સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામી વડોદરા શ્રીસ્વામિનારાયણ મંદિરે બીરાજતા હતા. એ સમયે વડોદરા મા એક મેરાલભાઉ નામે દક્ષિણી બૃાહ્મણ હતા.
Gujarati
વડોદરાના મેરાલભાઉ અને હનુમાનજીની કૃપા
સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામી વડોદરા શ્રીસ્વામિનારાયણ મંદિરે બીરાજતા હતા. પોતાના પૃૌઢપૃતાપથી સત્સંગીઓને દિવ્ય કથાવારતા ને દર્શનથી હરિભક્તોને સર્વપૃકારે સુખરુપ હતું. એ સમયે વડોદરા મા એક મેરાલભાઉ નામે દક્ષિણી બૃાહ્મણ પાંચ કરોડ નો આસામી હતા. એ મેરાલભાઉને નાની ઉંમરે કાંક જીવલેણ રોગ લાગુ પડ્યો તે દિવસે દીવસે શરીર ગળવા મંડયુ ને મરણ પથારીવશ થયા. ઘણાય વૈદો-હકીમો પાહે દવા કરાવરાવી પણ કાય ફાયદો ન થાય. પોતાને આ બીમારી મા અંતકાળ નજીક દેખાવા મંડ્યો. એ બૃાહ્મણ મેરાલભાઉ દૈવી જીવ હતા તે એણે વડોદરા મા જેટલા શ્રીહનુમાનજી ના મંદિર હતા ત્યાં બૃાહમણો ને પોતાના વતિ શ્રીહરિનામ જપ કરવા બેસારયા, પણ શરીરે સુધારો ન થયો.
એ સમયે મંદિરે કોઇ સત્સંગી આવી ને સ્વામીને કહ્યું કે મેરાલભાઉએ આખાયે શહેર મા બધેય શ્રીહનુમાનજી ના મંદિરો મા મુર્તી પાસે હરિનામ જપ કરવા બૃાહ્મણ બેસારયા પણ આપણા સ્વામિનારાયણ મંદિર ના પૃગટ એવા હનુમાનજી પાસે હજુ કોઇને બેસારયા નથી.
ત્યારે સ્વામી હસ્યા ને બોલ્યા ને કહે કે એને કહો કે બીજે થી પાંચ બૃાહ્મણ ઉઠાડીને અહીયા મંદિરમા જપ કરવા બેસાડે, શ્રીહનુમાનજી મહારાજ એના મનનો સંકલ્પ તુરંત જ પુરો કરશે.
મેરાલભાઉને કોઇએ જઇને સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામીના આશીર્વાદની વાત કહી તે એમણે એ પૃમાણે તુરંત જ કર્યું. હનુમાનજીની કૃપાએ ત્રીજે દિવસે એમને શરીરે સુવાણ થઇ. મેરાલભાઉ પોતે જ ઉઠીને મેનામાં બેસીને મંદિરે હનુમાનજીને સદગુરુ ગોપાળાનંદ સ્વામીના દર્શને આવ્યા. પોતે પૃગટ હનુમાનજી સારુ રુપીયા ૨૦૦૦ ના વાઘા કરાવ્યા ને રુપીયા ૮૦૦ ની કિમતી શાલ સ્વામી ને ઓઢાડી ને સ્વામી ને પગે લાગ્યા.
સ્વામી કહે અમે તો સાધુ છઇએ અમારે આવા કિંમતી વસ્ત્ર શોભે નહી, તમે પાછા લઇ જાઓ.
ત્યારે મેરાલભાઉ કહે આપના આશીર્વાદ થી મારા દેહની શ્રીહનુમાનજીએ રક્ષા કરી છે તો તમે મારા વતિ સ્વીકારો જ, આજ થી રહોડે મારા વતિ તમે વડોદરા રોકાઓ ત્યાં લગી ઠાકોરજીને થાળ ને સાધુના રહોડે રસોઇ પણ કરો.
સ્વામી કહે આ કિમતી શાલ અમે આચાર્ય શ્રીરઘુવિરજી મહારાજને તમારા વતી અર્પણ કરીશુ, ને તમારા વતિ રોજ તો નહી પણ અઠવાડીયે બે ટંકની રસોઇ ને ઠાકોરજીને થાળ કરીશુ.
આમ, સ્વામીના વેણે વડોદરે બીરાજતા થકા દક્ષિણી બૃાહ્મણની શ્રીહનુમાનજીએ રક્ષા કરી ને પછે મેરાલભાઉ પોતે જીવ્યા ત્યાં લગી વડોદરા મા હોય એટલે મંદિરે અચુક દર્શને આવતા. પોતે સ્વામી પાહે વર્તમાન ધરાવી ને સારા સત્સંગી થયા.
- શ્રીજીમહારાજ પૃગટની વાતો માથી….
🙇🏻♂️🙏
Hindi
वड़ोदरा के मेरालभाऊ और श्रीहनुमानजी की कृपा
सद्गुरु गोपालनंद स्वामी वड़ोदरा के श्री स्वामिनारायण मंदिर में विराजमान थे। अपने अलौकिक प्रताप, दिव्य कथा-वार्ता और दर्शनों से वे सभी हरिभक्तों को सर्वप्रकार का आत्मिक सुख प्रदान कर रहे थे। उस समय वड़ोदरा में मेरालभाऊ नामक एक अत्यंत धनी दक्षिणात्य (मराठी) ब्राह्मण रहते थे, जो पाँच करोड़ के आसामी (विशाल संपत्ति के स्वामी) थे। अल्पायु में ही मेरालभाऊ एक प्राणघातक असाध्य रोग से ग्रस्त हो गए। दिन-प्रतिदिन उनका शरीर क्षीण होने लगा और वे मृत्यु-शय्या पर पहुँच गए। कई प्रसिद्ध वैद्यों और हकीमों से उपचार कराया, किंतु कोई लाभ न हुआ। इस गंभीर बीमारी में उन्हें अपना अंतकाल अत्यंत निकट दिखाई देने लगा।
मेरालभाऊ एक संस्कारवान और दैवी जीव थे। उन्होंने स्वस्थ होने की कामना से वड़ोदरा नगर के सभी श्रीहनुमानजी मंदिरों में ब्राह्मणों को अपने निमित्त श्रीहरि नाम का अखंड जप करने के लिए बैठाया; फिर भी उनके स्वास्थ्य में कोई सुधार नहीं हुआ।
उसी समय किसी सत्संगी ने स्वामिनारायण मंदिर आकर सद्गुरु गोपालनंद स्वामी से कहा, “मेरालभाऊ ने पूरे नगर के सभी हनुमान मंदिरों में मूर्ति के समक्ष हरिनाम जप के लिए ब्राह्मण बैठाए हैं, किंतु हमारे स्वामिनारायण मंदिर में साक्षात जाग्रत श्रीहनुमानजी के समक्ष अब तक किसी को नहीं बैठाया है।”
यह सुनकर स्वामीजी मुस्कुराए और बोले, “उनसे कहिए कि अन्यत्र से पाँच ब्राह्मणों को यहाँ मंदिर में लाकर जप करने बैठा दें; श्रीहनुमानजी महाराज उनके मन का मनोरथ तत्काल पूर्ण करेंगे।”
जब किसी ने जाकर मेरालभाऊ को सद्गुरु गोपालनंद स्वामी के इस आशीर्वाद की बात बताई, तो उन्होंने तुरंत वैसा ही किया। श्रीहनुमानजी की असीम कृपा से तीसरे ही दिन उनके शरीर में स्पष्ट सुधार होने लगा और वे स्वस्थ हो गए। मेरालभाऊ स्वयं पालकी (मेना) में बैठकर मंदिर पहुँचे और श्रीहनुमानजी तथा सद्गुरु गोपालनंद स्वामी के दर्शन किए। उन्होंने जाग्रत श्रीहनुमानजी के लिए २००० रुपये की सुंदर पोशाक (वाघा) अर्पित की और स्वामीजी को ८०० रुपये की बहुमूल्य शॉल ओढ़ाकर उनके चरणों में वंदना की।
स्वामीजी ने कहा, “हम तो त्यागी साधु हैं; हमारे लिए ऐसे कीमती वस्त्र शोभा नहीं देते, आप इसे वापस ले जाइए।”
तब मेरालभाऊ ने करबद्ध प्रार्थना की, “हे स्वामी! आपके पावन आशीर्वाद से ही श्रीहनुमानजी ने मेरे प्राणों की रक्षा की है, अतः इसे मेरी ओर से अवश्य स्वीकार कीजिए। आज से जब तक आप वड़ोदरा में विराजमान हैं, तब तक मंदिर की रसोई में मेरी ओर से नित्य ठाकोरजी को थाल धराया जाए और संतों के लिए रसोई बनाई जाए।”
स्वामीजी ने कहा, “यह कीमती शॉल हम आपकी ओर से पूज्य आचार्यश्री रघुवीरजी महाराज को भेंट कर देंगे। और आपके निमित्त नित्य तो नहीं, किंतु सप्ताह में दो समय की रसोई और ठाकोरजी के थाल की सेवा हम स्वीकार करेंगे।”
इस प्रकार, सद्गुरु गोपालनंद स्वामी के वचनों से वड़ोदरा में प्रतिष्ठित श्रीहनुमानजी ने उस दक्षिणात्य ब्राह्मण के प्राणों की रक्षा की। इसके बाद मेरालभाऊ जब तक जीवित रहे, वड़ोदरा में रहते हुए नित्य नियम से मंदिर में दर्शन करने आते थे। उन्होंने स्वामीजी से पंच वर्तमान ग्रहण किए और एक निष्ठावान सत्संगी बन गए।
- श्रीजी महाराज प्रगटनी बातों से… 🙏
English
Meralbhau of Vadodara and the Divine Grace of Hanumanji
Sadguru Gopalanand Swami was gracing the Shri Swaminarayan Mandir in Vadodara with his presence. Through his profound spiritual grandeur, enlightening spiritual discourses, and divine darshan, he bestowed immense spiritual joy and bliss upon all the devotees. During that time, there lived a very affluent Dakshini (Maharashtrian) Brahmin named Meralbhau in Vadodara, whose wealth was said to exceed fifty million rupees (five crores). At a young age, Meralbhau was afflicted with a fatal, incurable illness. Day by day, his physical health deteriorated, and he was eventually reduced to his deathbed. He was treated by numerous renowned physicians and hakims, yet none could bring him relief. Realizing that his end was approaching, and being a righteous and virtuous soul, he engaged Brahmins in all the Hanumanji mandirs across Vadodara to continuously chant the sacred name of Shri Hari on his behalf. Nevertheless, his physical condition showed no improvement.
At that time, a devotee visited the Swaminarayan Mandir and informed Gopalanand Swami: “Meralbhau has arranged for Brahmins to chant Harinam in every Hanuman temple throughout the city, yet he has not engaged anyone before the manifest and miraculous Hanumanji consecrated in our Swaminarayan mandir!”
Hearing this, Swami smiled and said, “Tell him to withdraw five Brahmins from elsewhere and seat them here in our mandir to chant; Shri Hanumanji Maharaj will fulfill the wish of his heart without delay.”
When someone conveyed Sadguru Gopalanand Swami’s compassionate blessings to Meralbhau, he acted accordingly without hesitation. By the divine grace of Hanumanji, by the third day Meralbhau felt significant relief, and his health took a dramatic turn for the better! Full of gratitude, Meralbhau was carried in a palanquin to the mandir to have the divine darshan of Hanumanji and Sadguru Gopalanand Swami. He offered an opulent ceremonial garment (vagha) worth 2,000 rupees to the manifest Hanumanji and reverently draped an expensive shawl worth 800 rupees over Swami’s shoulders, bowing humbly at his holy feet.
Swami said, “We are renunciant sadhus; such expensive and luxurious garments do not befit us. Please take it back.”
Meralbhau fervently pleaded, “O Swami! It was solely through your divine grace that Shri Hanumanji protected my life. Please accept it on my behalf. Furthermore, as long as you stay in Vadodara, kindly allow me the sacred privilege of sponsoring the daily thal for Thakorji and meals for all the sadhus from my kitchen.”
Swami replied, “We shall present this precious shawl to Acharya Shri Raghuvirji Maharaj on your behalf. As for the meals, rather than daily, we shall accept the offering of thal and meals on your behalf twice a week.”
Thus, through the divine words of Sadguru Gopalanand Swami, Shri Hanumanji protected the life of the Dakshini Brahmin in Vadodara. Thereafter, for the rest of his life, whenever Meralbhau was in Vadodara, he visited the mandir unfailingly for darshan. He accepted the sacred vows of vartman from Swami and lived as an exemplary, devout satsangi.
- From ‘Shriji Maharaj Pragatni Vato’… 🙏