બોચાસણના પરમભકત કાશીદાસ પટેલના ઘરે એમના પૃેમને વશ શ્રીહરિ અવારનવાર પધારતા.
Gujarati
બોચાસણના કાનદાસ પટેલ અને મહારાજનું અભયવચન
બોચાસણના પરમભકત કાશીદાસ પટેલના ઘરે એમના પૃેમને વશ શ્રીહરિ અવારનવાર પધારતા. એકવખત શ્રીહરિ સદગુરુ મુકતાનંદ સ્વામી વગેરે મોટા સંતો સાથે બોચાસણ પધાર્યા હતા. કાશીદાસે તો શ્રીહરિનુ ભાવથી પુજન કર્યું ને શ્રીહરિ ને ઢોલીયે પધરાવ્યા. શ્રીહરિને કાશીદાસ પટેલ કે હે મહારાજ..! તમે આજ કૃપા કરીને મારા ઘરે પધાર્યા તો મારા પિતાજીને વર્તમાન ધરાવો ને તમારા શરણે લઇ ને તમારા સત્સંગી કરો. શ્રીહરિ હસ્યા ને કહે ભલે જેવી તમારી ઇચ્છા, અમે પૃયતન કરીશુ.
શ્રીજી મહારાજ ને સદગુરુ મુકતાનંદ સ્વામીએ કાશીદાસ ના પીતા કાનદાસ પટેલ ને સત્સંગી થવા આગૃહ કર્યો. કાનદાસ પટેલને કશુય સમજાયુ નહી ને પોતાના સ્વભાવગત કશુંય બોલ્યા પણ નહી.
થોડીવારે કાશીદાસ પટેલ શ્રીહરિ પાસે આવ્યા ને દિલગીર થયા રડવા લાગ્યા ને બોલ્યા કે હે મહારાજ..! મારા પિતાજી ને આપ પૃગટ ભગવાન મળ્યા ને એ આપના શરણે ન થયા, હવે એ નરક મા જાહે ?
ત્યારે મહારાજ કહે.. કાશીદાસ, અમે એમને વાત્ય કરી પણ હવે એને ન મનાય તો અમે શુ કરીએ..!
કાશીદાસ પટેલ કહે કે મહારાજ..! જ્યારે વાત્ય ને સમજાવવા વાળા ખુદ પુરુષોતમ નારાયણ હોય ને જીવને મનાય નહી એ કેમ બને? તમે ધારો એ બધુ જ થાય, તમથી તો શુ ન થાય. કાશીદાસ નો આવો શ્રીહરિ પૃતયે અડગ વિશ્વાસ જોઇને સદગુરુ મુકતાનંદ સ્વામી સામું જોઇને હસ્યા ને કરુણા કરીને પોતાના ભક્તના દુખને ટાળવા બોલ્યા કે હમણાં આનંદાનંદ સ્વામી સુરત ગયા છે, એ ગુજરાત આવશે ત્યારે બોચાસણ પધારશે ને તમારા પિતાજીને સત્સંગ કરાવશે.
આમ કાશીદાસ પટેલને વચન આપીને પોતે થોડેદિવસ રહીને વડતાલ ચાલ્યા. થોડેસમયે સદગુરુ આનંદાનંદ સ્વામી બોચાસણ પધાર્યા ને મંદિરે ઉતર્યા એટલે કાશીદાસ પટેલ ને તુરંત મહારાજનું દીધેલ અભયવચન યાદ આવ્યું.
પોતે ઘરે જઇને પોતાના પિતા ને બોલ્યા કે બાપુજી..! હુ ખેતરે જાઉં છુ. આજે આપડા ગામના મંદિરે સાધુ આવ્યા છે તો તમે સીધું આપવા જાજો..!
મોડેક થી કાનદાસ પટેલ પોતાના ઘરે થી સીધું લઇને મંદિરે સંતોને આપવા ગયા એ સમે એમને સદગુરુ આનંદાનંદ સ્વામીમા પોતાના ઉપાસ્ય દેવ મર્યાદા પુરુષોતમ રામચંન્દ્ર પૃભુ અને લક્ષ્મણજી ના દર્શન થયા. એતો સીધું નીચે મુકીને દોડીને દંડવત કરવા જ લાગ્યા. ત્યારે સદગુરુ આનંદાનંદ સ્વામી એ એમને ઉભા કર્યા ને પુછયુ કે કાનદાસજી..! ઐસા પૃેમ કયું ઉભર આયા..? ત્યારે કાનદાસ પટેલ કહે કે આપતો ભગવાન છો મને તમારે શરણે લયો..! ત્યારે આનંદાનંદ સ્વામી બોલ્યા કે ભગવાન તો એક સ્વામિનારાયણ હૈ, હમ તો સબ ઉનકે દાસ હૈ.શ્રી સહજાનંદ સ્વામી એક હી હૈ જો સર્વ અવતાર કે અવતારી હૈ, હમ સબ ઉન્હીકા ભજન કરતે હૈ..! તુમ ભી ઉનકે શરણ મે આઓ ઔર અપને ઇસ દુર્લભ માનુષદેહ કા શ્રેય કર લો..!
કાનદાસજીએ તો તુરંત જ સદગુરુ આનંદાનંદ સ્વામી પાસે વર્તમાન ઘરાવયા ને સત્સંગી થયા. આમ શ્રીહરિએ કાશીદાસ પટેલને આપેલા અભયવચન ને સાચું કર્યું.
- સદગુરુ શ્રી પૃસાદાનંદ સ્વામીની વાતો માંથી… 🙇🏻♂️🙏
Hindi
बोचासण के कानदास पटेल और श्रीजी महाराज का अभयवचन
बोचासण के परम भक्त काशीदास पटेल के अनन्य प्रेम के वशीभूत होकर श्रीहरि प्रायः उनके घर पधारा करते थे। एक समय श्रीहरि सद्गुरु मुक्तानंद स्वामी आदि वरिष्ठ संतों के साथ बोचासण पधारे। काशीदास ने अत्यंत भाव-विभोर होकर श्रीहरि का पूजन-अर्चन किया और उन्हें सुंदर ढोलिए (पलंग) पर विराजमान किया। काशीदास ने हाथ जोड़कर श्रीहरि से प्रार्थना की, “हे महाराज! आज आपने असीम कृपा करके मेरे घर को पावन किया है; अब कृपा करके मेरे पूज्य पिताजी को भी वर्तमान (पंच वर्तमान के नियम) ग्रहण करवाइए, उन्हें अपनी शरण में लेकर सच्चा सत्संगी बना लीजिए।” श्रीहरि मुस्कुराए और बोले, “जैसी आपकी इच्छा, हम प्रयास करते हैं।”
श्रीजी महाराज और सद्गुरु मुक्तानंद स्वामी ने काशीदास के पिता कानदास पटेल को सत्संगी बनने के लिए प्रेमपूर्वक समझाया। किंतु कानदास पटेल को कुछ भी समझ नहीं आया और वे अपने स्वभावानुसार चुपचाप ही रहे, कुछ बोले नहीं।
थोड़ी देर बाद काशीदास पटेल श्रीहरि के समीप आए और अत्यंत दुखी होकर रोने लगे। उन्होंने आर्तभाव से कहा, “हे महाराज! मेरे पिता को आप जैसे साक्षात प्रकट परब्रह्म परमात्मा प्राप्त हुए, फिर भी वे आपकी शरण में नहीं आए; तो क्या अब उन्हें नर्क में जाना पड़ेगा?”
तब महाराज ने कहा, “काशीदास! हमने उन्हें बहुत समझाया, किंतु यदि उनका मन न माने, तो हम क्या कर सकते हैं?”
काशीदास पटेल ने दृढ़ निष्ठा से कहा, “हे महाराज! जब समझाने वाले स्वयं साक्षात पुरुषोत्तम नारायण हों, तो भला किसी जीव का मन कैसे न माने? आप जो चाहें वही हो सकता है, आपके लिए क्या असंभव है!” काशीदास का ऐसा अडिग विश्वास देखकर सद्गुरु मुक्तानंद स्वामी की ओर देखकर श्रीहरि मुस्कुराए। अपने भक्त की व्यथा दूर करने के लिए करुणापूर्वक बोले, “इस समय आनंदानंद स्वामी सूरत गए हुए हैं। जब वे गुजरात की ओर लौटेंगे, तब बोचासण पधारेंगे और तुम्हारे पिताजी को सत्संग कराएँगे।”
काशीदास पटेल को ऐसा अभयवचन देकर महाराज कुछ दिनों बाद वडताल पधार गए। कुछ समय पश्चात सद्गुरु आनंदानंद स्वामी का बोचासण आगमन हुआ और वे गाँव के मंदिर में ठहरे। काशीदास को तुरंत श्रीजी महाराज का दिया हुआ वचन स्मरण हो आया।
उन्होंने घर जाकर अपने पिता से कहा, “बापूजी! मैं खेत पर जा रहा हूँ। आज हमारे गाँव के मंदिर में त्यागी साधु पधारे हैं, तो आप कृपा करके उन्हें सीधा (रसोई की कच्ची सामग्री) भेंट करने चले जाइएगा।”
कुछ समय बाद कानदास पटेल घर से सीधा लेकर मंदिर में संतों को अर्पित करने पहुँचे। उस क्षण उन्हें सद्गुरु आनंदानंद स्वामी के दिव्य स्वरूप में अपने आराध्य देव मर्यादा पुरुषोत्तम श्री रामचंद्रजी और लक्ष्मणजी के साक्षात दर्शन हुए! वे सामग्री नीचे रखकर दौड़ पड़े और स्वामीजी के चरणों में साष्टांग दंडवत प्रणाम करने लगे। सद्गुरु आनंदानंद स्वामी ने उन्हें उठाकर प्रेम से पूछा, “कानदासजी! आपके हृदय में यह अचानक ऐसा अनुपम प्रेम कैसे उमड़ पड़ा?” कानदास पटेल बोले, “आप तो साक्षात भगवान हैं, मुझे अपनी शरण में स्वीकार कर लीजिए!” तब आनंदानंद स्वामी ने विनम्रता से कहा, “भगवान तो केवल एक परब्रह्म स्वामिनारायण ही हैं; हम सब तो उनके तुच्छ दास हैं। श्री सहजानंद स्वामी ही एकमात्र सर्व अवतारी पूर्ण पुरुषोत्तम हैं, और हम सब उन्हीं का भजन करते हैं! आप भी उन्हीं की पावन शरण ग्रहण कीजिए और इस दुर्लभ मनुष्य देह का आत्यंतिक कल्याण सिद्ध कर लीजिए!”
कानदासजी ने उसी क्षण सद्गुरु आनंदानंद स्वामी से वर्तमान ग्रहण किया और निष्ठावान सत्संगी बन गए। इस प्रकार श्रीहरि ने अपने अनन्य भक्त काशीदास पटेल को दिया हुआ अभयवचन पूर्ण किया।
- सद्गुरु श्री प्रसादानंद स्वामी की बातों से… 🙏
English
Kandas Patel of Bochasan and Shriji Maharaj’s Divine Promise
Drawn by the unconditional love of His staunch devotee Kashidas Patel, Shri Hari frequently graced the village of Bochasan with His presence. On one occasion, Shri Hari arrived in Bochasan accompanied by Sadguru Muktanand Swami and other senior saints. Overwhelmed with devotion, Kashidas performed Shri Hari’s puja and reverently seated Him upon a decorated cot. With folded hands, Kashidas prayed, “O Maharaj! You have showered immense grace by blessing my home today. Please grant the holy vows (vartman) to my father, take him under Your divine shelter, and make him a true satsangi.” Shri Hari smiled gently and said, “As you wish; We shall certainly try.”
Shriji Maharaj and Sadguru Muktanand Swami affectionately urged Kashidas’s father, Kandas Patel, to accept satsang and walk the spiritual path. However, Kandas Patel understood nothing of their words and, true to his reserved nature, remained completely silent.
A little later, Kashidas approached Shri Hari in tears, deeply disheartened. Weeping sorrowfully, he lamented, “O Maharaj! My father had the supreme fortune of meeting You, the manifest Supreme Lord, yet he did not surrender to Your holy refuge. Will he now have to suffer in hell?”
Maharaj gently replied, “Kashidas, We tried to explain the truth to him, but if his mind refuses to accept it, what can We do?”
Kashidas replied with unshakeable conviction, “Maharaj! When the One explaining the truth is Purushottam Narayan Himself, how can a soul remain unmoved? Whatever You resolve inevitably comes to pass; is anything ever impossible for You?” Seeing Kashidas’s unwavering faith in Him, Shri Hari glanced at Sadguru Muktanand Swami and smiled. Moved with divine compassion to relieve His devotee’s distress, Maharaj assured him: “Presently, Anandanand Swami has gone to Surat. When he returns towards Gujarat, he will visit Bochasan and inspire your father to embrace satsang.”
Having granted this divine assurance to Kashidas Patel, Shri Hari stayed for a few days before proceeding to Vadtal. Sometime later, Sadguru Anandanand Swami arrived in Bochasan and took up residence at the village temple. Kashidas immediately remembered the divine promise given by Maharaj.
Returning home, Kashidas told his father, “Bapuji, I am going to work in the fields. Holy sadhus have arrived at our village temple today; please go and offer them dry food provisions (sidhu).”
Later in the day, Kandas Patel carried the provisions from home to offer them to the sadhus at the mandir. At that divine moment, within the spiritual personage of Sadguru Anandanand Swami, he beheld the magnificent darshan of his revered Ishtadev, Maryada Purushottam Bhagwan Shri Ramchandra and Lakshmanji! Awe-struck, he set the provisions aside, rushed forward, and prostrated himself at the Swami’s holy feet. Sadguru Anandanand Swami lifted him up with affection and asked, “Kandasji, what has stirred such profound devotion within your heart?” Kandas Patel pleaded, “You are God Himself; please accept me into your refuge!” Anandanand Swami humbly corrected him, saying: “God is only one—Bhagwan Swaminarayan! All of us are merely His humble servants. Shri Sahajanand Swami alone is the Supreme Avatari of all incarnations, and He is the One we continuously worship. You too must take shelter at His lotus feet and attain the ultimate redemption of this rare human life!”
Without a moment’s hesitation, Kandas Patel received the sacred vows of vartman from Sadguru Anandanand Swami and became a devoted satsangi. Thus, Shri Hari faithfully fulfilled the divine promise He had given to Kashidas Patel.
- From the teachings of Sadguru Shri Prasadanand Swami… 🙏