વડોદરામા કબૃસ્તાન પાસે થોડાક મુસલમાનોના મકાનો હતા. ત્યાથી થોડે દૂર પડતર જમીનમાં ખંડેર મકાનો ને થોડીક કબરો હતી.
Gujarati
વડોદરામાં જંડનો ઉદ્ધાર અને ગોપાળાનંદ સ્વામી
વડોદરામા કબૃસ્તાન પાસે થોડાક મુસલમાનોના મકાનો હતા. ત્યાથી થોડે દૂર પડતર જમીનમાં ખંડેર મકાનો ને થોડીક કબરો હતી. ત્યાં ખૂણામાં એક સમડાનુ વૃક્ષ ને અવાવરો કૂવો હતો એમા એક મુસ્લીમ મરીને પૃેત થયેલો તે જંડ(જીન) રહેતો હતો. તે જંડ રસ્તે આવતા જાતા માણસો ને થપાટો મારી ને પાડી દેતો. જે માણસ ને થપાટ વાગે એ શરીરમાં લોહી ન રહેતા રીબાઇ-રીબાઇ ને મરી જતા. રસ્તે જતા આવતા ભલભલા લોકો ને હેરાન કરે પણ કોઇ હરિનામ સ્મરણ કરતું ત્યાથી નીકળે તો એને કશુ કરતો નહી.
જોગાનજોગ સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામી એ વખતે વડોદરા મંદિરે બીરાજતા હતા. તે વડોદરા રાજના અધિકારીઓ અને મોટેરાઓએ આવીને સ્વામીને અરજ કરી કે આ અવાવરા કૂવા મા જંડ છે એને આયા થી કાઢી મૂકો તો લોકોને સુખ થાય. સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામીએ લખાભગત ને શીશો લઇને મોકલ્યા. લખાભગત કૂવે ગયા ને ઉંડા હાથે શીશો કૂવામાં રાખ્યો ને સ્વામિનારાયણ…! સ્વામિનારાયણ..! ભજન ચાલુ કર્યું. એ પૃેત કુટુંબે સહીત ધુમાડાના ગોટા સહિત એ શીશામાં ભરાયો એટલે દાટો મારીને લખાભગત સ્વામી બેઠા હતા ત્યાં સભા વચ્ચે લાવીને શીશો મુક્યો. સ્વામીએ પોતે ઓઢેલા ધોતિયાને જરાક વળ ચડાવ્યો ત્યાં તો શીશો ઉછળવા મંડ્યો. સ્વામીએ શીશાનો દાટો ઉઘાડી ને પુછયુ કે તુ કોણ છે ? તો એ પૃેત બોલ્યો કે હુ જંડ છુ. મારા કર્મના બંધને મરીને પૃેતયોની મા જંડ થયો છુ ને મારા આખાય પરિવાર સાથે આ અવાવરા કૂવામાં રહુ છુ. જ્યારે કોઇ રસ્તે આવતા જતા ને જોઉં છુ ત્યારે એને લોહી ચુસી મારી નાખુ છુ. મારુ આંખુય કુટુંબ પણ પૃેતયોની ભોગવે છ. મને અસહ્ય પીડા થાય છે.
તમારા બધાના જ્યારે દર્શન કંરુ છુ ત્યારે નૂરી-ફિરસ્તા જેવા દર્શન થાય છે અને તમને તો હુ પયગંબર સાહેબ જેવા દેખું છુ. તમે મારો ને મારા પરિવાર નો ઉધ્ધાર કરો.
સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામી કૃપા કરીને બોલ્યા કે તમે બધા આ અવાવરો કૂવો છોડીને વડતાલ ગોમતીના કાંઠે રહેજો ને સંતો-ભક્તોના આવતા જતા દર્શન કરજો. કોઇને ક્યારેય હેરાન કરશો નહી. ત્યાં તમોને કાયમ કથાવારતા કિરતન હરિસ્મરણ સાંભળવા મળશે ને તમારા આત્માનું શ્રેય થશે. દરરોજ ગોમતીમા સ્નાન કરજો એટલે પૃેતયોનિમાંથી છૂટકારો થઇને મનુષ્ય જન્મ મળી ભગવાન ભજીને ધામમાં જાશો. જંડ તો તુરંત વાયુવેગે વડતાલ ગયાને ત્યાં ગોમતીમા સ્નાન ને ભજનસ્મરણ શ્રવણ કરીને પૃેતયોનિમાંથી છૂટીને મારવાડમાં એક વાઘરી પરિવારમાં જન્મ મળ્યો.
સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામીના આશીર્વાદે સમયજતા કોઇ એકડમલ સાધુ મારવાડમાં સત્સંગ વિચરણ અર્થે વિચરતા હતા એના યોગમાં આવતા સત્સંગ થયો ને પોતે ભગવદ ધર્મનો પામ્યો. અંતે અક્ષરધામના નિવાસી થયો.
- શ્રી સ્વામિનારાયણ ચરિત્ર ચિંતામણિમાંથી…
🙏
Hindi
वडोदरा में जंड का उद्धार और गोपालानंद स्वामी
वडोदरा में एक कब्रिस्तान के समीप कुछ मुसलमानों के मकान थे। वहाँ से थोड़ी दूर बंजर पड़ी भूमि में कुछ खंडहर मकान और कुछ कब्रें थीं। वहाँ एक कोने में शमी (समड़ा) का वृक्ष और एक सूखा कुआँ था। उसमें एक मुस्लिम व्यक्ति मृत्यु के पश्चात् प्रेत योनि को प्राप्त होकर जंड (जिन्न) के रूप में रहता था। वह जंड रास्ते से आने-जाने वाले राहगीरों को तमाचे मारकर गिरा देता था। जिसे भी उसका तमाचा लगता, उसके शरीर में रक्त शेष न रहता और वह तड़प-तड़प कर प्राण त्याग देता। वह रास्ते से गुजरने वाले भले-भले लोगों को प्रताड़ित करता, किंतु यदि कोई व्यक्ति हरिनाम का स्मरण करते हुए वहाँ से निकलता, तो वह उसे कुछ भी नहीं करता था।
संयोगवश उस समय सद्गुरु गोपालानंद स्वामी वडोदरा मंदिर में विराजमान थे। वडोदरा राज्य के अधिकारियों और गणमान्य नागरिकों ने स्वामीजी के चरणों में आकर विनती की, “इस पुराने कुएँ में एक भयंकर जंड रहता है, कृपा करके उसे यहाँ से दूर कर दीजिए ताकि जनता को सुख और शांति मिले।” सद्गुरु गोपालानंद स्वामी ने लखाभगत को एक शीशा (काँच की बोतल) देकर कुएँ पर भेजा। लखाभगत कुएँ पर गए, भीतर गहरा हाथ डालकर शीशे को कुएँ में रखा और उच्च स्वर में ‘स्वामिनारायण…! स्वामिनारायण…!’ नाम-संकीर्तन प्रारंभ कर दिया। वह प्रेत अपने पूरे कुटुंब सहित धुएँ के गुबार की भाँति उस शीशे में समा गया। लखाभगत ने तुरंत शीशे पर डाट (ढक्कन) लगा दी और जहाँ स्वामीजी सभा के बीच विराजमान थे, वहाँ लाकर शीशा रख दिया। स्वामीजी ने अपने ओढ़े हुए धोती के पल्लू को थोड़ा सा ऐंठा/मरोड़ा, इतने में तो वह शीशा ज़ोर-ज़ोर से उछलने लगा। स्वामीजी ने शीशे का ढक्कन खोलकर पूछा, “तू कौन है?” तब उस प्रेत ने निवेदन किया, “महाराज! मैं एक जंड (जिन्न) हूँ। अपने पूर्व कर्मों के बंधनवश मृत्यु के बाद प्रेतयोनि में जंड बन गया और अपने समस्त परिवार के साथ इस वीरान कुएँ में रहता हूँ। जब भी रास्ते से किसी को गुजरते देखता हूँ, तो उसका रक्त चूसकर उसे मार डालता हूँ। मेरा पूरा परिवार भी इस दारुण प्रेतयोनि को भोग रहा है और मुझे असह्य पीड़ा हो रही है।”
“जब मैं आप सभी दिव्य संतों के दर्शन करता हूँ, तो मुझे नूरी-फरिश्तों के दर्शन की अनुभूति होती है और आप मुझे साक्षात् पैगंबर स्वरूप दिखाई दे रहे हैं। कृपा करके मेरा और मेरे परिवार का उद्धार कीजिए।”
सद्गुरु गोपालानंद स्वामी ने करुणा से द्रवित होकर कहा, “तुम सब इस वीरान कुएँ को छोड़कर वड़ताल जाओ और वहाँ गोमती सरोवर के तट पर निवास करो। वहाँ आने-जाने वाले संतों और भक्तों के दर्शन करना तथा कभी किसी को कष्ट मत पहुँचाना। वहाँ तुम्हें निरंतर कथा-वार्ता, कीर्तन और हरि-स्मरण का श्रवण करने को मिलेगा, जिससे तुम्हारे जीवों का परम कल्याण होगा। प्रतिदिन गोमती जी में स्नान करना, जिससे तुम्हारी प्रेतयोनि से मुक्ति हो जाएगी और मनुष्य देह प्राप्त कर भगवान का भजन करते हुए तुम परमधाम को प्राप्त करोगे।” वह जंड स्वामीजी की आजज्ञा पाकर वायुवेग से तुरंत वड़ताल पहुँच गया। वहाँ गोमती सरोवर में नित्य स्नान और संत-समागम में भजन-कीर्तन का श्रवण करते हुए वह प्रेतयोनि के कष्टों से मुक्त हो गया। कालांतर में उसका जन्म मारवाड़ के एक वाघरी परिवार में हुआ।
सद्गुरु गोपालानंद स्वामी के पावन आशीर्वाद से, कुछ समय बाद कोई त्यागी (एकडमल) साधु सत्संग विचरण करते हुए मारवाड़ पहुँचे। उनके सत्संग-योग में आने से उसे सत्संग का लाभ मिला, उसने भागवत धर्म को अंगीकार किया और अंत में वह जीव परम पावन अक्षरधाम का निवासी बना।
- श्री स्वामिनाारायण चरित्र चिंतामणि में से…
🙏
English
The Salvation of a Jinn in Vadodara and Gopalanand Swami
In Vadodara, near a cemetery, there were a few houses belonging to Muslim residents. A little distance from there lay an abandoned plot with dilapidated ruins and several graves. In one corner stood a prosopis (samado) tree and a deserted, dry well. In that well lived a jinn (a ghost/spirit of a deceased Muslim man). This jinn would violently strike anyone passing along the pathway. Whomever he slapped would lose all blood from their body and perish in agonizing torment. He harassed many passersby, but if anyone walked past chanting the sacred name of God (Hari-naam), he would not harm them in the slightest.
By divine providence, Sadguru Gopalanand Swami was residing at the Vadodara Swaminarayan temple at that time. Officials and prominent elders of the Baroda State approached Swami and pleaded, “A terrifying jinn resides in that deserted well. Please drive him away from there so that the people may live in peace.” Sadguru Gopalanand Swami handed a glass bottle to his attendant, Lakha Bhagat, and sent him to the well. Lakha Bhagat reached the well, held the bottle deep inside, and devoutly began chanting, “Swaminarayan…! Swaminarayan…!” The spirit, along with his entire family, entered into the bottle in swirling clouds of smoke. Lakha Bhagat immediately sealed the bottle with a cork and brought it before the sacred assembly where Swami was seated. As Swami gently twisted the edge of His dhoti, the bottle began leaping up and down vigorously. Swami opened the cork and inquired, “Who are you?” The spirit spoke, “Swami, I am a jand (jinn). Bound by the fruits of my past deeds, upon dying I entered this ghostly womb as a jinn, and I reside in this deserted well with my whole family. Whenever I see anyone passing by, I suck their blood and kill them. My entire family suffers in this spirit form, and I endure excruciating agony.”
“When I look upon all of you, I behold luminous heavenly angels (noori farishtas), and to me, you appear like the venerable Prophet himself. Please grant salvation to me and my family!”
Sadguru Gopalanand Swami spoke with boundless compassion, “Leave this desolate well at once and go dwell on the banks of Gomti Lake in Vadtal. Reverently take darshan of the visiting saints and devotees, and never harass anyone. There, you will constantly hear spiritual discourses, sacred kirtans, and divine remembrances of God, which will redeem your souls. Bathe daily in the sacred waters of Gomti; thereby, you will be freed from this ghostly existence, obtain a human birth, worship the Lord, and attain Akshardham.” Following Swami’s command, the jinn rushed like the wind to Vadtal. By bathing daily in the holy Gomti waters and listening to the sacred bhajans and discourses, he was liberated from the ghost realm and was reborn into a Vaghri family in Marwar.
Through the divine blessings of Sadguru Gopalanand Swami, in due time, a dedicated ascetic sadhu traveling through Marwar for spiritual propagation came into his life. Through contact with this saint, he embraced the Satsang and practiced the Bhagavata Dharma. Ultimately, his soul attained the eternal abode of Akshardham.
- From Shri Swaminarayan Charitra Chintamani…
🙏