळी के जेठा ठक्कर और गढ़पुर की कारभारी सेवा
भावनगर जिले के तलाजा के समीप स्थित ऊंचळी गाँव के जेठा ठक्कर जहाजरानी (समुद्री व्यापार) का व्यवसाय करते थे। उनकी विशाल खेतीबाड़ी भी थी। उस समय उनकी गणना लखपति सेठों में होती थी। जब जेठा ठक्कर युवा हुए, तब उनका विवाह संबंध श्रीहरि के कृपापात्र कारभारी मुक्तराज हरजीभाई ठक्कर के सुपुत्र मनजीभाई की सुपुत्री तेजबाई के साथ तय हुआ। तेजबाई को तो बचपन से ही अपने दादा हरजी ठक्कर के दिव्य संस्कार प्राप्त थे। बाल्यावस्था से ही उन्होंने महान नंद संतों और सांख्ययोगी बहनों के दर्शन किए थे, अतः वे धर्म-नियम का निष्ठापूर्वक पालन करती थीं। उनकी माता देवबाई को सदैव यह चिंता सताती रहती थी कि उनकी पुत्री जब ससुराल जाएगी, तब उसका सत्संग बना रहेगा या नहीं। वर जेठा ठक्कर का परिवार भी मुमुक्षु था, इसी विश्वास के साथ यह संबंध तय हुआ था।
दोनों परिवारों ने विवाह का मुहूर्त निकाला और जेठा ठक्कर की बारात गढ़पुर पहुँची। बाजे-गाजे के साथ वरघोड़ा मंडप में आया, वधु को मंडप में पधराया गया और विवाह संस्कार प्रारंभ हुआ। उस समय तेजबाई की माता देवबाई अपनी पुत्री के सत्संग के वियोग की चिंता में रोने लगीं। विवाह मंडप में बैठे दामाद जेठा ठक्कर ने यह देख लिया। उन्होंने अपनी सास देवबाई से रोने का कारण पूछा, तो वे बोलीं, “हमारी बेटी तेजबाई को आज तक तो मायके में सत्संग का पावन योग रहा, किंतु अब वह पराये घर जाएगी और उसका सत्संग छूट जाएगा, इसी बात की मुझे गहरी व्यथा है।”
दामाद जेठा ठक्कर स्वयं अत्यंत विवेकवान और समझदार थे। वे संकेत मात्र से सारी बात समझ गए और बोले, “आज से विवाह विधि के उपरांत तेजबाई हमारा अर्धांग बन चुकी हैं, अतः उनका दुःख अब हमारा दुःख है। आप उनकी माता हैं, तो आज से हमारी भी माता हुईं। मैं आपको वचन देता हूँ कि आप तनिक भी चिंता न करें, सर्वथा निश्चिंत रहें। मैं आज से ही सत्संगी बनता हूँ और पंचवर्तमानों का पूर्ण निष्ठा से पालन करूँगा। सुबह-शाम श्रीठाकोरजी को नैवेद्य (थाल) अर्पण करके ही हमारा समस्त परिवार भोजन ग्रहण करेगा।”
विवाह के मंडप में ही जेठा ठक्कर सत्संगी बने और सबके समक्ष सत्संग के नियमों का पालन करने के लिए कटिबद्ध हुए।
विवाह के उपरांत जेठा ठक्कर अपने गाँव ऊंचळी लौटे और एक श्रेष्ठ सत्संगी बने। वे समय-समय पर गढ़पुर आते और साक्षात् प्रकट देव श्री गोपीनाथजी महाराज के दर्शन कर धन्य-धन्य हो जाते। कालान्तर में उन्होंने अपना जहाजरानी का व्यापार समेट लिया और अपना शेष जीवन श्रीगोपीनाथजी महाराज की सेवा में समर्पित करने का संकल्प किया। वे सपरिवार गढ़पुर में ही स्थायी रूप से रहने आ गए। मुक्तराज हरजी ठक्कर के अक्षरधाम गमन के पश्चात्, वे मंदिर के मुख्य कारभारी बने और जीवनपर्यंत अत्यंत निष्ठा व समर्पण भाव से सेवा की। इस प्रकार उन्होंने महान संतों और हरिभक्तों का अगाध राजीपा प्राप्त कर अक्षरधाम के अधिकारी बने।
- कटोरे भर्या चंदन से… 🙏
English
Jetha Thakkar of Unchali and the Administrative Service of Gadhpur
Jetha Thakkar, a resident of Unchali village near Talaja in Bhavnagar district, was engaged in the maritime shipping trade. He also owned extensive agricultural lands. In those days, he was counted among the most affluent merchants. When Jetha Thakkar reached youth, his marriage alliance was arranged with Tejbai, the daughter of Manjibhai and granddaughter of Muktaraj Harjibhai Thakkar—the devout administrative officer (karbhari) who was dearly graced by Shri Hari.
From her early childhood, Tejbai had imbibed the devout sanskars of her grandfather, Harji Thakkar. At a tender age, she had enjoyed the sacred darshan of eminent Nand santos and devout Sankhyayogi women, and she strictly upheld all religious disciplines and codes of conduct. However, her mother, Devbai, was constantly anxious whether her daughter would be able to sustain her Satsang once she went to live with her in-laws in an unfamiliar home. It was precisely because the groom Jetha Thakkar’s family were virtuous seekers (mumukshus) that the match had been finalized.
Both families agreed upon an auspicious date, and Jetha Thakkar’s wedding procession arrived in Gadhpur. Amidst celebratory music, the procession reached the marriage canopy (mandap), the bride was escorted in, and the wedding rites commenced. Tejbai’s mother, Devbai, overwhelmed with concern for her daughter’s spiritual well-being, began to weep. Sitting in the mandap, the bridegroom Jetha Thakkar noticed her tears. He gently inquired of his mother-in-law the reason for her sorrow. Devbai replied, “Until today, our daughter Tejbai enjoyed the blessed association of Satsang in her maternal home. But now she will depart, and the thought that she might lose Satsang causes me immense pain.”
Jetha Thakkar was exceptionally prudent and perceptive. He grasped her concern immediately and reverently replied, “From today, through these sacred wedding vows, Tejbai becomes my better half; hence her sorrow is my sorrow. You are her mother, which makes you my mother as well from this day forth. I give you my firm word: please do not worry at all and remain completely at peace. From this very day, I embrace Satsang and shall strictly observe the Panch-Vartaman (five primary spiritual vows). Morning and evening, our entire family will partake of meals only after offering sanctified naivedya (thaal) to Shri Thakorji.”
Right there in the marriage mandap, Jetha Thakkar embraced Satsang and pledged before all gathered to abide faithfully by its divine injunctions.
After the wedding, Jetha Thakkar returned with his bride to Unchali and blossomed into an exemplary devotee. He frequently visited Gadhpur and felt deeply blessed receiving the divine darshan of the manifest deity, Shri Gopinathji Maharaj. In due course, he wound up his maritime business and resolved to dedicate the remainder of his life entirely to the service of Shri Gopinathji Maharaj. He moved permanently to Gadhpur with his entire family. Following Muktaraj Harji Thakkar’s departure to Akshardham, Jetha Thakkar assumed responsibility as the temple’s chief administrator (karbhari). He served with unwavering devotion, humility, and diligence throughout his life, earning the immense divine pleasure (rajipo) of revered santos and devotees, thereby securing eternal bliss in Akshardham.
- From ‘Katore Bharya Chandan’… 🙏